‫دردسر هری
‫خیلی خب! میدونم با آدمایی مثل تو ‫چطور رفتار کنم
‫خب دوست قدیمی‌امروز خیلی تیراندازی کردیم
‫اگه دوتا خرگوش نزده باشیم
‫حقمونه دست خالی برگردیم خونه
‫به هرحال، افراد کم توقع سعادتمندترن
‫چون هیچوقت ناامید نمیشن
‫برای‌یه مرد در زندگی، کمتر چیزی ‫لذت‌یه شکار رو داره
‫غرایز ابتدایی‌شو ارضاء میکنه
‫تو جنگل کمین کردن و پیدا کردن شکار
‫خب بریم دوست وفادار قدیمی
‫یه خرگوش چاق منتظر کباب شدنه
‫اگه این چهار تا پا و‌یه دم داشت ‫امشب میتونستیم بخوریمش
‫درست خورده وسطش
‫خدای من زدم کشتمش
‫آااااااخ
‫میخواستم‌یه خرگوش شکار کنم ‫ولی حالا آدمکش شدم،‌یه قاتل
‫مادرم همیشه می‌گفت ‫عاقبت خوبی پیدا نمیکنی
‫آخه اصلاً تو اینجا چکار میکردی؟
‫فکر نمیکنم قبلاً تورو این اطراف ‫دیده باشم
‫نه، اگه میخواستی خودتو به کشتن بدی ‫میرفتی جایی که بشناسنت
‫"آقای هری وورپ،
‫شماره 87 خیابان میپل ‫بوستون، ماساچوست."
‫خب ورپ، خیلی از خونه‌ات دور شدی
‫دیگه برای سال نو نمیتونی برگردی خونه
‫زمستون سختی در پیش داری
‫ممکنه مدت زیادی اینجا باشی
‫مدت خیلی طولانی، ‫برای من که طولانیه هری
‫بــــــــــله
‫ناخدا وایلز؟
‫بله خانم؟
‫مشکلی پیش اومده ناخدا؟
‫خب، میشه گفت‌یه حادثه‌ی ‫اجتناب ناپذیره
‫- اون مرده. - بله
‫به نظر منم مرده ‫البته این‌یه نظر کارشناسانه نیست
‫بله، شما اونو میشناختید، ‫دوشیزه گریولی؟
‫- نه. مال این اطراف نیست
‫- ولی خب این اطراف مرده ‫این چیزیه که حالا اهمیت داره. ‫- باعث تاسفه.
‫میخواین باهاش چکار کنین ناخدا؟
‫خانم گریولی، نمیخوام منکر حقیقت بشم اما
‫پنهانش میکنم، قایمش میکنم
‫فراموشش میکنم
‫شما قصد ندارین به پلیس خبر بدین ناخدا؟
‫نه، فراموش کنید منو دیدید، دوشیزه گریولی.
‫بخاطر خدا این ماجرا رو از ذهنتون پاک کنید ‫یه حادثه بود
‫اون تو جنگل قدم میزد، ‫منم فکر کردم خرگوشی چیزیه
‫این‌یه اشتباه بوده ‫خواهش میکنم نگید...
‫به هیچکس هیچی نگید ‫دوشیزه گریولی
‫هر کار صلاحه انجام بدید ناخدا
‫مطمئنم در سفرهایی که دور دنیا داشتید
‫موارد مشابه زیادی براتون رخ داده ناخدا
‫بله، بدتر از اینا هم دیدم ‫به هیچ وجه چیزی نمیگم
‫خیلی بدتر،‌یادمه وقتی اورینوکو بودم
‫یه ترک،‌یه ترک گولاخ با‌یه ساطور ‫به جون همه افتاده بود
‫ناخدا اگه من بودم و میخواستم‌یه ‫حادثه رو پنهان کنم تعلل نمیکردم
‫اوه کاملاً حق با شماست دوشیزه گریولی
‫میدونید چیه؟ خوشحالم که امروز شما رو دیدم
‫از اینکه از شما تعریف کردم بهتر شدم ‫شما مهربانید
‫صمیمی ‌و فهمیده‌اید
‫اتفاقاً برعکس، ناخدا. من...
‫من...
‫من خوشحالم تونستم کمکی بکنم ناخدا
‫ممکنه دوست داشته باشید ‫برای کمی ‌مافین بلوبری
‫و بعدش قهوه به منزل من تشریف بیارید؟ ‫بلوبری جنگلی
‫اوه خیلی ناگهانی و غافلگیر کننده بود
‫- شایدم‌یه کمی ‌نوشیدنی کهنه ‫- اوه!
‫به هرحال ما سه ساله باهم همسایه‌ایم
‫اما هیچوقت باهم رفت و آمد نداشتیم
‫حق با شماست، ‫دیگه وقتشه که باهم ارتباط بگیریم
‫- چه ساعتی؟ - اوه ‫خب همین بعدازظهر.
‫با لباسی آراسته و چهره‌ای گرسنه
‫منتظرم
‫بهتره دیگه شما برید ‫نمیخواید که شریک جرم باشید
‫شما خیلی با‌ملاحظه‌اید ناخدا وایلز
‫- خداحافظ. - خداحافظ.
‫ما تقریباً همونجاییم، مامان!
‫ایناهاش مامان، ایناهاش.
‫- دیدی بهت گفتم، مامان؟ ‫- بهش دست نزن، آرنی.
‫- ایناهاش. ‫- نه، غیرممکنه! هری!
‫هری. ‫قربون مشیت خدا دیگه هری رو نمی‌بینیم
‫- مشیت چیه، مامان؟ ‫-‌یه دوست خیلی خوب
‫- نمی‌دونی کیه؟ - تو گفتی هری
‫-‌یادت نیست آرنی؟ ‫چرا بلند نمیشه‌یه کاری بکنه؟
‫اون خوابه.
‫یه خواب عمیق، ‫یه خواب عمیق و طولانی و قشنگ
‫چطوری سرش زخمی ‌شده؟
‫حدس میزنم جایی که نباید سرک کشیده
‫- حالا خوب میشه. ‫- اگه خوش شانس باشیم نه
‫بیا بریم خونه تا برات لیموناد درست کنم
‫اگه منم لیموناد بخورم ‫به‌یه خواب عمیق و قشنگ فرو میرم؟
‫نه آرنی، ‫اما بهتر از اینه که هیچی نخوری
‫- من نفهمیدم ‫- مهم نیست، اصلاً فراموش کن این مرد رو دیدی
‫- راهی هست فراموشش کنم؟ ‫- به‌یه چیز دیگه فکر کن.
‫- سعی میکنم فردا نبینمش ‫- آفرین پسر خوب
‫حالا بریم خونه و لیموناد بخوریم
‫براش مهم نیست با اون چکار میکنم
‫اگر بلیت می‌فروختم انقدر آدم نمیومد
‫متعجبم اینهمه جذابیت اینجا برای چیه؟
‫این میتونه بدشانس‌ترین ‫روز زندگیه من باشه
‫بهتره همینجا بشینم تا همه دنیا بیان و ‫ادای احترام بکنن
‫دیر‌یا زود معاون کلانتر هم از راه میرسه
‫سلام‌، آقای مارلو.
‫ویگی،‌یه تابلو هم که نفروختی! ‫تمام نقاشیای من سر جاشونن
‫ماشین به ندرت از اینجا رد میشه و ضمناً ‫فکر کنم شربت سیب حواسشونو پرت میکنه
‫درسته شربت سیب ‫بریزش دور‌یا همه‌شو بخور
‫- نه، از شربت سیب بدم میاد ‫-‌یه تابلو هم فروش نرفته
‫متاسفم، آقای مارلو. ‫بذارید تابلوی جدیدتونو ببینم، بگیریدش بالا
‫چه فایده داره به تو نشونش بدم دوس نداری ببینیش ‫من از کجا بیارم بخورم
‫آقای ویگز هم وقتی عصبانی میشد ‫هی رو شکمش میزد
‫یه بار‌یه چیزی تو شکمش پاره شد
‫- به نظر تو خیابون پنجم کاسبی بهتره؟ ‫- به شرطی که آدم زیاد باشه
‫اوه،‌یه عالمه آدم اونجاست ‫صدها هزار نفر، میلیونها نفر
‫- خب پس ممکنه بهتر باشه. ‫- اما چجور آدمایی، ویگی؟
‫چه نژادهایی؟ برات میگم.
‫آدمای کوتوله ‫کوتوله‌هایی که کلاه به سر دارن
‫راستی سیگار چی داری؟
‫نصف دیگه‌شو فردا میخرم.
‫پسرت با این ماشینای قدیمی ‌که ‫همش روشون کار میکنه چکار میکنه؟
‫میفروشدشون. عتیقه ن، ‫چیزی گیرش نمیاد ولی به پولش احتیاج داره
‫هوم، مگه در سمت معاون کلانتر ‫حقوق نمیگیره؟
‫اگه کسی رو دستگیر کنه بهش پول میدن
‫اوه، آقای مارلو، فوق العاده‌ست.
‫- این اواخر من خیلی معذبم؟ ‫- این چیه؟
‫ویگیه پیر و عزیز ‫سختگیرترین منتقد من.
‫از نقاشیات سر در نمیارم اما قشنگن ‫خانم راجرزم همین عقیده رو داره
‫- اوه؟ شما در مورد من حرف میزنید؟ ‫- خوب، من...
‫او خانم زیبا که‌یه پسر کوچولو داره درسته؟
‫اوهوم‌یه بار وقتی درباره آدمای عجیب غریب
‫حرف میزدیم‌یاد شما کردیم
‫- ها؟ ‫-‌یعنی غریبه‌ها.
‫- اوه ‫- کسایی که هنوز ندیدیم
‫خب این زیبای کوچولو ‫دیگه درباره من چیا گفت؟
‫هیچی.
‫بهتره درباره بیزنس حرف بزنیم ‫بیا این لیست خرید من
‫میرم تو براتون آماده‌ش کنم
‫ویگی، تاسکالوسا رو چجوری تلفظ میکنن؟
‫سام؟
‫- سلام‌، کلوین ‫- تو صدای تیراندازی نشنیدی؟
‫- نــــع. ‫- من شنیدم.
‫نباید این اطراف کسی تیراندازی کنه
‫- چرا؟ ‫- چون این منطقه شکار ممنوعه
‫- برای چی؟ ‫- خودم ممنوع کردم.
‫چرا با کسایی که‌یه چیزی شکار میکنن مخالفی؟ ‫بذار خودشونو خالی کنن.
‫گلوله و اسلحه خطرناکه ‫باهاش آدم میکشن
‫این اطراف هیچکس نمیتونه ‫یه واگن باری رو با توپ بزنه
‫به نظرم حق با توئه سم ‫به هر حال قانون قانونه
‫منم میخوام اطراف رو بگردم ببینم کی تیراندازی میکرد ‫که بعد جریمه‌ش کنم
‫یعنی کارمزدتو بگیری؟
‫اگه کاری از دستم بر میومد ‫که کارتو مشکل‌تر کنه خبرم کن
‫گوشتتون چطور باشه آقای مارلو؟
‫- چی گفتین؟ ‫- بیکن! پرسیدم چطوری باشه
‫ورقه
‫- کلوین کجاست؟ ‫- رفته دنبال‌یللی تللی
‫برا چی دنبال کلوین میگردین؟
‫چه نقاشیای زیبایی.
‫یه نفر بهم گفت کار شماست.
‫چرا نمیفروشین پول خوبی گیرتون بیاد؟
‫بهش فکر نکرده بودم ‫حالا به فکرم رسید
‫اون آوازی که میخونید بسیار زیباست ‫حتماً خودتونم شعرشو گفتید
‫شما چیزی قرض میخواید؟
‫فکر کنم گاهی باید مردم رو تشویق کرد ‫نظر شما چیه آقای مارلو؟
‫- اسم منو از کجا میدونید؟ ‫پای تابلوهاتون هست؟
‫- قرار نیست قابل خوندن باشن. ‫- معلومه که قابل خوندن نیستن.
‫بسیار حرفه‌ای نوشته شدن ‫مگه نه خانم ویگز
‫بله خانم گریولی ‫فقط میدونم کسی اونا رو نمیخره
‫بخاطر تشویقتون متشکرم دوشیزه گریولی
‫- حالا من تعجبم شما اسم منو از کجا میدونید ‫- ساده‌س، ویگی الان گفت
‫ویگی چه اسم مستعار بامزه‌ای
‫میشه شما رو ویگی صدا کنم، خانم ویگز؟
‫نه اگه تمام صورتحساباتونو ‫به موقع پرداخت کنید.
‫خب آقای مارلو، بیکن، لوبیا، کلم
‫شکر، نمک، چای، مارگارین.
‫- 1.95 دلار ‫- و نصف بسته سیگار.
‫- آه، بله ده سنت، دو دلار و پنج ‫- اینقدر زیاد؟
‫به نظر نمی‌رسه که بتونم پیداش کنم...
‫می‌دونم آقای مارلو، ‫باشه نقاشیاتون که فروش رفت.
‫یه لحظه صبر کنید آقای مارلو ‫بذارید براتون توضیح بدم
‫شما چی فکر میکنید؟
‫به نظرم میشه توش قهوه خورد.
‫ممکنه امتحانش کنید، آقای مارلو؟
‫لطفاً دسته شو با انگشتتون بگیرید
‫سایز و دسته‌ش چطوره؟
‫هوم؟
‫منظورم اینه که اندازه‌ست؟ ‫اندازه انگشتتون هست؟
‫بله اندازه انگشت منه
‫- میبرمش. ‫- پانزده سنت.
‫- و نعلبکی؟ ‫- ده تا
‫- به نظرم قیمتش مناسبه. ‫- برای چی اندازه انگشت منو میخواستین؟
‫می‌خواستم مطمئن بشم ‫برای‌یه مرد مناسب باشه.
‫- مردی با اندازه معین. ‫-‌یه مرد؟
‫یه نفر قراره امروز بعدازظهر به منزل من بیاد
‫- نه واقعاً؟ ‫- برای قهوه و مافین بلوبری.
‫چرا‌، شما پروانه اجتماعی قدیمی(یا پیر).
‫قدیمی(پیر)؟
‫یه سوالی بود دوشیزه گریولی.
‫فکر کنم‌یه مشتری نزدیک بین ‫برای شربت سیب اومده
‫به نظر شما من چند سالمه، مرد جوان؟
‫هوم پنجاه. ‫به نظر خودتون چند سالتونه؟
‫چهل و دو. ‫می‌تونم شناسنامه‌مو نشونتون بدم
‫برای متقاعد کردن‌یه مرد ‫به چیزی بیشتر از شناسنامه نیاز داریم.
‫- منظورتون چیه؟ ‫- شما باید شخصیت واقعیتون رو نشون بدین،
‫خود درونی، خصوصیات پنهان،
‫دوشیزه گریولی واقعی، ‫حساس، جوان و با احساس،
‫بی‌انتها با عشق و درک.
‫من می‌تونم درستش کنم! ‫حداقل فکر کنم بتونم.
‫چیکار کنید؟
‫- میرم بیرون ببینم اون پیرمرد چی میخواد ‫- تو همچین موقعیتی؟
‫- قیچیتون کجاست؟ ‫- بیرون.
‫میخوایم موهاشو کوتاه کنیم.
‫- موها؟ ‫- کوتاهش میکنیم
‫مد روز،‌یک ظاهر ‫یه استایل زیبا و عاشقانه میسازیم،
‫ده سال از شناسنامه‌تون کمتر.
‫- روباناتون کجاس ‫-‌یه جایی همین اطراف
‫- پودر، رژ گونه، رژ لب؟ ‫- به نظرم داریم.
‫نباید آرایش سبکش زننده ‫و‌یا معلوم باشه
‫فقط کمی ‌جوانی، نجابت، شخصیت.
‫من میرم قیچی رو بیارم ‫شما بقیه چیزا رو جور کنید
‫- آه‌، ایناهاش. ‫- ببخشید، مرد جوان، من...
‫اوه، خب
‫خوب، ارنست. بیا بریم.
‫خب، اشکالی نداره دوباره بلند میشه.
‫کلوینه.
‫- تنهاست؟ ‫- آره، ظاهراً نتونسته ماشینشو بفروشه.
‫هی، میشه از دید سوژه من برید کنار؟
‫دیگه مونده از تلویزیون بیان ازش فیلم بگیرن
‫.....
‫- این جنازه شماست مرد کوچولو نه؟ ‫- اینطوری نگو.
‫یه حادثه بود‌یه حادثه‌ی اتفاقی
‫فکر کردم خرگوش،‌یا قرقاولی چیزیه
‫- ممکن بود برای توهم این اتفاق بیفته. ‫- چطوره اوضاع رو درست کنیم ها؟
‫فکر کنم این تنها راه نجات باشه.
‫اولین چیزی که امروز صبح دیدم‌یه
‫که مثل‌یه جغد خوشحال بود
‫داشت آلبالوهای ترش میخورد
‫همون موقع فهمیدم‌یه نفر تو دردسر افتاده
‫فقط نمیدونستم اون بخت برگشته خودمم
‫خب دشت خالی بود و ‫منم هوس خرگوش کبابی کرده بودم
‫منطقی اینه که تو بیگناهی
‫هیچ چیز این روزها منطقی نیست.
‫یه حادثه بود ‫شاید‌یه مشیت الهی
‫تو باید شکرگزار باشی که تونستی نقشتو
‫در تعیین سرنوشت‌یه انسان دیگه ‫به خوبی اجرا کنی
‫فرض کنیم تو کتاب سرنوشت ‫نوشته شده بود
‫که این مرد باید بمیرد
‫در این زمان خاص، ‫در این مکان خاص.
‫و برای‌یک لحظه ‫تصور کنیم که مسیر سفرش
‫به دیار باقی دچار مشکل شده ‫و‌یه اشکالی پیش اومده
‫اوه... ‫شاید قرار بوده با رعد و برق بمیره
‫و هیچ رعد و برق نشده
‫و تو از راه میرسی و اونو میزنیش
‫کار انجام شده ‫و سرنوشت کامل میشه
‫نباید عذاب وجدان داشته باشی ‫لازم نیست نگران باشی
‫سمی، من وجدان ندارم.
‫و این بهشت نیست ‫که منو نگران میکنه
‫چون فکر نمیکنم هرگز باهاش روبرو بشم
‫و مشکل ‫این حرفای قشنگی که زدی نیست نه
‫- چیزی شبیه به این نیست. ‫- پس مشکل چیه؟
‫خودم. از خودم نگرانم
‫من و زندگی آینده‌ام.
‫من پلیس‌ها و راه‌های ‫مشکوک اونا رو می‌شناسم.
‫تا بی‌گناهیت اثبات نشه گناهکاری
‫نمیخوام با پلیس طرف بشم ‫بهتره دفنش کنیم و قال قضیه رو بکنیم
‫اون الان به درد کسی نمیخوره
‫بگذاریم به آرامش برسه ‫خاکش کنیم و فراموش کنیم
‫من هرگز این کارو نکردم و تو هم هرگز اونو ندیدی.
‫این درست ‫ولی بقیه که دیدنش چی؟
‫اون زن و اون پسربچه ‫دوشیزه گریولی و اون ولگرد
‫مردی که کتاب میخوند ‫دکتر گرینبو
‫- اونا چی؟ ‫- هیچکدوم براشون مهم نبود من بهت میگم
‫تا قبل از تو هیچکدوم براشون مهم نبود
‫آره اینا فکرای توئه
‫اگه بعد از اینکه خاکش کردی ‫یه نفر براش مهم شد چی
‫من که نمی‌تونم صبر کنم تا هر وقت ‫دیگران دوست داشتن براشون مهم بشه
‫من نمیخوام‌یه حادثه‌ی کوچیک ‫برام سابقه درست کنه
‫اون زنی که هری صداش کرد
‫فرض کن به این نتیجه برسه ‫که اونو دوست داره
‫- اون هیستریک خوشحال بود. ‫- هوم؟ چجوری بود
‫زیبا مثل رنگین کمان. ‫کاش من دو سال جوان‌تر بودم.
‫- و با‌یه پسر کوچک؟ ‫- بله، حدوداً چهار‌یا پنج ساله
‫هوم باید خانم راجرز و پسرش باشن.
‫سمی ‌چطوره حالا که نقاشیت تموم شده ‫باهم خاکش کنیم و تمومش کنیم
‫بعدا می‌توانیم درباره ‫جزئیاتش بحث کنیم.
‫نه خوشم نمیاد. وقتی کسی میمیره ‫باید پلیس بدونه
‫خوب، سمی.
‫فراموشش کن. تو برو خونه.
‫من کشتم خودمم باید‌یکاریش کنم
‫میخوای تمام روز اونو با خودت ‫تو جنگل اینور اونور ببری
‫خب تلاشمو میکنم، این تنها کاریه ‫که‌یه مرد میتونه انجام بده
‫اگه مراقب نباشی ممکنه ‫به جرم قتل بازداشتت کنن
‫راستش خودمم دارم ‫به‌یه چیزایی مشکوک میشم
‫بفرما دیدی!؟
‫اگه تو که‌یه هنرمندی شک کنی ‫وااای به حال پلیس
‫اون نامه چی؟ اسم و آدرس
‫حقشه پستش کنی به خونه‌ش
‫سمی! به نظرم‌یادت رفته کی هر شب ‫نامه ها رو به اداره پست میبره
‫کلوین ویگز، معاون کلانتر.
‫آه بله. حق با توئه
‫اصلاً این کارو میکنیم ‫گوش کن
‫ما باید بفهمیم خانم راجرز ‫چقدر این مرد رو میشناسه
‫و اینکه آیا میخواد به پلیس ‫مرگشو اطلاع بده‌یا نه
‫- این کار چه فایده ای داره ‫- خیلی فایده داره
‫اگه‌یه آشنای دور باشه ‫و نخواد به پلیس خبر بده
‫خودم بهت کمک می‌کنم ‫هری رو خاکش کنی
‫اوه، سمی! چه فکر معرکه‌ای
‫ساعت چنده؟
‫- حدود ظهر. ‫- وای خدای من.
‫باید برم خونه و لباس عوض کنم. ‫من با خانم گریولی قرار دارم.
‫تو نه. اون تو نیستی!
‫اوه سم، از من بدترم ممکن بود گیرش بیاد
‫بهتر از تو هیچکس نیست ‫فکرشو بکن،‌یه سنتی رو باب میکنیم
‫من نمیخوام هیچی رو باب کنم
‫فقط برای خوردن قهوه و کیک میرم ‫خودش منو دعوت کرد
‫و شایدم کمی ‌نوشیدنی کهنه
‫میدونی تو اولین مردی هستی ‫که وارد .....
‫حریم خصوصیش میشی؟
‫اوه... ‫خیلی هم دیر نیست، می‌دونی.
‫او‌یک زن به خوبی حفظ شده است.
‫- بهت حسودیم میشه ‫- بله، خیلی هم خوب مونده.
‫و‌یه روزی بالاخره باید ازدواج کنه ‫مگه نه؟
‫تو اول برو ببین خانم راجرز چی میگه
‫- چطوره اول هری رو خاک کنیم ‫- وای خدای من
‫فراموش کردنه همچین چیز جزئی‌ای ‫ممکنه سر آدمو به باد بده
‫اوه‌، خیلی ببخشید.
‫من امیدوارم که هرگز مجبور نباشم ‫به دست دکتر گرینبو تحت عمل قرار بگیرم.
‫- بیا دیگه. بیا بریم ‫- آره باشه
‫عصر بخیر.
‫شما زیبا، و فوق‌العاده هستید.
‫تو شگفت‌انگیزترین و زیباترین ‫چیزی هستی که تا حالا دیدم.
‫دلم میخواد شما رو نقاشی کنم
‫آیا چیز دیگری بود که شما می‌خواستید ‫،آقای... مارلو، اینطور نیست؟
‫اگر می‌خواید منو اذیت کنید، باید بگم بله
‫خوب‌، دقیقاً اینطور نبود.
‫میخواستم درباره چیزی صحبت کنم ‫که بعد از دیدن شما،....
‫فکرم کار نمی‌کنه.
‫- پس لابد مهم نبوده. ‫- به نظرم حق با شماست.
‫بهتره تو ایوان بشینید ‫یه لیموناد براتون میارم شاید‌یادتون بیاد
‫شما نه تنها زیبا هستید ‫بلکه بسیار هم با ملاحظه‌اید.
‫- آرنی! ‫- سلام، آقای مارلو!
‫سلام. اون چیه،‌یه خرگوش؟
‫مرده. شما چی داری؟
‫اوه، من‌یه قورباغه کوچولو دارم.
‫اوووه!
‫- ایناهاش. ‫- گرسنه است مادرشو میخواد
‫اوووووپ!
‫- باهاتون معامله میکنم ‫- مادرت برای من؟
‫- خرگوش به جای قورباغه. ‫- مال تو، آرنی.
‫به نظرم شما بهترین معامله رو کردید. ‫خرگوش‌های مرده چیزی نمی‌خورن.
‫میبرمش توی آشپزخونه و ‫یک کمی ‌لیموناد بهش میدم
‫چهار پا خرگوش، و او کشته شد.
‫- باید‌یک شبدر چهار برگ داشت. ‫- و‌یک نعل اسب.
‫بگو، خرگوش‌ها چطور به دنیا میان؟
‫- به همین روش فیل‌ها. - آه البته.
‫چرا قبلاً پیش من نیومده بودی؟
‫نمی‌دونستم مادر به این خوشگلی داری آرنی
‫اگه فکر می‌کنید اون خوشگله، باید ‫عکس تیرکمون بچگانه منو ببینید.
‫- شاید فردا برگردم. - کی؟
‫- روز بعد از امروز - دیروز فردا امروز
‫- بود. - فردا دیروز کی بود؟
‫- امروز. - اوه، حتما، دیروز
‫تو این بحث با آرنی به جایی نمی‌رسید ‫اون زمانبندیه خودشو داره
‫متشکرم.
‫- لیموناد، آرنی؟ ‫قبلاً دو لیوان دزدکی خوردم.
‫- من به شما دوتا لیوان می‌دادم. ‫دزدکیش خوشمزه‌تره.
‫می‌توانم خرگوش شما را قرض بگیرم، ‫آقای مارلو؟
‫مطمئنا آرنی ‫با این چیکار می‌کنی؟
‫یه خرگوش مرده خیلی بدرد میخوره.
‫تا الان که باهاش‌یه قورباغه گیرم اومده.
‫آرنی! الان کجا میری؟
‫برای معامله کنم.
‫- وقت شام بیا خونه. ‫- باشه.
‫اسم کوچیک شما چیه؟ اگه نمیخواید بگید ‫یکی همینجوری بسازید
‫جنیفر جنیفر راجرز
‫قشنگه
‫ام، اون مردی که سر راه افتاده کیه؟
‫- چه مردی؟ ‫- هری دیگه، همونی که مرده.
‫اوه، اون
‫اون شوهرمه
‫پس شوهرت مرده؟
‫شیرینیه لیموناد شما خوبه؟
‫- به نظر می‌رسه. ‫- من ترش دوس دارم.
‫پس هری پدر آرنیه، نه؟
‫- نه، پدر آرنی مرده. ‫- هری هم همینطور
‫خدا را شکر. ‫اون برای زندگی خیلی خوب بود
‫ولی از ظاهرش به نظر نمیرسید که ‫خیلی خوب باشه
‫ولی بود، زیادی خوب بود
‫من دهان شما رو هم دوست دارم‌، ‫به خصوص وقتی میگید "خوب".
‫- بازم لیموناد میخواید ‫- خوب، شاید بعدا. متشکرم.
‫آرنی خرگوش رو از کجا آورده؟
‫پیداش کرده ‫فکر کنم ناخدا وایلز اونو زده
‫اگه اشکال نداره دلم میخواد ‫داستان زندگیتونو بشنوم
‫راستش ما نمیدونستیم با هری چکار کنیم
‫- فکر کردیم‌یه کمکی بگیریم ‫- به نظرم میتونید شکمشو پر کنید
‫مومیائیش کنید و بذاریدش تو تابوت شیشه‌ای
‫شیشه‌ی‌یخ‌زده رو پیشنهاد میکنم
‫اون باهاتون چه کرده ‫غیر از اینکه همسرتون بوده
‫شما‌یک ذهنیت هنری دارید. ‫شما متوجه ظرایف میشید
‫البته اگه شانس بیارم ‫ببینید همه چیزو بهم بگید
‫همه چیز رو
‫خیلی وقت پیش بود و عاشق شدم. ‫من خیلی عاشق بودم
‫- اسمش چی بود؟ - رابرت
‫تصمیم گرفتیم خانواده‌هامونو ‫و همه چیزو نادیده بگیریم و ازدواج کنیم.
‫- تو؟ - آه بله.
‫- و بعد رابرت کشته شد. - اوه؟
‫قلبم شکست. شش هفته بعد
‫فهمیدم آرنی کوچولو تو راهه.
‫- حتماً شوکه شدین. ‫- خوب‌، اینجا جائیه که هری وارد شد.
‫هری قهرمان خوش تیپ. هری مقدس.
‫- هری خوب. ‫- نام خانوادگی او را نفهمیدم.
‫هری ورپ، برادر رابرت ‫، برادر بزرگترش.
‫و اونم عاشق شما شد؟
‫اگرم اون عاشق من شده بود، ‫برام مهم نبود.
‫می‌خواست با من ازدواج کنه چون ‫برادر رابرت بود و احساس نجیب و غریبی داشت.
‫اما فکر کردی عاشق شماست؟
‫و تصمیم گرفتم به خاطر آرنی به او ‫اجازه بدم که منو دوست داشته باشه.
‫بعد از عروسیم بود که حقیقت رو فهمیدم
‫یعنی همون اول نفهمیدین؟
‫این‌یک حقیقت وحشتناک بود...
‫حقیقت در مورد هری.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫آقای مارلو چند سالتونه؟
‫حدود 30
‫ماجرا از این قرار بود.
‫من تنها در اتاق هتل بودم.
‫بهترین لباس شبم رو پوشیده بودم.
‫- می‌فهمی؟ - کاملاً
‫اگرچه من احساس واقعی ‫برای هری نداشتم،
‫سعی کرده بودم خودمو متقاعد کنم ‫چون فکر میکردم اون منو دوست داره
‫باید کار سختی بوده باشه
‫قرص ماه کامل بود و ‫من کنار پنجره نشسته بودم و
‫چون فکر میکردم اینجوری ‫لباسم قشنگ‌تر به نظر میاد
‫بله طبیعتاً
‫نمی‌دونم چرا دارم ‫اینارو برای شما میگم
‫شما‌یه غریبه هستین ‫امیدوارم حوصله‌تون سر نرفته باشه
‫نه اصلاً
‫کنار پنجره نشسته بودین ‫چون قرص ماه کامل بود
‫و خودتونو متقاعد کرده بودین
‫من همه‌ی اینارو گفتم؟
‫آه، هری کی وارد می‌شه؟
‫نمیشه! اصلاً نیومد...
‫- اون صبح روز بعد تماس گرفت. ‫- صبح روز بعد؟
‫شب قبل تو لابی هتل، ‫یک مجله خریده بود.
‫- طالعش توش نوشته بود. - بد؟
‫نوشته بود... متولد برج ثور
‫نوشته بود: "هیچ روز پروژه ‫جدیدی را شروع نکنید.
‫- ممکنه هرگز به اتمام نرسه. ‫- و چه کردی؟
‫من بلافاصله ترکش کردم ‫و رفتم خونه‌ی مادرم. پایان.
‫چه داستان دردناکی
‫می‌دونستم که درک می‌کنید.
‫- هیچ کس دیگری این کار رو نمی‌کنه. ‫- حتی مادرتون؟
‫اون گفت با هری زندگی کن ‫که من نمیخواستم
‫اون همیشه مزاحم میشد که برگردم ‫اما من همیشه ردش می‌کردم
‫فرض کنید‌ یه روز ازش میخواستم ‫یه کاری انجام بده
‫مثلاً ظرفا رو بشوره
‫- اونوقت طالعش اجازه نمیداد چی؟ ‫- کاملاً حق با شماست.
‫کارایی هست که دوست ندارم تنهایی انجام بدمم
‫و هر کسی اینارو بفهمه ‫شما رو مقصر نمیدونه
‫به محض اینکه آرنی بدنیا اومد من رفتم جایی ‫که فکر میکردم هری نمیتونه پیدام کنه
‫اسممو عوض کردم و...
‫اما اون اصرار داشت؟
‫امروز صبح ‌یه چاقو روی درب بود.
‫قبل از اینکه بازش کنم ‫می‌دونستم پشت در کی ایستاده
‫- چی میخواست؟ - منو!
‫منو می‌خواست چون من همسرش بودم.
‫اون منو خواست، چون همونطور که گفتم ‫ناگهان احساس اساسی کرد...
‫- تنهایی. - شما چه حسی داشتید؟
‫حالم بهم خورد ‫سبیل و موهای فرفریشو دیدین
‫بله، اما وقتی دیدمش مرده بود
‫زنده هم همین شکلی بود ‫با این تفاوت که عمودی بود
‫پس وقتی اومد، شما بهش چی گفتین؟
‫هیچ چی. من با بطری شیر زدم تو سرش ‫احمقانه زدمش
‫احمقانه؟
‫هی تلوتلو میخورد
‫که رفت به سمت جنگل ‫میگفت حتی بمیرمم زنمو پیدا میکنم و
‫اونو با خودم می‌برم به خونه
‫ظاهراً این کار رو کرد.
‫بازم لیموناد میل می‌کنید؟
‫اوه ناخدا وایلز چه عجب از این طرفا
‫خودتون منو دعوت کردین دوشیزه گریولی ‫حداقل من اینطور ‌یادمه
‫البته که دعوت کردم ولی با اینحال ‫بازم برای من غافلگیر کننده‌س
‫آه بله. شما مطمئناً از احساسات ‫یه مرد خوب می‌دونید.
‫میخواید بیاد داخل ناخدا؟
‫متشکرم، خدا میدونه... ‫من منتظر بودم.
‫یک آشپز واقعی می‌تونه ‫همچی مافین بلوبری درست کنه،
‫که تکه‌های میوه ته ظرف (یا کیک) جمع نشن
‫های بوش بلوبری ‫این ‌یه رازه.
‫من اینارو نزدیکی جایی که شما ‫اون مرد بیچاره رو کشتید چیدم
‫یک فنجان بسیار زیبای مردانه.
‫سال‌هاست که در خانواده ماست.
‫پدرم همیشه از این استفاده ‫می‌کرد تا اینکه درگذشت.
‫حتما در آرامش از دنیا رفتن ‫شب در خواب فوت شدن. ها؟
‫تو‌یه دستگاه خرمنکوب گیر کرد
‫- امیدوارم ناراحتتون نکرده باشم ناخدا ‫- اوه اصلاً اصلاً
‫من عادت کرده‌ام که به قسمت ‫های خشن چیزها نگاه کنم.
‫من مردی هستم که بارها ‫با مرگ روبرو شده.
‫- اخیراً هم همینطور. - آره
‫آرنی اون چیه دستت؟
‫-‌یه خرگوش. - خرگوش؟
‫- اسمش چیه؟ ‫- مرده. مال من نیست
‫- خب مال کیه؟ ‫- مال شما. شما با تفنگ اونو زدین.
‫حتماً امروز اونو کشتین. ‫باید خورش خوبی باهاش بسازیم.
‫یه خرگوش! بالاخره ‌یه خرگوش را زدم!
‫- کجا پیداش کردی بچه؟ ‫توی مافین بلوبری.
‫- چی؟ - بیرون تو جنگل.
‫اوه، بفرمایید‌ یه مافین برای ‌یه خرگوش. ‫عادلانه‌س؟
‫این خرگوش دوتا مافین می‌ارزه.
‫- من دیگه باید برم. - اوه
‫هوم
‫اوه، مطمئناً بعد ازظهر زیبائیه، خانم گریولی.
‫- همینطوره
‫بله، و شما، شما زن خوبی هستید.
‫و من فکر می‌کنم شما بسیار ‫خوب هستید، ناخدا وایلز.
‫اوم بهتره برگردیم سر دردسر کوچیکمون.
‫هری ‫چه اتفاقی براش می‌افته؟
‫اوه، الان، الان ‫نگران هری نباشید.
‫قبل از غروب به راحتی ‫در زیر زمین قرار میگیره.
‫اینهمه مشقت و کند زمین ‫نمیشه از.....
‫لبه‌ی قایقتون بندازیدش تو دریاچه؟
‫اونوفت مثل چوب پنبه میاد روی آب. ‫نه...
‫اما تا حالا کسی از زیر خاک بیرون نیومده
‫نه، به علاوه این زمستون ‫میخوان اونجا ‌یخ ببرن
‫اونوقت منظره خوبی نداری ‫اگه موقع بریدن تیکه‌های...
‫مهم نیست ناخدا. حق با شماست
‫بله زیر زمین بهترین ‫مکان برای هریه.
‫به نظر اینجا راحته سم ‫بسیار راحت و دنج.
‫بهتره‌ یه جایی پیدا کنیم و حفر کنیم ‫و هر چه زودتر بهتر.
‫اگه چیزی که درباره خانم راجرز و همسرش گفتی ‫درسته باشه، باهات موافقم
‫خیلی خب، بیا‌ یه جایی پیدا کنیم.
‫لازم نیست خیلی بگردیم ‫باید ‌یه جایی رو پیدا کنیم که خاکش نرم باشه.
‫و جایی باشه که وقتی داریم میکنیم ‫تمام مردم شهر نخوان عبور کنن
‫هوووم ‫جایی که ویژگی خاص داشته باشه
‫بهتره رو به غرب باشه ‫تا هری بتونه غروب خورشید رو تماشا کنه
‫- تو زمستون گرمه. ‫- و در تابستان خنک.
‫می‌دونی، من به هری غبطه میخورم.
‫اگه بخوای کندن قبر واسه دو نفر ‫زیاد وقت نمی‌گیره
‫از لطفت ممنونم ولی ‫باشه برای ‌یه وقت دیگه
‫- اینجا. ‫به نظر می‌رسد مکان خوبیه. - آه!
‫پس هری وورپ خیلی خوش شانسه
‫- زود باش ناخدا کتتو در بیار . ‫- کی، من؟
‫معلومه، جنازه مال توئه، مگه نه؟
‫من خیلی در قبر کندن مهارت ندارم.
‫قبل از شکار امروز صبح باید ‫به این فکر میکردی.
‫کلوین ویگز. حالا چکار کنیم؟
‫یه داستانی سرهم میکنیم که باور کنه
‫بیل رو بذار زمین سم.
‫- چی شده؟ ‫- من خسته شدم.
‫خوبه، من ده دقیقه پیش خسته شدم
‫میخواستم انقدر بکنم تا تو خسته بشی
‫- اوووو، خیلی ترسناکه. ‫- آره؟
‫بریم هری رو بیاریم ‫بندازیمش این تو
‫با احترام عجولانه.
‫- بفرما، میخوای ‌یه چند کلمه‌ای بگی ناخدا؟
‫بله. هری ورپ، دیگه این طرفا پیدات نشه.
‫بیا زودتر کارو تموم کنیم بریم.
‫ناخدا، من فکر میکنم کلوین ویگز ‫داره دنبال‌ یه چیزی میگرده
‫به نظرت می‌دونه هری اومده اینجاها؟
‫سمی، این وحشتناک‌ترین حرفیه که تا حالا زدی
‫حالا فکر میکنه هرچی شده ‫الان کجاست؟
‫تنها جواب من اینه که هرچه سریع‌تر ‫خاک رو بریزیم بریم
‫میدونی، اگه ایندفعه خواستی چیزی رو بکشی ‫همون خرگوش رو بزن
‫- جسدش کوچیکتره. ‫- خرگوش! من بهت نگفتم سمی؟
‫- من امروز ‌یه خرگوش زدم! ‫- داد نزن. می‌دونم
‫من خونه جنیفر بودم ‫که آرنی خرگوش رو نشونم داد
‫جنیفر، ها؟ ‫انگار وقتتو زیاد تلف نمیکنی؟
‫خب حق داری سمی
‫اون ‌یه بیوه‌ی حسابیه ‫معرکه‌س
‫بیا وقتی کار هری تموم شد ‫درباره اون حرف بزنیم
‫بیخودی عصبانی نشو. ‫نمیخوام در مورد رفت و آمدت حرف بزنم.
‫کارای مربوط به خودمو دارم.
‫- منظورت شاهکاره منه ‫- عذر میخوام!
‫خانم گریولی. بانویی که من بعدازظهر ‫تو مغازه خانم ویگز تغییر چهره دادم.
‫قابل توجه‌ترین برگشت به زنانگی.
‫درست متوجه منظورت نمیشم سمی ‌بوی.
‫اون با هیجان نسبتاً زیاد وارد فروشگاه شد.
‫یه فنجان نعلبکی خرید و ‫یه سری چیزای دیگه.
‫آرایش و مدل موی ‫جدیدی بهش دادم.
‫نگو که متوجه نشدی
‫اون زن بسیار جالبیه سم
‫- خیلی مهربون. - همه خوبیم.
‫همه هم از ما خوششون میاد
‫منم امروز همین حس رو داشتم ‫نمیدونم انگار عینک خوش‌بینی زدم ‌یا اینکه
‫-‌یا اینکه عاشق شدی ‫- آهاااا
‫بهت بگم هیچی مثل حس عاشقی نیست
‫به آدم شور و اشتیاق میده
‫شور و اشتیاق
‫من به اندازه کافی دچار هیجان شدم
‫- بیا بشینیم و استراحت کنیم ‫- ...خیلی خسته شدیم
‫بگو ببینم سم، جنیفر در مورد ‫تیراندازی من چه فکری کرده؟
‫منظورت خانم راجرزه؟
‫اوه، فکر می‌کنم الان دیگه ‫میتونم اونو به اسم کوچیک صدا کنم
‫از این گذشته، من با‌ یک گلوله ‫بهش آزادی و شادی دادم.
‫یک گلوله؟ پس اون علامت شکار ممنوع چی؟
‫خوب،‌ یه گلوله هم برای علامت ‫"شکار ممنوع"
‫یکی برای قوطی نوشیدنی ‫و ‌یکی هم برای هری.
‫- پس خرگوش چی؟ ‫- و ‌یکی برای...
‫موضوع چیه؟
‫- چی شد؟ چی گازت گرفته؟ ‫- من فقط سه گلوله شلیک کردم.
‫سه تا! ‌یکی برای علامت تیراندازی ‫،‌یکی برای قوطی
‫و ‌یکی برای اون مرد کوچک ‫که در قبر دراز کشیده.
‫نه، سمی‌، نه. ‫مساله همینجاست، ‌یکی به خرگوش.
‫اگر من خرگوش رو زده باشم ‫به هری شلیک نکردم.
‫اوی سمی ‌ببین مجبورم کردی ‫چکار بکنم؟
‫ازم ‌یه قاتل ساختی.
‫خب، بیا همینجوری نشین کمکم کن ‫مثل موقعی که دفنش کردیم
‫اگه تو نکشتیش، چرا حالا که ‫به این خوبی دفن شده داری درش میاری
‫من به جنیفر قول دادم ‫كه دفنش كنیم.
‫حرفمو قبول کن، اون باید زیر خاک بمونه
‫به هرحال چه کشته باشیش ‌یا نه ‫خودتو مجرم کردی
‫توضیح دادن درباره جسدی که نکشتی اما ‫خاکش کردی، سخت‌تر از وقتیه
‫که برحسب تصادف کشتی و ‫حالا خاکش کردی، درسته ناخدا؟
‫تو نباید جسدی رو که پیدا میکنی دفن کنی
‫این باعث میشه افراد مشکوک بشن.
‫ممکنه ‌یه نفر به پلیس ‌یا روزنامه‌ها بگه
‫اوه سامی، تو متوجه نیستی. ‫حتی ‌یه ذره هم متوجه نشدی.
‫میخوای تمام عمر با این فکر زندگی کنم ‫که واقعاً اونو کشتم ‌یا نه
‫بسیار متناقضی ‫اول گفتی که وجدان نداری.
‫حالا جوری حرف میزنی که ‫خیلی شبیه صدای وجدانه
‫اوه سمی، لطفاً بیا کمکم کن
‫مهم نیست من اونو کشتم ‌یا کس دیگه
‫اما از حالا به بعد هر وقت ‌یه پلیس ببینم ‫تنم می‌لرزه، نمیتونم اینو انکار کنم
‫خیلی خوب.
‫ولی اگه من بودم، ترجیح میدادم فکر کنم قاتلم ‫تا اینکه اثبات بشه
‫ممنونم سم، اگه باهم بکنیم، ‫تو‌یه چشم بهم زدن هری رو در میاریم
‫از این بالا که چیز زیادی معلوم نیست ‫بهتره برم پایین ‌یه نگاهی بندازم
‫- این افتخار رو به من بده. ‫- باشه سمی، چشمای تو بهتر میبینه
‫این که جای زخم گلوله نیست!
‫زخم گلوله نیست؟ ‫اوه، خب حالا چی.
‫به این میگن ‫ضربه با‌ یک جسم سخت
‫هان؟ ‫تو چی فکر میکنی سمی؟
‫من فکر می‌کنم، ناخدا وایلز ‫، ما درگیر‌یه قتل باشیم.
‫اگه ‌یه قتله، کار کیه!؟
‫- کی اینکار رو کرده؟ ‫منم همینو گفتم کار کیه؟
‫به غیر از جنیفر راجرز، ‫کی میخواسته اونو بکشه؟
‫به غیر از جنیفر؟
‫- آره، به نظرتو اون.... ‫- اوه، مسخره است.
‫خودت گفتی وقتی اومد اینجا ‫از دیدن جنازه تعجب کرد
‫ولی تو گفتی که اون زده تو سرش
‫یک بار وقتی از ماداگاسکار بر می‌گشتیم ‫یه آتشنشان تو کشتی داشتیم
‫که سرش به دیوار خورد و دو روز بعد مرد
‫دیوار آجری از کجا تو کشتی پیدا کرد
‫هوم، این چیزی بود که مام نفهمیدیم
‫نمیتونه کار جنیفر باشه. نه
‫بعلاوه، مهم نیست حالا کار کی بوده
‫اگه اون دفن بشه ‫برای همه‌ی ماه بهتره
‫امکان نداره سمی ‫من کار زشت دیگران رو دفن نمی‌کنم.
‫هوم؟ فرض کن کار دوشیزه گریولی بوده؟
‫چی؟
‫نه، اونقدرام خنده‌دار نیست
‫خودت گفتی وقتی تورو در حال کشیدن هری ‫تو اون مسیر دید تعجب نکرد
‫شما هنرمندا ادب و نزاکت سرتون نمیشه
‫دوشیزه گریولی بانویی با اصالته ‫احساساتشو بروز نمیده
‫اگه من هری رو از قوزک پا نگرفته بودم ‫اصلا اشاره‌ای به اون نمی‌کرد
‫واقعاً؟
‫وقتی گفت...
‫مشکلی پیش اومده ناخدا!؟
‫انگار خوشامدگویی می‌کرد
‫مثلاً انگار بگیم "روز قشنگیه" بله ‫همینطوره آره ‌یه همچین چیزی
‫کمک میکنی دوباره خاکش کنیم ؟
‫ام... نمی‌دونم.
‫البته، ممکنه دکتر گرینبو ‫یا اون ولگرده بوده باشه.
‫-‌یا جنیفر؟ ‫- من به شما گفتم که نمی‌تونه...
‫بحث کافیه بیا از شرش خلاص بشیم
‫باشه سمی، او اون موقع کمک کردی ‫حالا نوبت منه که بهت کمک کنم
‫یک بار برای همیشه پرونده ‫هری رو می‌بندیم.
‫دیگه درباره‌ش حرف نمی‌زنیم باشه
‫نمیشینی، خانم گریولی؟
‫متشکرم.
‫خیلی جالبه، ظرف ‌یه بعدازظهر ‫انقدر باهم صمیمی‌شدیم
‫می‌دونستم شما انقدرام که میگن ‫خشک و عصا قورت داده نیستین، نه
‫- واقعاً؟ - نه
‫من مردی هستم که می‌تونم خصوصیات ‫انسانی را در‌ یک زن بشناسم.
‫وقتی اولین بار شما رو دیدم ‫اونجا که هری بود
‫- ناخدا وایلز. - بله خانم؟
‫قبل از اینکه ‫افکار محبت آمیزتون رو ابراز کنید
‫می‌خوام توضیحی درباره دعوت ‫ناگهانی امروز بعد از ظهرم
‫برای قهوه و مافین بلوبری براتون بیان کنم
‫و من... ‫و نشستن من با شما الان اینجا
‫نه، خانم، شما لازم نیست ‫که چیزیو توضیح بدید.
‫شما در لحظه بحران به من کمک کردید ‫که من واقعاً سپاسگزارم.
‫متشکرم، اما من توضیحاتی رو به شما مدیونم.
‫شما دیدی بخاطر جنازه‌ای که ‫رو دستم افتاده بود
‫گرفتار شده بودم و شما خیلی باوقار ‫چشمتونو بروی همه چیز بستین
‫- ناخدا وایلز. - بله خانم؟
‫میخوام بگم دلیل اینکه از شما ‫برای قهوه و کیک دعوت کرد
‫این دلیل بود که... احساس کردم -
‫- همدردی. - قدردانی.
‫قدر..؟ اما من کسی هستم ‫که باید سپاسگزار باشم.
‫نه، من سپاسگزارم من... ممنونم
‫من از شما سپاسگزارم ‫که جنازه منو دفن کردید.
‫شما کشتید؟
‫مردی که شما فکر کردید کشتید...
‫مردی بود که با پاشنه چرمی ‌کفش ‫پیاده‌رویم تو سرش زدم.
‫شما؟
‫یه عاج آهنی هم روی پاشنه‌ام بود
‫اما چرا؟
‫مزاحمم شده بود.
‫داشتم به طرف خونه میرفتم که
‫ناگهان با نگاه وحشی تو چشماش ‫به طرف من اومد
‫و اصرار داشت...
‫- ما ازدواج کردیم. ‫- اوه، پس شما قبلاً همدیگه رو می‌شناختید.
‫باور کنید ‌یا نه، هرگز در عمرم ‫اونو ندیده بودم و...
‫اگرم دیده بودمش باهاش ازدواج نمی‌کردم
‫پس شمارو ‫با ‌یکی دیگه اشتباه گرفته بوده
‫اوه، نه، او به طور قطع ‫منو به پشت بوته‌ها کشوند.
‫- خب؟ - دوباره بیرون آمدم.
‫ادامه بدید.
‫اون منو عقب کشید.
‫دو بار.
‫به من دشنام داد ‫با صدایی وحشتناک و کلفت
‫- من چیزی از اون حرفا متوجه نشدم، البته. ‫- البته، البته که نه .
‫- درگیر شدیم. - بعد چی؟
‫من پیروز شدم، کفشمو درآوردم و ‫در حین درگیری زدمش
‫با تمام قدرت اونو زدم.
‫شما اونو کشتید.
‫احتمالاً همینطوره ‫ناراحت شده بودم ناخدا!
‫- خیلی ناراحت. ‫- طبیعیه.
‫فکر نمی‌کنم تا به حال ‫اینقدر اذیت شده باشم.
‫در نتیجه، من... ‫من توانایی‌های خودمو نمیشناختم.
‫واو به نظرم میرسه...
‫ضربه خانم راجرز او را گیج کرده ‫،و شما کارشو تمام کردید.
‫چرا باید خانم راجرز ‫اونو زده باشه؟
‫راستش اون همسرش بود
‫زن بیچاره. ‫فکر می‌کردم سلیقه‌ش بهتره.
‫می‌دونید ناخدا‌،
‫وقتی فرار کردم، تصمیم گرفتم هرگز ‫به هیچکی نگم چه اتفاقی افتاده
‫بعد شما رو دیده و، و فکر کردم...
‫خوبه که خود شما فکر کنید ‫اونو با تیر زدید
‫- منو بخاطر این فکرم ببخشید. ‫- کاملاً طبیعی بوده
‫به همین دلیل احساس کردم... ‫هنوزم حس میکنم که به شما مدیونم
‫اوه، به هیچ وجه، فراموشش کنید
‫اوه نه، نباید فراموش کنیم ‫این عادلانه نیست
‫شما تا آخر عمر با این فکر زندگی کنید ‫که مردی رو دفن کردید که نکشتید
‫بار گناه من رو وجدان شما ‫سنگینی می‌کنه
‫باعث افتخار منه ‫با اطمینان
‫اما نه.
‫حالا که متوجه شدم که اون مردک هری ‫دیوانه بوده و،
‫و عمل من قابل توجیه،
‫دلیلی وجود نداره که به پلیس اطلاع ندیم
‫- پلیس!!؟ ‫- همه چیز به خوبی برطرف میشه
‫مطمئنم وقتی کلوین ویگز و پلیس
‫وقتی همه چیو توضیح بدیم درک میکنن
‫شاید اصلاً به روزنامه‌هام کشیده نشه
‫باور نمی‌کنی خانم، روزنامه‌ها ‫عاشق اینجور چیزان
‫قتل و عشق و....
‫اصلاً فراموش کنید ‫همچی اتفاقی افتاده
‫مثل سمی ‌و من و جنیفر راجرز
‫اوه، اما... اما شما اونو نکشتید
‫به هرحال من اونو کشتم و ... ‫درستش اینه که خودم تصمیم بگیرم
‫- بله‌، اما - ‫- قبول ندارید؟
‫- خوب‌، به طریقی - ‫- خودم می‌دونستم.
‫گوش کنید ناخدا
‫- ما الان می‌ریم و ‌یه بیل بر میدارم. ‫- اما خانم
‫و بعد از اینکه اونو بیرون آوردیم ‫می‌ریم منزل من
‫و من براتون هات چاکلت درست میکنم
‫خنده داره‌، اما...
‫من با تو احساس راحتی می‌کنم
‫می‌دونی‌، منم همین حس رو دارم.
‫حس خوبیه،
‫اینکه با کسی راحت باشی ‫و اونم همین حس رو با تو داشته باشه
‫یه چیزی هست که ناراحتم میکنه
‫بگو چیه تا خودم برات حلش کنم
‫- هری، هری چی میشه؟ ‫- هری؟ به هری دیگه فکر نکن
‫اون الان دیگه خاک شده ‫به ابدیت پیوسته
‫گذشته هری دیگه به تاریخ پیوسته
‫هر کسی هستی بیا تو
‫چی شده؟
‫سم‌، من چیزی برای گفتن دارم.
‫نه ناخدا‌، من چیزی ‫برای گفتن دارم.
‫بالاخره کی میخواد چی بگه؟
‫من هری ورپ رو با ‫پاشنه کفشم کشتم.
‫پس کار شما بود
‫داریم می‌ریم به کلوین ویگز خبر بدیم
‫- که اونم به پلیس ایالتی بگه. ‫- بهش گفتم که نیازی نیست.
‫راست میگه بعلاوه، کار درستی نیست ‫هری مرده و دفن شده .
‫سم‌، باید ‌یه چیزی بهت بگم.
‫نکنه دوباره درش آوردین.
‫خوب‌، من...
‫من اصرار داشتم‌، آقای مارلو.
‫- متوجه نیستین؟ ‫- نگران چیزی نباشین.
‫تماماً به خودم مربوط میشه.
‫به محض اینکه کاپیتان وایلز شرایط ‫کاملی از حضور او در اینجا به من گفت
‫می‌دونستم هیچ چیزی برای ‫پنهان کردن من وجود نداره.
‫شما همه چیزو درباره هری می‌دونید؟
‫خوب‌، من می‌ترسم از این ‫کار‌، خانم راجرز‌، و...
‫و از این گذشته، هیچکس نمیتونه ‫پشت سر‌یه خانم محترم و ‌یه دیوانه حرف بزنه
‫تعجب می‌کنید
‫انگار شما خبر ندارین ‫معنای قتل چیه خانم گریولی
‫ساعت‌ها سوال و جواب و عکس و
‫و کل زندگی خصوصی شما در روزنامه‌ها ‫چاپ میشه اونم به طرز بی‌شرمانه
‫چرا فکر میکنید ‫زندگی خصوصی من بی‌شرمانه‌س
‫منظورم این بود که کار اونا بی‌شرمانه‌س
‫تا دم مرگ دنبال شمان
‫روزنامه‌ها‌، عکاس‌ها‌، ‫کارگاه‌ها .
‫من تصمیم خودمو گرفتم
‫آره تصمیمشو گرفته
‫ناخدا وایلز به من پیشنهاد دادن ‫که بیام اینجا
‫و به خانم راجرز اطلاع بدم ‫قصد دارم چکار کنم
‫به هر حال ایشون به این موضوع ‫بسیار نزدیک هستن
‫نظر شما چیه خانم راجرز
‫نمی‌دونم چرا همه ‫انقدر ماجرای هری رو بزرگ کردین
‫اگه دفن شده بود ‫پس چرا دوباره بیرونش آوردین
‫اما حالا که این کارو کردین ‫بهتره هر کاری صلاح میدونین انجام بدین
‫راستشو بخواین برام مهم نیست با هری ‫چکار میکنین فقط دوباره زنده‌ش نکنین
‫پس من آزادم؟
‫مثل ‌یه پرنده. تا جائیکه به من مربوطه ‫گذشته‌ها گذشته
‫یه دقیقه صبر کن، صبر کن جنیفر.
‫من فکر می‌کنم ‌یه چیزی رو فراموش کردیم.
‫میدونی اگه این ماجرا برملا بشه ‫تمام جزئیات ازدواجتون
‫همه جا پخش میشه؟
‫اوه
‫باید اعتراف کنم ‫منم به این فکر نکرده بودم.
‫- این بار هری رو کجا گذاشتی؟ ‫- کنار درخت بلوط بزرگ
‫- من میرم بیلم رو بردارم. ‫- برای شما زحمت زیادی ایجاد کردم.
‫- متاسفم. - نخیر، اصلاً .
‫خب، بهتره همه بریم اونجا
‫می‌دونین، تابحال به‌ یه ‫تشییع جنازه دسته جمعی نرفته بودم
‫من رفتم
‫این سومین بارمه
‫اونم در ‌یک روز.
‫خوب‌، بریم کارو تموم کنیم
‫بله
‫به نظرم باید روشو سیمان کنیم.
‫بهار آینده چند تا بوته اینجا می‌کارم
‫نمیشه ‌یه چیز دیگه بکارین ‫مثلا ‌یاس؟
‫طبیعت خودش اینجا رو سبز میکنه
‫- چطوره ‌یه مراسم کوچیک برگزار کنیم؟ ‫- من چیزی برای گفتن به ذهنم نمی‌رسه
‫- علاوه بر این، بازومم درد می‌کنه. ‫- دیگه برای دعا خوندن دیر شده.
‫به هر حال هرجا که تا حالا قرار بود بره ‫رفته و اونجاست
‫خداحافظ‌، هری می‌بخشمت.
‫- صدای ترومپت استقبال مردم از هری. ‫- شما هری را نمی‌شناختید.
‫می‌خوام تورو نقاشی کنم، جنیفر. ‫زیر نور مهتاب خیلی زیبایی.
‫انگار صدا از نزدیک ده میاد
‫من میدونم اون چیه. ‫صدای کالسکه اشباحه
‫دویست سال پیش هر شب خدا ‫از اینجا رد می‌شد.
‫- کالسکه اشباح؟ ‫- سر گذر عوارض قدیمی، ‫درست از این مسیر عبور میکرد
‫فکر کن تو‌یه همچین شبی ‫راننده کالسکه اشباح باشی
‫گوش کنید، ‌یه نفر داره می‌دوه
‫- اسب؟ ‫- چه اسبی که میتونه فریاد بکشه.
‫- چی میگه؟ ‫- الان میفهمیم، داره میاد اینطرف.
‫- سم مارلو ‫- ویگیه! آره اون ویگیه خودمونه
‫آقای مارلو!
‫- ویگی، ویگی چی شده ‫- من...اون میخواد
‫- صبر کن‌، نفس بکش ‫- اون میلیونره !
‫- کی؟ ‫- او می‌خواد تابلوهای شمارو بخره
‫- کدام تابلو؟ ‫- همه شونو، همه
‫میگه شما ‌یه نابغه‌اید
‫خب اینو که راست میگه ‫ولی باورم نمیشه میخواد تمام تابلوها رو بخره
‫من خیلی کنجکاو شدم رد نکنین ‫حداقل باهاش حرف بزنید
‫فرصت خوبیه ردش نکنید ‫آقای مارلو
‫باشه باشه، باهاش حرف می‌زنم
‫- ریشه گیاه ساسافرا کندیم. ‫- دم کرده‌ش معطره.
‫آقای ویگز همیشه قبل از فوت ‫قسم میخورد که آرتروزشو درمان کرده
‫میلیونره چقدر میخواد بده ؟
‫وقتی من گفتم هفت دلار بده ‫برای اونکه رعد و برق داره که طوفانیه
‫- گفت این تابلوها قیمتشون خیلی بالان
‫بالا؟ شبیه نقاشیائیه که من ‫تو مهد کودک می‌کشیدم
‫اون تصویر سمبل آغاز جهانه
‫منم اولین بار تو مهدکودک ‫با جهان آشنا شدم
‫بله‌، و دوست من در اینجا، ‫منتقد هنری موزه مدرنه، اون...
‫بی‌ادبی نباشه ولی برام مهم نیست ‫منتقد هنری چی میگه
‫- که اینطور ‫ببینین من میدونم کارم خوبه
‫اون تابلوها رو شما میخواین ‫بنابراین فقط نظر شما برام مهمه
‫به نظر من اینا شاهکارن و ‫میخوام همه‌شونو بخرم
‫- حیف شد. - چرا؟
‫چون الان فکر کردم نمیتونم اونا رو بفروشم ‫چون شما پول همه‌شو ندارین
‫اوه
‫- اوه - پول
‫سمی ‌احمق نباش. ‫اون تا خرخره بهت پول میده.
‫ادامه بده آقای مارلو‌، منطقی باشید.
‫- اگر می‌خواید غیر منطقی باشید. ‫- نظر تو چیه؟
‫شاهکارای تو هستن سم ‫تصمیم با خودته
‫باشه، چه چیزیو تو دنیا ‫از همه بیشتر دوست داری
‫نمی‌دونم. به نظرم توت فرنگی
‫توت فرنگی. بنویس
‫دو جعبه توت فرنگی تازه، اول هر ماه ‫چه در فصلش باشه چه خارج از فصلش
‫از این پس
‫خوب، ساده است. دیگه چی؟
‫آرنی چی دوست داره؟
‫ست لوازم آزمایشگاهی
‫- چه نوعی؟ - هرچه بوی بدتری داره.
‫- نوشتی؟ - درست.
‫یک مجموعه شیمیایی بدبو.
‫ویگی، ویگی، تو چی دوست داری؟
‫یه صندوق حساب با روکش کروم ‫که زنگم داشته باشه
‫- براش جا داری؟ ‫- پیدا میکنم
‫- صندوق حساب ‫-با روکش کروم و زنگ.
‫بله.
‫دوشیزه گریولی ‫یه دست لوازم آرایش همه رقم
‫برای چی؟
‫یه صندوقچه جهاز ‫با چیزایی که باید توش میذاشتم و نذاشتم
‫یه صندوقچه جهاز پر از جهیزیه
‫ناخدا؟
‫یه اسلحه خوب‌، مهمات فراوان‌،
‫یه شلوار مخمل کبریتی، ‌یه پیرهن ساده ‫و ‌یک کلاه شکار. قهوه‌ای
‫دیوی کراکت‌، تمام وسایل.
‫خب تموم شد.
‫- نقاشی‌ها مال شماست. ‫- بله‌، اما شما چطور؟
‫بله سام ‫تو هم باید‌ یه چیزی بخوای.
‫خوب بذار ببینیم.
‫فهمیدم
‫چی رو؟
‫ببخشید.
‫شما چی فکر میکنید؟
‫بله‌، من فکر می‌کنم که ‫به راحتی انجام پذیر باشه.
‫خوب. تمام شد
‫صبح برای همه این ‫نقاشی‌ها برمی‌گردم.
‫آقای مارلو‌،
‫هرگز این شب رو در تمام عمرم ‫فراموش نمیکنم .
‫باز برگردین، ماه دیگه تابلوهای جدیدی ‫براتون آماده می‌کنم
‫من مشتری دائم شما خواهم بود
‫حتی اگر قیمتاتونو بالا ببرید
‫- خوب‌، شب همگی بخیر. ‫- شب بخیر.
‫خوب‌، مرد جوان.
‫تبریک می‌گم، سامی! پسر خوب!
‫- کار درستی کردم نه؟ ‫- کار خیلی درستی کردی سم
‫خوب
‫برام خیلی مهمه که ‫تو اینطور فکر کنی
‫چرا؟
‫چون دوستت دارم و میخوام ‫با تو ازدواج کنم.
‫اوه
‫- می‌خوای با من ازدواج کنی؟ ‫- آهان. چرا که نه؟
‫خوب... ‫چون امروز تازه آزاد شدم.
‫باد آورده رو باد می‌بره
‫با این فرض که اگه با من ازدواج کنی ‫دیگه آزاد میشی
‫پس باید واقعاً منحصر به فرد باشی.
‫من به آزادی احترام می‌گذارم ‫بیش از این، من عاشق آزادی هستم.
‫ما ممکنه تنها زوج آزاد ‫ازدواج کرده در جهان باشیم.
‫این خیلی ناگهانیه‌، سم
‫باید بهم کمی ‌وقت بدی ‫تا درباره‌ش فکر کنم
‫فقط عادلانه بهت وقت می‌دم ‫تا وقتی برگردیم خونه تو .
‫- این وقت شب اینجا چه خبره ‫- کلوین ‌یه اتفاق خوب افتاده
‫آقای مارلو تمام نقاشی‌ها شو فروخت ‫به‌ یه میلیونر.
‫- بیشتر از اونیکه فکر میکردم گیرش اومد ‫- پول؟
‫خوب‌، دقیقاً پول نیست.
‫می‌دونستم بیخودی اینجا رو اشغال کردن
‫اینا رو از ‌یه ولگرد گرفتم ‫که این اطراف می‌پلکید
‫گفت این کفشا رو از پای ‌یه جسد در آورده
‫منو برد جایی که پیداش کرده بود
‫ولی من که جسدی ندیدم.
‫مونت په لیار 2000
‫- این شماره پلیس ایالتیه ‫- آها
‫من فکر میکنم بهتره ما دیگه بریم
‫آقای مارلو ممنون برای صندوق
‫اوه باعث افتخاره، شب بخیر.
‫شب بخیر. شب بخیر.
‫- شب بخیر. - شب بخیر.
‫شب بخیر، ناخدا.
‫معاون کلانتر کلوین ویگزم
‫منتظر می‌مونم
‫مادر؟
‫بله؟
‫- این تابلو که روی زمینه. ‫- این نقاشی جدیده.
‫امروز کشیده اما فروشی نیست
‫- چرا نه؟ ‫- باید از خودش بپرسی.
‫وقتی داشت می‌رفت ‫خونه جنیفر راجرز اونو جا گذاشت
‫وقت نداشته با خودش ببره خونه
‫ناگهان به هنر علاقه‌مند شدی؟
‫نه
‫اما... آخه، درست شبیه توصیفیه ‫که اون ولگرد از ...
‫آه‌، سلام‌، گروهبان.
‫کلوین ویگز.
‫خبری دارم که ممکنه براتون جالب باشه
‫یه ولگرد رو گرفتم، با‌یه جفت کفش دزدی
‫و داستان عجیبی درباره ‌یه جسد
‫نظرت چیه، کلوین با کفشای ‫هر ورپ اومد تو
‫و بعد به پلیس زنگ زد
‫راستش نمیدونم، فکر نمیکنم هنوز ربطی ‫بین ما و این ماجرا پیدا کرده باشه
‫اوه‌ یه جوری به من نگاه میکرد
‫اگه میدونست ما رو اونجا نگه میداشت
‫اما روش‌های مدرن پلیس ‫الانا همه روانشناسیه، سمی. روانشناسی
‫تورو خسته میکنن و خسته میکنن و....
‫تا اینکه خدا رو شکر کنی ‫ازینکه دارن میبرنت به اتاق گاز
‫پلیس میگه اگه کفش اندازه پاته نگهش دار
‫اوه‌، خب
‫- من تصمیم گرفتم، سم. ‫- چه تصمیمی؟
‫با تو ازدواج میکنم، ‫اگه البته هنوز فراموش نکردی خواستگاری کردی
‫من... من به تو خیلی علاقه دارم و...
‫من فکر می‌کنم تو پدر ‫خوبی برای آرنی میشی.
‫و به دلایل دیگه ‫که بهتره گفته نشه.
‫ازدواج راه خوبی برای ‫روزای بلند زمستونه
‫چی شده‌، سم؟
‫هری! ‫هنوز کار ما باهاش تموم نشده
‫سم، کار هری دیگه تموم شده ‫اون سه بار دفن شده
‫قبل از ازدواج، تو باید ثابت کنی ‫شوهر نداری
‫برای اثبات اینکه آزاد هستی ‫، باید ثابت کنید که هری
‫مرده.
‫چه دردسر وحشتناکی
‫اوه
‫فکر نمی‌کنم اینطور باشه
‫چرا به من نگاه می‌کنین...من
‫سمی، هر کاری بگی میکنن ‫ولی خواهش میکنم، خواهش میکنم
‫ازم نخواه که دوباره هری رو ‫بیرون بیاریم
‫- بس کن ناخدا ‫- نه نمیتونیم
‫- اگه به شایعات فکر کنیم ‫- نه اینطور نیست.
‫من فکر کردم
‫من فکر میکردم بهتره واقعا فراموش کنیم ‫چه اتفاقی افتاده
‫من میتونم بگم هری به دیدن من اومد ‫و با عصبانیت از خونه من رفت
‫فقط کافیه همینو درباره اومدنش بگم
‫نه، ممکنه تقصیر بیفته گردن‌ یه نفر دیگه
‫و اون شخص ممکنه دلیل خوبی ‫مثل من نداشته باشه
‫منظورت از ‌یه نفر دیگه کیه؟
‫من دو نفر رو اینجا میشناسم ‫که برای کشتن هری دلیل داشتن
‫اول تو چون همسرش بودی ‫و حالا سم
‫من!؟ من چرا باید اونو بکشم ‫اصلا ندیده بودمش
‫با این حال انگیزه برای قتلش داشتین
‫- منظورش منم ‫- بله
‫من عاشق جنیفر نشدم ‫تا اینکه هری کشته شد.
‫باید پلیس رو متقاعد کنین
‫راست میگه سمی ‌بوی
‫در فکر دوم‌، بهتره حقیقت رو بگیم ‫هرچی که ازش مونده
‫ما باید ‌یه دلیلی پیدا کنیم که ‫برای چی تا الان به پلیس خبر ندادیم
‫بله، و چرا این وضع رو پیدا کرده ‫باید اینم توضیح بدیما
‫خب تمیزش می‌کنیم.
‫وحشتناکه اما کار دیگه‌ای نمیتونیم بکنیم
‫نباید اعتراف دوشیزه گریولی رو ‫از این پیچیده‌تر کنیم
‫و در مورد تاخیرم میگم، به قدری ‫از این ماجرا ناراحت شده بودم
‫که رفتم خونه و استراحت کردم
‫- حب طبیعیه دیگه ‫- چه استراحت طولانی‌ای بوده
‫سم، نمیتونیم تمام شب رو ‫اینجا بحث کنیم
‫بیاین هری رو ببریم‌ یه جایی و تمیزش کنیم
‫زود باشین بریم
‫عشق با ساعات و هفته‌های ‫مختصر خود تغییر نمی‌کند‌،
‫اما آن را حتی تا لبه ‫عذاب تحمل می‌کند‌،
‫اگر این خطا باشد و بر من ثابت شود‌،
‫من هرگز دست به قلم نمی‌برم ‫تا بشر .... هرگز....
‫من‌، اوه‌، من فکر می‌کنم مقتول ‫دچار حادثه‌ای شده دکتر گرینبو
‫کاملاً معلومه
‫کدومتون پیداش کردید؟
‫- خوب - او شوهر من بود‌، دکتر.
‫اوه‌، خانم راجرز نمی‌دونستم ‫شما شوهر دارید. خیلی متاسفم
‫چه میشه کرد دکتر ‫زندگی همینه دیگه
‫- چه اتفاقی براش افتاده؟ - خوب‌، اون
‫ما هم میخوایم همینو بدونیم دکتر ‫میتونید علت مرگشو بگید
‫تو این نور فقط میتونم حدس بزنم
‫در اینصورت می‌بریمش جایی که ‫شما بتونید بهتر ببینیدش
‫بسیار خب، اما باید کیفمو بیارم ‫کجا بیام؟
‫من هری رو می‌برم خونه خودم
‫برای آخرین بار به خانه می‌رویم.
‫امیدوارم بار آخرش باشه.
‫بیا سم، دیگه جونی تو تنم نمونده
‫من کت‌های شما رو میارم
‫من بند شلوارشو می‌بندم
‫نمیتونم صبر کنم تا این خشک بشه ‫با اتو خشکش میکنم
‫عجیب نیست؟
‫بعد از اینهمه مدت که از خودم دورش میکردم ‫حالا دارم لباساشو اتو میکنم
‫آه! نگاه کن
‫چیز مهمی‌ نیست که بترسید ناخدا.
‫زخمی ‌که من رو سرش ‫با کفشم زدم چی؟
‫هووم روش ‌یه چسب زخم می‌زنیم
‫فکر میکنن قبل از اینکه بمیره ‫زخمی ‌شده
‫همه چی تمام شد ‫فقط مونده که پیرهنشو خشک بشه
‫- این همونه که فکرشو میکنم ‫- ماشین کلوین ویگزه
‫یه لحظه.
‫خوب‌، کلوین ویگز. چه سورپرایزی.
‫- سم اینجا؟ - بله‌، بله ‫، بله‌، اون اینجا است.
‫میشه ‌یه دقیقه ببینمش؟
‫- سم؟ - بله؟
‫- کلوین ویگز برای دیدن شما اومده. ‫- بگو الان میام
‫- میگه الان میاد. ‫- چرا خودم نمیرم داخل؟
‫- امروز کجا بودی‌، سم؟ ‫- کار میکردم‌، طبق معمول.
‫یه جایی اطراف مرغزار مانسفیلد؟
‫آره من معمولاً اونجاها نقاشی میکنم ‫چطور مگه؟
‫اونجا بود که ...
‫اینو نقاشی کردی؟
‫این پرتره رو پیش مادرت گذاشته بودم
‫نباید اونو با خودت اینور اونور ببری ‫امکان داره خراب بشه
‫ممکنه قیمتی باشه و ‫سم دیگه نمیتونه اونو بفروشه
‫اونوقت خودم اول هر ماه ‫یه جعبه بلوبری براش می‌فرستم
‫سم میخوام بدونم کجا نقاشی کردی و ‫اون کیه؟
‫اول از همه اینکه نقاشی نیست و ‫طراحیه
‫در واقع با پاستله ‫و مدلم هم
‫- همینجوری به ذهنم رسید ‫- واقعا میگی
‫چرا مثل معاون کلانترا رفتار میکنی؟
‫اون کفشای دزدی که از اون ولگرد گرفتم ‌یادته
‫گفت کفشارو از پای ‌یه جسد در آورده
‫با دقت توصیفش کرد ‫و توصیفاتش با این تصویر مطابقت داره
‫به نظر من حرف ولگردی که ‫حتی نمیتونه شغلشو حفظ کنه
‫و همیشه کله پاست ‫قابل استناد نیست، درسته؟
‫توی مدرسه زندونیش کردم
‫- این نقاشی رو بهش نشون دادم ‫- طراحی لطفاً.
‫این طراحی رو بردم نشونش دادم
‫تقریباً غش کرد. ‫گفت خودشه.
‫اینو کجا کشیدی سم؟
‫از روی ناخودآگاه وسیعم
‫سم دوست ندارم این حرفو بزنم ‫اما باور نمی‌کنم
‫با این حرفا دیگه علاقه‌ای به موندن ندارم
‫منو ببخشید ‫دیگه می‌رم خونه
‫فردا می‌بینمتون
‫منظورت چیه که باور نداری؟
‫منظورم اینه که ‫من سررشته‌ای از هنر منر ندارم
‫اما وقتی چهره‌ی ‌یه مرده ببینم ‫میشناسم، اینم‌ یه مرده‌س
‫خب کلوین، شاید بتونم تورو ‫با هنر منر آشنا کنم
‫اینو نگاه کن ‫پرتره ‌یه مرد خواب آلوده
‫مردی آرام، به دور از دغدغه‌های مادی
‫این طرح، برخاسته از ذهنیات ‫و غرایز نیمه فراموش شده‌ی منه که
‫از بین سایه‌های هنر آبستره
‫با حقایق حرکات مکانیکی
‫انگشتان من بدین سان زاده شده
‫- سم کوتاه بیا ‫- من برای طراحی مدل لازم ندارم
‫بجای طراحی خواب در چهره‌ش
‫میتونستم ‌یک انگیزه‌ی هنری ‫متفاوت دیگه خلق کنم
‫ذهن ناخودآگاه من پر از چهره‌هاییه که ‫میتونن کره زمین رو پر کنن
‫و طراحی آناتومی ‌بدن انسان ‫به خودی خود متنوعه
‫که فراتر از وحشی‌ترین ‫قدرت محاسبه قرار داره
‫حالا‌، ‌یک پلک بلند‌، شاید.
‫و کمی ‌پریه گونه
‫و لب‌هایی که حالت خاصی دارن
‫بفرمایید
‫- سم تو... میدونی چکار کردی
‫البته، تو در مورد هنر من دچار سوءتفاهم شدی
‫تو مدرک قانونی رو از بین بردی
‫کلوین به نظر من تو هنوز ‫خوب متوجه نشدی
‫من فهمیدم که منو به مسخره گرفتی
‫ولی من مدرک دارم که این اطراف‌ یه خبرائیه
‫خواب ندارم تا همه چیو بفهمم
‫شب بخیر‌، کلوین.
‫هی، اون تو وان ما چکار میکنه؟
‫جای قورباغه همونجاست دیگه
‫- برو بخواب آرنی برو بخواب ‫- پلیس فردا صبح می‌رسه
‫میخوام بگم که با تو صحبت کنه ‫همین اطراف باش لطفاً
‫- گفتم برو بخواب. ‫- میتونی تو استودیوم پیدام کنی.
‫حتما باش
‫اون کجاست؟
‫تو حمومه، با قورباغه‌ش بازی میکنه
‫اوه؟
‫ام... از این طرف‌، لطفاً دکتر.
‫برای آرنی اومدن، حالش خوب نیست
‫یه نفر به ماشین من ور میره
‫چرا داری با بوق بازی میکنی ‫اینکه ماشین تو نیست
‫خوب، خیلی جالبه
‫شاید من و خانم گریولی بخوایم ‌یه ماشین بخریم ‫داریم دنبال ماشین میگردیم
‫بله ‌یه نگاهی به این انداختم ‫خیلی تمیزه
‫میخوام همینطورم بمونه
‫نه، این چه طرز حرف زدن با ‌یه مشتریه؟
‫تو مشتری نیستی ‫تو پول این اتوموبیل رو نداری
‫اون رفت
‫من اون وروجک رو... ‫آرنی را دوباره تو رختخواب گذاشتم.
‫- دکتر چه میگه؟ ‫- گفت برم بیرون.
‫از نگاهشم خوشم نمیاد ‫انگار از‌ یه چیزی نارحته
‫خب ناخدا، موفق شدین ‫بر ترستون غلبه کنین؟
‫ترس؟
‫اوه‌، نه‌، به این دلیل نرفتم. نه
‫من به راحتی نمی‌ترسم‌، می‌دونم. ‫نه
‫بعد از اون همه سال دریانوردی ‫در چهار گوشه‌ی دنیا
‫بنادر عجیب ‫تعداد زیادی مردان خشن و...
‫دوشیزه گریولی‌، چی میگید اگه ...
‫بهتون بگم ...
‫ناخدای ‌یه ‌یدک کش بودم ‫دربارم چه فکری میکنید
‫در رودخانه شرقی...
‫و هرگز بیش از ‌یک مایل از ساحل ‫فاصله نگرفتم؟
‫خوب، من می‌گم که...
‫که شما خوش تیپ‌ترین ‫ناخدای ‌یدک کش
‫که تا حالا تو رودخانه شرقی بودن هستید
‫اوه‌، اینطور نیست. نه
‫میخواین ‌یه چیزی نشونتون بدم
‫- ناخدا - ‫کجا اینا رو پیدا کردی؟
‫ماشین کلوین ویگز.
‫گفتم سمی ‌داره نصف مدرک رو از بین می‌بره
‫خب منم باید ترتیب این نصفه دیگه رو بدم
‫چرا اون توی وان ــه؟
‫خوب‌، اوه... ‫چی فهمیدین، دکتر؟
‫اوه اون.... بخاطر قلبش بوده ‫سکته کرده
‫- قلبش؟ ‫- سکته!
‫خوب‌، من سفری به ‫فیلیپین خواهم کرد!
‫- مرگ به علل طبیعی. ‫- خوب‌، مطمئنا
‫میشه‌ یکی به من بگه ‫چرا نیمه برهنه توی وانه
‫صادقانه بگویم‌، ما نمی‌خواستیم ‫کلوین ویگز اونو ببینه
‫به علاوه از زیر خاک که بیرونش آوردیم ‫خیلی کثیف بود
‫زیر خاک؟
‫بهتره توضیح بدم دکتر
‫هری تمام روز هی خاک شد ‫هی از زیر خاک اومد بیرون
‫چی؟
‫آخر سر انقدر دردسر درست کرد که
‫تصمیم گرفتیم تمیزش کنیم ‫بذاریمش همونجا که پیداش کردیم
‫درست نمی‌فهمم چه دردسری؟
‫خوب‌، به عنوان مثال‌،
‫او کاپیتان وایلز رو ناراحت کرد چون ‫کاپیتان فکر می‌کرد که اون بهش شلیک کرده
‫بخاطر سوراخ روی سرش ‫اما معلوم شد کار ناخدا نبوده
‫خانم گریولی که بهش حمله میکنه ‫با پاشنه‌ی کفشش میزنه تو سرش
‫ناخدا وایلز به خانم گریولی حمله کرده
‫اوه‌، نه‌، دکتر‌، هری.
‫اونو به بوته‌ها کشیده ‫و فکر کرده که منم
‫فکر میکنم بعد از اینکه ‫با بطری شیر زدم تو سرش گیج شده بود
‫اول ناخدا و سم اونو چال کردن
‫ناخدا خیلی ترسیده بود.
‫اما بعد گلوله‌هاشو شمرد ‫بنابراین هری دوباره از زیر خاک بیرون اومد
‫بعد دوشیزه گریولی فکر کرد ‫با کفشش اونو کشته
‫کفش؟ - بنابراین ناخدا،
‫به نظر من بسیار دلیرانه ‫اونو دوباره خاک کرد
‫بعد دوباره درش آوردیم و ‫باز خاکش کردیم
‫اما حالا دوباره آوردیمش بیرون ‫چون من و سم میخوایم ازدواج کنیم
‫- آره اما چرا شما - ‫- زدم تو سرش؟
‫این قسمت برای شما جالب نیست ‫کاملاً شخصی و غیر پزشکیه
‫بعلاوه، دیروفته، فقط شما ‫چیزی به کسی نگید
‫ما صبح هری را دوباره ‫، خوب و تمیز‌،
‫میذاریمش سر جاشو ‫دیگه کسی متهم نیست
‫و از شر تمام این درد سرا خلاص میشیم
‫بذارینش سرجاش، بذارینش سرجاش ‫همین فقط
‫این اولین کابوسیه که ‫من در 25 سال داشتم.
‫اون خیلی عجیبه، مگه نه؟
‫بهتر نیست بذاریم آرنی دوباره پیداش کنه
‫میاد خونه و میگه و ‫منم به کلوین ویگز تلفن میکنم
‫بله آرنی می‌تونه کاملاً به ‫وضوح به کلوین توضیح بده
‫- که فردا هری رو پیدا کرده. ‫- منظورت امروز
‫آخه از نظر آرنی‌، فردا‌یعنی دیروز.
‫بیا بریم هری رو بیاریم بیا ناخدا
‫داره میاد
‫زود باش آرنی، بدو خونه و برام تعریف کن
‫بهش دست نزن
‫خواهش میکنم آرنی ‫برو خونه و به مادرت بگو
‫گمشو وروجک فضول
‫یعنی برو خونه پسرم
‫ناخدا اسم کوچیکتونو به من نگفتید
‫آلبرت اسم شما چیه؟
‫آیوی، آلبرت‌، بیا بریم
‫فقط ‌یک دقیقه‌، خانم. ‫میخوام از سم‌ یه چیزی بپرسم. سم‌،
‫از اون میلیونر چی خواستی برات بیاره؟
‫آلبرت‌، چی بود؟
‫یه تختخواب دو نفره