‫خیلی سخته که آدم با برنامه‌ی بچه‌ش هماهنگ شه، ‫ولی خداروشکر این بار خونه بود.
‫مطمئنم پریتی باعث می‌شه سفت و سخت سرجاش بمونه.
‫انگار همین دیروز بود که من دنبال بچه‌هام...
‫... تو این خونه می‌دویدم.
‫این در و دیوارها خاطرات ما رو در خودشون دارن.
‫آرزوم اینه که گوریندر هم اینجا بود.
‫وقتی کیران به دنیا اومد، گوریندر بغلش ‫کرد و بهش گفت،
‫همه‌ی دنیا مال تو می‌شه، و من برات فراهمش می‌کنم.
‫بالاترین لذتش این بود که یه روز پدر بشه.
‫و حالا،
‫کیران جان،
‫تو هم باید همون راه رو ادامه بدی.
‫پریتی،
‫کیران.
‫تبریک می‌گم. امیدوارم خداوند به ‫شما و دختر کوچولوتون سلامتی بده.
‫هی، به نظرم گفته بودی قراره کوچولو باشن.
‫فقط اندازه‌ی یه مُشته.
‫هی!
‫مامان، سی نفر آدم اینجان.
‫خوشحال باش که این همه آدم ‫اینجان. عمه سروج رو می‌شناسی؟
‫اون یه مهمونی گرفته بود و فقط پنج نفر اومده بودن.
‫از خجالت داشت می‌مُرد.
‫خب پس چرا کولدیپ نیومده؟
‫خودت می‌دونی چرا نیومدن.
‫یکم باهامون همدردی کن.
‫ما مجبور نبودیم انقدر عجله کنیم ‫اگه بیشتر از اینا بهمون سر می‌زدین.
‫الان میام، یه لحظه.
‫عین پدرتی، همیشه در می‌ری.
‫اصلاً می‌دونی این جشن‌ها چه معنایی دارن؟
‫ما یه بار جشن سیسمونی گرفتیم.
‫مامان بابای پریتی باید به تفریحات خودشونم برسن.
‫عاشق علامت ماه تولد و برنامه‌های تلویزیونن.
‫من چی؟ منم نباید به تفریحات خودم برسم؟
‫منم دوست دارم واسه نوه‌ام جشن بگیرم.
‫اگه با یه پنجابی واقعی ازدواج کرده بودی...
‫مامان.
‫خدا، اون سفیدپوست ‫باز داره به اون تاج گل‌ها دست می‌زنه.
‫ببخشید.
‫اون عاشقش می‌شه، پری.
‫اوه، اون مال کیرانه.
‫اونو تو یکی از جعبه‌های یادگاریای بچگیش پیدا کردم.
‫مامانش همه‌چی رو نگه‌داشته.
‫اوه، می‌دونی چیه؟
‫من یه ملافه‌ی خوشگل با طرح سیاره‌ها توی اتسی دیدم.
‫خیلی قشنگ می‌شه.
‫کیران قراره رنگ رو انتخاب کنه.
‫آخرین باره قبل از اینکه بچه بیاد.
‫مامانت همه‌اش باهام پنجابی حرف می‌زنه.
‫اون یه ریز راجع به پدرم حرف می‌زد.
‫باید بتونیم وانمود کنیم. این مسائل ‫برای ما نباید شخصی بشن.
‫حالا می‌خوای بریم تو، یا چی؟
‫راجر برام یه کار پیدا کرده.
‫اوهوم، گمونم بهش گفته بودی که می‌خوای...
‫... تا وقتی بچه به دنیا میاد، تو خونه بمونی، نه؟
‫من فردا می‌رم.
‫چی؟
‫فکر کردم اگه قرار نیست بچه تا...
‫... چند هفته‌ی دیگه به دنیا نیاد...
‫- ما توافق کردیم که تو خونه بمونی.
‫می‌دونم.
‫من یه وقت دکتر واسه سه‌شنبه‌ی هفته‌ی بعد گرفتم.
‫باشه، با ویدیوکال توش شرکت می‌کنم.
‫تو قرار بود خودت حضور داشته باشی.
‫پس لغوش کن.
‫من از قبل قول دادم.
‫به پولشم احتیاج داریم، خب؟
‫صورت‌حسابامون دارن رو هم جمع می‌شن و...
‫- گوش کن، اتفاقی نمی‌افته، باشه؟
‫من به زودی برمی‌گردم سر کار...
‫... و یه عالمه هم پس‌انداز داریم.
‫پراکش تازه یه کامیون گرفته که با یه ‫نرم‌افزار، خودش رانندگی می‌کنه...
‫... منم همه‌اش دارم مشتریامو از دست می‌دم.
‫نمی‌دونم چقدر بتونم این وضعو ادامه بدم.
‫خب یه وام بگیر و کامیونت رو به روز کن...
‫- یا یه دونه جدید بگیر، یا... ‫- من وام نمی‌گیرم.
‫پس بفروشش و دوباره برو دانشگاه و مدرکتو بگیر.
‫ببین، فقط یه بار دیگه باید ببرم تا اون بیاد.
‫"اون" فقط یه توهم نیستا، یه دختره.
‫جدی چیزیت شده؟ من فقط...
‫- تو ازم چه توقعی داری؟ ها؟
‫تویی که داری به دنیاش میاری، نه من.
‫هی.
‫اگه تو آخر هفته هم همینجوری باشی...
‫... پس من یکی نمی‌تونم تضمین کنم که ‫وقتی برگردی خونه، با چی مواجه بشی.
‫هی، من یه محموله در خروجی ششم دارم.
‫بسیارخب، مقصدتون کجاست؟
‫بوستون.
‫بذارید ببینم.
‫من یه بسته‌ی دیگه دارم.
‫واستا، آها. درسته. خب محموله‌ات چیه؟
‫هی، راجر، بار رو گرفتم.
‫تا چهارم می‌رسم بوستون.
‫برادرم اونجاست، پس احتمالاً می‌بینمش،...
‫... ولی اگه برای برگشت هم باری داشتی...
‫... بهم خبر بده. واست می‌برمش.
‫[- غذا خوردی؟ ‫- می‌دونم که ما مشکلاتی داریم و منم...]
‫[- غذا خوردی؟ ‫- رسیدم آریزونا. به زودی می‌خورم.]
‫کمک!
‫چی شده؟
‫اینجا چه کار می‌کردی؟
‫هی هی هی هی هی، واستا.
‫اوه، لعنتی.
‫واستا! واستا!
‫من بهت آسیبی نمی‌زنم.
‫واستا!
‫لعنت.
‫متاسفم.
‫[- النا، اینجا امن نیست. برنگرد. دیگو رو پیدا کن. ‫- مامان؟ بابا؟ چی شده؟]
‫هی، من کیرانم.
‫نه نه، فقط می‌خواستم ببینم ‫احیاناً یکی از کارگرا...
‫... گم نشده‌ان؟
‫پس هیچکس، کسی رو گُم نکرده؟
‫نه نه، همینطوری پرسیدم.
‫آره، نه، محموله سالمه.
‫آره.
‫تو تنهایی؟
‫خونواده‌ات قاچاق می‌کنن؟
‫انگلیسی بلدی؟
‫چرا روی کامیون منی؟
‫اگه باهام حرف نمی‌زنی.
‫تو باید منو ببری بوستون.
‫اوه، بلده حرف بزنه.
‫قول می‌دم هیچ مزاحمتی درست نکنم.
‫من که خیریه باز نکرده‌ام.
‫پس بذار برم. خودم یه راه دیگه پیدا می‌کنم.
‫پلیس حواسش بهت هست.
‫واستا. لطفاً!
‫من نمی‌تونم کمکت کنم!
‫هی!
‫چیزی لازم داری، پسر؟
‫کری؟ انگلیسی بلدی؟
‫چیزی لازم داری؟
‫آه، دنبال دستشویی می‌گشتم.
‫اون غذافروشی پایین جاده رو ببین.
‫اسمت چیه؟
‫هی.
‫اسمت چیه؟
‫النا.
‫من کیرانم.
‫هی، با پریتی رایو تماس گرفتین.
‫الان نمی‌تونم پاسخگو باشم...
‫... پس لطفاً بعد از بوق پیغام بگذارین.
‫[دیگو. شماره‌ی 300، خیابان فلینست.]
‫متاسفانه شماره‌ای که گرفتید...
‫... قطع شده...
‫... یا دیگه در شبکه موجود نیست.
‫شماره رو چک کنید و دوباره تماس بگیرید.
‫بخور.
‫گرسنه‌ام نیست.
‫این چیه؟
‫غذا.
‫چه غذایی؟
‫غذای هندی.
‫شاید یه چیز دیگه باشه...
‫- هی، مثل یه بوریتو لقمه‌اش کن، همین.
‫تو می‌دونستی بوریتو یه غذای مکزیکی نیست؟
‫خونواده‌ات توی بوستون هستن؟
‫یه جورایی.
‫یه جورایی؟
‫فقط عموم.
‫تو مکزیکی نیستی؟
‫مکزیکی-آمریکایی‌ام. چطور؟
‫نمی‌دونستم مکزیکیا تو بوستون هستن.
‫خب، عموی من هست.
‫می‌دونی که تلفنش خرابه، نه؟
‫اون سال‌هاست اونجا زندگی می‌کنه، می‌فهمی؟
‫باشه، باشه.
‫خب چرا داری می‌ری پیشش؟
‫آیا خونواده‌ات قاچاقی از مرز ردت کرده‌ان...
‫... یا چی؟
‫ما توی ارتفاعات بویل زندگی می‌کنیم.
‫توی لوس آنجلس.
‫پس پدر و مادرت کجان؟
‫ببین، اگه خونواده‌ات کاری کرده‌ان، باید بهم بگی.
‫وگرنه نمی‌تونم کمکت کنم.
‫کسی کاری نکرده.
‫منم به کمکت احتیاج ندارم.
‫واستا.
‫هی، واستا!
‫هی، بچه!
‫ولگردی نمی‌کنی و فقط مشتری‌ها رو راه می‌اندازی.
‫حداقل ماهی سه-چهار بار اینایی که قاچاقی از مرز...
‫... رد می‌شن رو می‌بینیم که دنبال ‫جای خواب مجانی‌ان.
‫سعی می‌کنن یواشکی بیان تو، منم به پلیس زنگ می‌زنم،
‫... و می‌ذارن می‌رن.
‫من رو گنج ننشستما، باشه؟ فقط تویی؟
‫آره، فقط منم.
‫همه‌اش همینو دارن.
‫الان برمی‌گردم.
‫هیچ غریبه‌ای رو راه نده.
‫[تا بوستون یک روز و 15 ساعت مسافت با ماشین]
‫[مسافت و جهت این مسیر با پای پیاده مشخص نیست]
‫پریتی، هی.
‫حالت خوبه؟
‫آه، آره آره، چطور؟
‫حداقل بیست تا تماس از دست رفته ازت داشتم.
‫اوه.
‫آره، درسته.
‫ببخشید. تو حالت خوبه؟
‫من خوبم. فکر کردم اتفاقی افتاده.
‫آره. مامان اذیتت می‌کنه؟
‫نه بابا. نمی‌ذاره تو خونه‌ی خودم آشپزی کنم.
‫هی هی، این خونه قبلاً مال من بوده ها.
‫هر موقع تونستی خودت سبزی‌هات رو مزه‌دار کنی...
‫... اجازه داری هرقدر دلت خواست غذا بپزی.
‫این قسمت خوبشه.
‫خدایا، مامانت اعجوبه‌ایه.
‫حالا چرا بیست بار بهم زنگ زدی؟
‫نمی‌تونستم همون بیرون ولش کنم.
‫اگه پلیس نگهت داره، چی؟
‫اینطوری نمی‌شه.
‫قبلاً شده.
‫خب در اون صورت شرایط رو توضیح می‌دم.
‫یه ثانیه بهش فکر کن.
‫حتماً فکر می‌کنن اون بچه رو دزدیدی.
‫حرفت خنده‌داره.
‫من نمی‌خوام بیام زندان ملاقاتت.
‫اون کسی رو نداره.
‫ولی تو داری خونواده‌مون رو در معرض خطر قرار می‌دی.
‫ولی این دختر وجود داره. توهم نیست.
‫لعنت بهت، کیران.
‫النا؟
‫چیه؟
‫ممکنه حرف بزنیم؟
‫نمی‌دونم. ممکنه؟
‫یه چیزی برات دارم.
‫فکر کردم شاید لباس تمیز لازم داشته باشی.
‫اینا همه زشتن.
‫همه‌اش همینا رو داشتن.
‫می‌دونی، من قدیما زیاد فرار می‌کردم.
‫فرار می‌کردم خونه‌ی دوستم...
‫و همه‌ی میوه خشک‌هاشون رو می‌دزدیدم.
‫مامانش همیشه جیغ می‌زد،...
‫"پس این میوه خشک‌هامون کجا رفتن؟"
‫منم می‌رفتم خونه و همه‌اش رو بالا می‌آوردم.
‫من فرار نکردم.
‫باشه.
‫پدر و مادرت کجان؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا منو تحویل پلیس ندادی؟
‫اونا کمکت نمی‌کنن.
‫پشت سرت رو تمیز نگه‌دار. هر کاری بهت می‌گن، بکن.
‫این کامیون منه، شغل منه. گرفتی؟
‫گرفتی؟
‫گرفتم.
‫بریم.
‫می‌تونم فشارش بدم؟
‫چی رو؟
‫بوق رو.
‫نه.
‫توروخدا، فقط یه بار.
‫نه.
‫لطفاً.
‫توروخدا.
‫بلاه.
‫کشاورزی بود که یه مزرعه داشت...
‫اسمشم بود بینگو...
‫ب-ی-ن-گ-و، ب-ی-ن-گ-و، ب-ی-ن-گ-و.
‫اسمشم بود بینگو...
‫کشاورزی بود که یه مزرعه داشت...
‫اسمشم بود بینگو...
‫ن-گ-و...
‫ن-گ-و، اسمش بود بینگو...
‫می‌شه بس کنی؟
‫خیلی کسل‌کننده است. کل روز چه کار می‌کنی؟
‫هی، هی، کفشت رو در بیار.
‫هی، هی، اونو بذار زمین!
‫- چرا تلسکوپ داری؟ ‫- به تو ربطی نداره.
‫گفتم بذارش زمین.
‫بداخلاق.
‫آقای بدعُنُق.
‫منم می‌تونم یکی داشته باشم؟
‫آره.
‫گفتم می‌تونی یکی داشته باشی.
‫نگاه نکن.
‫نمی‌کنم.
‫شما با کریستینا هرناندز تماس گرفتین.
‫الان نمی‌تونم پاسخگو باشم. ‫لطفاً بعد از بوق پیغام بگذارین.
‫هنوز جوابی نیست؟
‫کسی می‌دونه تو داری می‌ری بوستون؟
‫پدر و مادرم.
‫می‌دونستی قدیمی‌ترین رستوران آمریکا توی بوستونه؟
‫اولین کتابخونه‌ی عمومی آمریکا هم اونجا تاسیس شده.
‫تو خیلی چیزا راجع به بوستون می‌دونی.
‫بابا می‌دونه.
‫پدرته؟
‫اوهوم.
‫اون چیز روی سرش چیه؟
‫یه دستار.
‫شبیه یه کلاهه.
‫یه جورایی یه کلاه خاصه. سیک‌ها می‌پوشنش.
‫موهای مادرت قشنگه.
‫آره، هیچوقت کوتاهشون نکرده.
‫هیچوقت؟
‫تا همین الان.
‫سیک یعنی چی؟
‫یعنی کسی که پیرو مذهب سیکه.
‫فکر می‌کردم مسلمونا دستار می‌پوشن.
‫بعضیاشون آره، ولی مال ما فرق داره.
‫چرا تو نمی‌پوشی؟
‫خیلی سوال می‌پرسی.
‫تو هم سیک هستی؟
‫آره.
‫نه، نه. نه واقعاً.
‫چی؟
‫ها؟
‫به چی فکر می‌کردی؟
‫به این که باید انقدر نوشابه نخوری.
‫دروغ گفتن گناهه.
‫بابام وقتی هم‌سن تو بودم، موهامو کوتاه کرد.
‫من دستار نمی‌پوشم.
‫چی‌شده، دخترک؟
‫اضطراب واسه بچه خوب نیست.
‫باید به پسرتون اینو بگین.
‫حوصله ندارم.
‫و اگه دختر خودت بود،
‫دلت نمی‌خواست بدونی یکی کمک‌حالشه؟
‫البته که می‌خواستم.
‫من به پسرم اعتماد دارم.
‫البته که دارین.
‫بذارش به عهده‌ی من.
‫لطفاً بس کنین.
‫فقط دارم سعی می‌کنم کمکت کنم.
‫فقط نیاز دارم کیران اینجا باشه.
‫اون ساعت‌های طولانی کار می‌کنه.
‫گوریندر هم همینطوری بود، درست می‌شه -
‫- من به کمک شما احتیاج ندارم.
‫النا.
‫کجایی؟
‫قرار بود تا نُه و نیم خونه باشی.
‫- الناست؟ ‫- رامون، آروم باش.
‫حواست هست ساعت چنده؟
‫سریع برگرد خونه! صدامو می‌شنوی؟
‫رامون، بس کن!
‫النا، تو کجایی؟
‫ما نگرانتیم عزیزم.
‫لطفاً بیا خونه.
‫جریمه می‌شی و حق نداری بری بیرون.
‫اوضاع خوبه؟
‫بله، بله. فقط یکم استراحت می‌کنم.
‫مدارک.
‫ما یه سری گزارشاتی داشتیم که می‌گفتن ‫یه محموله‌ی غیرقانونی قراره از اینجا رد شه.
‫چیزی از این ماجرا شنیدی؟
‫نه.
‫تنهایی؟
‫بله.
‫چرا صندوقت رو باز نمی‌کنی ببینم؟
‫چیز خاصی نیست، فقط یه نگاه سریع می‌اندازیم.
‫بله، البته.
‫فکر کردم گفتی تنهایی.
‫ببخشید، کجا داری می‌ری؟
‫من...
‫... باید می‌رفتم دستشویی.
‫خب خانوم کوچولو، یه دستشویی درست همون پایین هست.
‫ممنونم، سرکار.
‫متشکرم.
‫بچه‌ی نازیه.
‫آره...
‫دخترمه، اولین بارشه باهام میاد سواری.
‫یادم نبود اونجاست.
‫من بچه کوچیکه‌م رو با خودم یه بار بردم برای بار...
‫... و یه دزدی اتفاق افتاد و کلاً یادم ‫رفت که اونم هست.
‫از این اتفاقا می‌افته. گفتی هندی هستی؟
‫آره.
‫یه چیزی رو واسم حل می‌کنی؟
‫مرغ تیکا، و تیکای ماسالا. ‫هردوشون رو خیلی دوست دارم.
‫فرقشون چیه؟
‫حواست بود کارت چقدر غیرمسئولانه است؟
‫شانس آوردیم که یه احمق بود،
‫وگرنه من الان دستبند به دست بودم ‫و تو هم خدا می‌دونست کجایی.
‫این کامیون منه و هرچی من بگم همونه، می‌فهمی؟
‫ببخشید. من نمی‌خواستم تو دردسر بیفتی.
‫مدارک نداری؟
‫اگر کسی ازت پرسید،
‫می‌گی که دختر منی، فهمیدی؟
‫همینطوری واسه خودم تنها...
‫واسه خودم می‌رفتم...
‫من بودم...
‫می‌خوام حقیقت رو فریاد کنم...
‫ممنون که باهاش حرف زدی.
‫بذار ببینیم چه دردسری واسمون درست کردی.
‫هی هی، دست به اون نزن.
‫همسرم، پریتی.
‫سلام، النا. من پریتی‌ام.
‫شوهرت یه احمقه و بوی سیگار می‌ده...
‫... و سعی کرد منو تحویل پلیس بده.
‫یه ابلهه.
‫ابله‌ترینه.
‫ولی کامیونش باحاله. بوقش خیلی خفنه.
‫تازه یه تلسکوپم داره.
‫گذاشت بهش دست بزنی؟
‫نه.
‫خب، این اخلاق کیرانه. همه‌چی ‫رو تو خودش نگه می‌داره.
‫اسم عموت چیه؟
‫دیگو.
‫می‌تونم ببینمش؟
‫اوهوم.
‫مامان بابات می‌دونن تو داری می‌ری پیشش؟
‫دوستات می‌دونن کجایی؟
‫نمی‌خواستم اونا رو تو دردسر بندازم.
‫کیران درست حسابی بهت غذا می‌ده؟
‫غذای هندی خوشمزه است. مثل غذای خودمونه.
‫بهم یاد داد مثل بوریتو لقمه‌اش کنم.
‫گوشی رو می‌دی بهش؟
‫بوی سیگار می‌دی؟
‫دیگه نکشیدم. بخدا راست می‌گم.
‫می‌تونی سعی کنی ببینی ‫می‌تونی یه چیزی ازش در بیاری؟
‫واقعاً دختر شیرینیه.
‫اگه چیزی از خونواده‌اش فهمیدم، بهت خبر می‌دم.
‫ممنونم.
‫از دستت عصبانیه.
‫می‌دونم.
‫چه کار کردی؟
‫تصمیم گرفتم به یه سرگردون کمک کنم.
‫حتماً یه چیز دیگه‌ام بوده.
‫او بارداره.
‫هورمون‌هاش قروقاطی می‌شن.
‫چی؟
‫وقتی مامان سر مَتی باردار بود، خیلی عجیب شده بود.
‫مجبور بودیم خیلی باهاش مهربون باشیم.
‫اوهوم.
‫اینا واسه چی‌ان؟
‫اینا رو از کجا آوردی؟
‫از توی کیفت.
‫بذارشون سر جاش.
‫باید یه رنگی برای اتاق بچه انتخاب کنم.
‫من می‌تونم کمکت کنم. من خیلی رنگ دوست دارم.
‫بابا همیشه می‌ذاره من لباس تنش کنم ‫چون خیلی خوب رنگ‌ها رو ست می‌کنم.
‫اوه، جدی؟
‫آره، عمو دیگو خونه می‌سازه.
‫مطمئنم اونم خیلی تو رنگ استاده، ‫بهش می‌گم کمکت کنه.
‫عالیه.
‫این یکی.
‫هوم. می‌دونی چی دوست داشتم؟
‫چی؟
‫این که می‌رفتی عقب و یه چرتی می‌زدی.
‫به چی گوش می‌دی؟
‫سلینا.
‫یه آهنگ قدیمی.
‫مامانم خیلی دوستش داره.
‫تا حالا رفتی هند؟
‫نه.
‫پدرم می‌گفت این شکلیه،
‫همه‌اش تا جایی که چشم کار می‌کنه مزرعه است.
‫تا حالا برگشتی به مکزیک؟
‫نه.
‫مامان همیشه می‌گه ما نمی‌تونیم برگردیم...
‫... مگر اینکه مطمئن بشیم همه جا امنه.
‫همینو دارم بهت می‌گم.
‫این که اون نیست. چطور می‌تونیم ‫خونواده‌اش رو پیدا کنیم...
‫... از روی این؟
‫فقط می‌خوام بفهمم کجا دارن می‌برنش.
‫دستا باز، به سمت عقب.
‫دستا وسط، پای جلو خم.
‫آره. حالا برگرد بالا.
‫آها، همینطور کش بیا.
‫هی مامان، چه خبرا؟
‫سلام پسرم، به برادرت زنگ زدی؟
‫نه.
‫کیران، مگه چند بار قراره بری بوستون؟
‫باید ببینیش.
‫آها. بهش فکر می‌کنم.
‫النا چطوره؟
‫خوبه. خوابیده.
‫گوش کن، به این فکر می‌کردم که...
‫داری کار درست رو انجام می‌دی.
‫الو؟
‫آه، هی.
‫حتماً تلفن قطع شده.
‫نه نه نه، من اینجام.
‫در عمق درونت یه سیک داری.
‫وظیفه‌ی توئه که به هم‌نوع خدمت ‫کنی، به اون بچه کمک کنی.
‫داری تعالیم راهب ناناک رو به مرحله‌ی اجرا درمیاری.
‫پریتی چطوره؟
‫اوه، دختر بیچاره خیلی خسته است.
‫فکر کردم بهتره خودم براش غذا بپزم.
‫ازش پرسیدی که کمک می‌خواد یا نه؟
‫عزیزم، باید خودت اینجا می‌بودی.
‫همه‌ی استرسشو سر من خالی می‌کنه.
‫باید بگم خود من وقتی باردار بودم، یه فرشته بودم.
‫مامان، هزار بار بهت گفته‌ام که...
‫... انقدر توی کوچکترین کارهاش دخالت ‫نکنی. از این کار بدش میاد.
‫خب، اگه خودت بودی...
‫... من که دیگه اینطوری نمی‌کردم.
‫بهتر نیست یه چیز کوچولو براش ‫بگیری واسه عذرخواهی؟ ها؟
‫من یه مقدار طلا ذخیره کرده‌ام.
‫می‌تونی یه چیز خیلی خاص واسش بدی درست کنن.
‫واقعاً نیازی به راهنمایی‌های ‫تو در زناشویی ندارم، باشه؟
‫وقتی داشتی ازدواج می‌کردی،
‫بهت گفتم که باید با همسرت به صورت برابر رفتار کنی،
‫نه مثل یه شخص سوم.
‫آره، خب؟
‫تو داری ضعف‌های پدرت رو جبران نمی‌کنی.
‫منو با اون مقایسه نکن.
‫اگه فکر می‌کنی ما انقدر اشتباه کردیم، ‫چرا خودت داری تکرارش می‌کنی؟
‫چرا همه‌اش باید غذای هندی بخوریم؟
‫از همبرگر سالم‌تره.
‫من همبرگر دوست دارم.
‫هوم، منم دوست دارم.
‫به پریتی نگو.
‫النا، بجنب.
‫النا؟
‫[برای فرزندِ انسان، که آمد تا ‫گمشدگان را بیابد و نجات دهد]
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫یالا بگو.
‫آخه...
‫احمقانه است.
‫النا.
‫من از صبح زود بیدار شدن ‫متنفرم، ولی یکشنبه‌ها خوبه،
‫چون توی گروه کُر کلیسا آواز می‌خونم.
‫مَتی هم کت‌شلوار تنش می‌کنه و خیلی ناز می‌شه.
‫خیلی خوشم میاد با بقیه آواز بخونم.
‫وقتی آهنگا رو می‌شنوی،
‫با خودت می‌دونی که یه روز همه‌چی قراره درست بشه.
‫ولی اینجا اونجوری نیست.
‫هی.
‫با من بیا.
‫اون چیه؟
‫نمی‌دونم، یه سرود سیکی.
‫قشنگه.
‫سلام، خداحافظ، خداوند حقیقته.
‫بیا، کفشاتو در بیار.
‫دستاتو بشور.
‫اینجا کجاست؟
‫یه گوردوارا. معبدِ سیک‌ها.
‫چرا اومدیم اینجا؟
‫خب، تو گفتی موسیقی دوست داری.
‫آیا سیک‌ها به عیسی مسیح اعتقاد دارن؟
‫نه، فقط خدا.
‫ولی عیسی مسیح، خداست.
‫نه واسه همه.
‫بیا.
‫موهاتو توی این واسه احترام به خدا بپوشون.
‫مثل یه دستار؟
‫دقیقاً مثل یه دستار.
‫تو هم یکی می‌خوای.
‫خم شو.
‫دستاتو بگیر عقب.
‫مَتی.
‫تو اینجا چه کار می‌کنی؟
‫می‌تونم اینو بگیرم؟
‫بیا بریم.
‫ارزونه.
‫گفتم بیا بریم.
‫باشه، می‌شه در عوض اینو بگیرم؟
‫گفتم نه.
‫ولم کن.
‫اونجا چه کار می‌کردی؟
‫خیلی طولش دادی.
‫با مامان بابات هم همینطوری رفتار می‌کنی؟
‫من فقط یه آبنبات می‌خواستم. مشکلت چیه؟
‫بهت گفتم تو کامیون منتظر بمونی.
‫حالا مگه چی شده؟
‫ندیدی چطور نگاهمون می‌کردن؟ بخصوص تو رو؟
‫نه.
‫تو نمی‌دونی اون بیرون چه خبره.
‫تو چیزی که من می‌بینم رو نمی‌بینی.
‫قوانین واسه آدمایی مثل ما فرق دارن.
‫اگه به حرفم گوش ندی نمی‌تونم مراقبت باشم.
‫حالا برگرد به کامیون و یه جوری سر خودت رو گرم کن.
‫عجیب نیست زنت ازت متنفره.
‫من نیاز ندارم ازم مراقبت کنی، تو که بابام نیستی.
‫واسه اینکه زندگیت گند خورده، دلیل نمی‌شه ‫زندگی منم گند بخوره.
‫درست می‌گی.
‫من بابات نیستم.
‫تو هم که به هیچ وجه دختر من نیستی.
‫چیه!
‫اینجا خونه‌ی منه.
‫دستاتو بذار پشت سرت.
‫سرکار، من اینجا زندگی می‌کنم.
‫اینجا خونه‌مه.
‫گوریندر!
‫جلوی چشم زن و بچه‌ام این کارا رو نکنین.
‫من کاری نکردم. چرا؟
‫مگه من چه کار کردم؟
‫چشماتو ببند، پسرم.
‫حالا یه نفس عمیق بکش.
‫چشماتو باز کن.
‫ببین دنیا چقدر زیباست پسرم.
‫همه‌اش برای توئه. تو میراث‌دارش هستی.
‫النا؟
‫من دارم می‌رم. خودم راهمو پیدا می‌کنم.
‫یه چیزی می‌خوام نشونت بدم.
‫میای؟
‫من که چیزی نمی‌بینم.
‫چشماتو ببند.
‫باز کن.
‫اون یکی که اون وسطه رو می‌بینی؟
‫اون ستاره، "کرکسِ نشسته" توی صورت‌فلکی "شلیاق"ئه.
‫ستاره‌ی موردعلاقه‌مه.
‫من رفتم مدرسه که یه فضانورد بشم.
‫خرخون.
‫اوه، هی، اینو ببین.
‫آه، ببین،
‫درست اینجا رو ببین.
‫اون دبّ اصغره.
‫می‌دونی کدوم ستاره تهِ اون دسته‌شه؟
‫ستاره‌ی شمالی.
‫اونقدرا برّاق نیست.
‫اوهوم، اما هروقت اگه گم شدی...
‫... اون ستاره رو پیدا می‌کنی و اون‌وقت ‫ می‌فهمی دقیقاً کجایی.
‫وقتی فرار می‌کردم،
‫سرمو می‌گرفتم بالا و به سمت ستاره‌ها در می‌رفتم،
‫و همه‌ی امکاناتی که اون بیرون ‫هستن رو با خودم تصور می‌کردم.
‫نمی‌دونستم به خدا اعتقاد دارم یا نه،
‫ولی وقتی همه‌ی اینا رو می‌بینم،
‫می‌دونم که یه چیز دیگه هم باید اونجاها باشه.
‫این واسه من خداست.
‫این بی‌نهایت.
‫چرا فرار کردی؟
‫پدرم،
‫خیلی خونه نبود، ولی...
‫... وقتی که بود، زیاد مشروب می‌خورد،
‫و زیاد داد می‌زد.
‫چرا فضانورد نشدی؟
‫پدرم مریض شد.
‫باید صورتحسابامون رو می‌دادیم و ‫برادرم هم می‌خواست بره دانشگاه.
‫من باید کمک می‌کردم.
‫وقتی مَتی به دنیا اومد، منم باید ‫کمک می‌کردم ازش مراقبت کنیم.
‫پوشک عوض‌کردن بدترینه.
‫متاسفم.
‫نباید سرت داد می‌زدم.
‫اشکال نداره. مامان و بابام هم عصبانی می‌شن.
‫چه‌طور شدن؟
‫پلیسا ریختن تو خونه‌مون.
‫هیچکس نمی‌دونست چه اتفاقی داره میفته.
‫نمی‌دونم اونا کجان.
‫به نظرم تو باید فضانورد بشی.
‫اوه، جدی؟
‫اوهوم. همونطور خودت همیشه می‌خواستی.
‫منم می‌خوام یه خواننده بشم، یه عالمه پول دربیارم،
‫تا بتونم از خونواده‌ام مراقبت کنم.
‫خونواده‌ات آهنگاتو دوست دارن؟
‫بابا خیلی خونه نیست.
‫وقتایی که هست، ازم فیلم می‌گیره و می‌فرسته برای...
‫... عمه بزرگه‌ش توی مکزیک.
‫کارت خوبه؟
‫نمی‌دونم.
‫اگه یه کامیون داشتی،
‫زردشو می‌گرفتی، نه؟
‫نه، صورتی. نه، بنفش.
‫تو یه خاکی‌اش رو می‌گرفتی؟
‫یه خاکی؟
‫همیشه لباسای خاکی می‌پوشی.
‫چی داری می‌گی؟ من همیشه لباس خاکی می‌پوشم؟
‫سیب‌زمینی کوچیک، چند تکه سیب، نوشابه‌ی انگور.
‫یه چیزبرگر دوبل با یه سیب‌زمینی کوچیک.
‫هر یکشنبه بعد از کلیسا، بابا همیشه می‌گفت،
‫"سال دیگه، عزیز دلم، می‌ریم ‫کنار دریا زندگی می‌کنیم."
‫مامان همیشه می‌گفت، "دیگو موفق شده.
‫خونه‌اش دو تا دستشویی داره."
‫بابا هنوز حسودیش می‌شه که عمو زودتر رفت اونجا.
‫خیلی بوستون رو دوست داره.
‫چرا؟
‫می‌گفت دوست داره جایی زندگی کنه ‫که آمریکا از اونجا آغاز شده،
‫و همه‌ی اون آزادی‌ها رو با تمام وجودش حس کنه.
‫من واقعاً نمی‌فهمم.
‫این رویای آمریکاییه دیگه.
‫می‌خوام ببینمش.
‫دلم براش تنگ شده.
‫چرا از دست سلطان کیران ناراحتین؟
‫فقط دلم می‌خواست خونه پیشم باشه.
‫چطوره که...
‫چی؟
‫یه چیز قرمز-صورتی؟
‫اوهوم.
‫من نابغه‌ام. این زرد برّاق رو ببین.
‫زرد برّاق؟
‫آره.
‫فکر کردم گفتی تو رنگ‌ها استادی.
‫دیدمت که توی قسمت مسافرا خوابت برده...
‫تورتیلاهایی که با آرد درست می‌شن مکزیکی نیستن.
‫خیلی‌خب، چی اینجا مکزیکیه؟
‫یه چیزی نشونم بده که واقعاً مکزیکیه.
‫تورتیلایی که با آرد ذرت درست می‌شه.
‫خوشمزه است. اووم.
‫پس بوریتو مکزیکی نیست.
‫بله، البته که نیست.
‫باشه، انچیلادا چی؟
‫بوش خیلی خوب نیست؟ بو کن.
‫بوی چای می‌ده.
‫یه ذره شیر.
‫در عمق وجودم...
‫حالا زیادش می‌کنیم. لیوانت رو بده.
‫آفرین، بیارش اینجا.
‫اوم.
‫بفرمایین.
‫ممنونم.
‫خدایا، تا حالا موهاتونو کوتاه نکردین؟
‫راستش یه بار راجع بهش فکر کردم، ‫ولی هیچوقت کوتاهشون نکردم.
‫روزها رو از پشت هم می‌گذرونم...
‫می‌گذرونم...
‫روزهایی مثل امروز رو...
‫چی داری؟
‫برگه‌ی میوه و این چیزا.
‫جدی؟ از کجا؟
‫کالیفرنیا.
‫عالیه.
‫اینجا رو امضا کن.
‫خیلی بامزه است وقتی آدما با بچه‌هاشون میان.
‫آره، ما فقط یکم زمان نیاز داشتیم.
‫خیلی خوبه. بابای منم منو با خودش می‌آورد.
‫دلم براش تنگ می‌شه.
‫خیلی خوشحالم که صداتو می‌شنوم.
‫غافلگیر شدم زنگ زدی.
‫خوش می‌گذره مامان پیشته؟
‫خوش‌گذشتن خیلی کلمه‌ی درستی نیست.
‫هرچقدر دوست داری ببرش پیش خودت.
‫تو اون پشت حالت خوبه؟
‫باید بره حموم.
‫تو هم همینطور.
‫خوبه.
‫هی هی، مراقب باش.
‫حالش خوبه؟
‫آره، گمونم.
‫بخش من با مقامات قضایی تماس گرفته.
‫امیدوارم اونا به یه جایی برسوننمون.
‫ممنونم.
‫کاری که تو می‌کنی شگفت‌انگیزه.
‫کامل بهش فکر کردی، نه؟
‫او به کمک نیاز داره.
‫همین.
‫حیاط پشتی دارین؟
‫اوه، هنوز؟
‫آره.
‫این بار می‌ری بابا رو ببینی؟
‫شاید.
‫بعد از شام.
‫حالش چطوره؟
‫بگیر و نگیر داره.
‫بعضی وقتا توهم می‌زنه.
‫باید یه جورایی کمکش کنی یادش بیاد.
‫اوهوم.
‫هنوز مشروب می‌خوره؟
‫حواسمون بهش هست.
‫می‌ذاری بخوره؟
‫گفتم حواسمون هست.
‫چیه؟
‫تو هیچوقت اینجا نیستی، مرد.
‫قرار نیست تصمیم بگیری چطور ازش مراقبت می‌کنیم.
‫خب، دیپ، تو دکتری.
‫تو حتماً بهتر می‌دونی.
‫اگه بیشتر از اینا سروکله‌ات پیدا می‌شد، ‫حتماً سعی می‌کردم نظرت رو لحاظ کنم.
‫یادته یه بار مامان و بابا رفتن به ‫مهمونی عمه سروج...
‫و من یه مهمونی گرفتم؟
‫مهمونی آشپزیِ آشپزا توی تابستون؟
‫آره آره آره، یه مهمونی خفن بود.
‫آره، چه مهمونی‌ای بود.
‫البته بعدش زودتر از موعد اومدن خونه...
‫و ما گمون کرده بودیم که همه جا رو تمیز کردیم.
‫اون لیوان کوچیک نوشیدنی...
‫توی ظرفشویی...
‫آخ، ای احمق.
‫پسر.
‫بابا داشت منفجر می‌شد.
‫مامان همه‌اش می‌گفت، "ببین پسرامو...
‫- چجوری بار آوردم." ‫- "ببین چه پسرایی بار آوردم."
‫اونوقت تو اومدی وسط.
‫گفتی تو بودی که مهمونی گرفتی و اونم لیوان توئه.
‫از اینکه برای بقیه‌ی عمر توی اتاق ‫حبس بشم نجاتم دادی...
‫فرقی نمی‌کرد اون لیوان ‫نوشیدنی باشه، یا دانشگاه رفتن...
‫هرموقع اوضاع به هم می‌ریخت، تو پشت من بودی.
‫کالدیپ، الان فرق می‌کنه.
‫منظورم اینه که این مثل اونا نیست، باشه؟
‫تو نباید اون کسی باشی که باید از اون مراقبت کنه.
‫تو قراره دخترت به دنیا بیاد. بیخیالش شو.
‫اتاقش پُر از...
‫... اون برچسبای صورت‌فلکی بود که ‫تو تاریکی برق می‌زنن.
‫پُر از عروسکای "جنگ ستارگان" هم بود.
‫خرخون.
‫آره، همه‌اش دلت می‌خواست باهاشون بازی کنی.
‫"داداش، داداش، بذار باهاشون بازی کنم.
‫توروخدا. توروخدا. لطفاً. فقط یکیشون."
‫چرا صدامو شبیه یه بچه از کاراکترای ‫فیلمای گورو دات درمیاری؟
‫اوه، پس واسه همین همه‌اش ‫از اون عروسکا سفارش می‌دی.
‫از اون عروسکای جنگی.
‫آره والا.
‫و نگهشون داشتم واسه برادرزاده‌ام.
‫درسته.
‫مقامات می‌گن که چند تا مهاجر رو برده‌ان به...
‫... مرکز بررسی...
‫... یه مرکزی که مسئولاش هنوز ‫اونقدر سرشون شلوغ نیست.
‫می‌دونی، تو هم همیشه دلت می‌خواست تو اتاق من باشی.
‫نخیر.
‫اونا رفتن به -
‫- چرا، خیلی هم می‌خواستی. می‌ترسیدی که...
‫موش‌ها بیان و مغزت رو بخورن...
‫... نصفه‌شبی...
‫- به یه دلایلی... ‫- باشه بابا، اون واسه این بود که...
‫... تو از قصد با ناخونات رو دیوار صدا ‫در می‌آوردی که منو بترسونی.
‫خب النا، تو دوست داری چه کاره بشی؟
‫اون آواز می‌خونه.
‫اوه، جدی؟ چی دوست داری بخونی؟
‫نمی‌دونم، یه ترکیبیه از سلینا، خوآن بائز،...
‫... و یه خرده هم جونی میچل.
‫اوه، وای! چه باحال.
‫دارم با دوستم زاشیا یه آهنگ می‌نویسم.
‫دارم سعی می‌کنم وادارش کنم یکم ‫صدای طبل به آهنگ اضافه کنه.
‫البته.
‫موسیقی بانگرا خیلی خوبه.
‫عالیه.
‫کی اونجاست؟
‫من کیرانم.
‫بابا، منم، کیران.
‫کیران! پسر کوچولوی من؟
‫بیا اینجا!
‫چند وقته ندیدمت؟
‫خیلی وقته همو ندیدیم.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫خوب...
‫دانشگاه چطوره؟
‫امتحانای پزشکیت چطور پیش رفتن؟
‫من اون دکتره نیستم.
‫اوه، ستاره‌ها!
‫احوال ستاره‌هات چطوره؟
‫آخرین باری که چک کردم، هنوز همون بالا بودن.
‫کهکشان‌های جدید کشف نکردی؟
‫نه، هنوز هیچی.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫آره، باید برم.
‫کیران، کیران.
‫چقدر گذشته؟
‫دانشگاه چطوره؟
‫امتحانای پزشکیت خوب پیش می‌رن؟
‫خبرای خوبی برات دارم.
‫چی؟
‫قراره پدربزرگ بشی.
‫من؟
‫اوه، نه.
‫کی؟
‫چند هفته دیگه.
‫من رو ببخش، پسرم.
‫من یه بچه دارم.
‫درست عین توئه.
‫پدر، من خودمم. کیرانم.
‫دلم خیلی براش تنگ شده.
‫خیلی کلّه‌شقه.
‫راه رفتنش هم...
‫پدر، منم. من کیرانم.
‫راه رفتنش...
‫... جوریه که انگار داره بار کلّ دنیا رو می‌بره.
‫انگار وزن همه‌ی دنیا روی شونه‌هاشه.
‫دسر حاضره.
‫این کیه؟
‫دخترته؟
‫تو دخترشی؟
‫بله.
‫اوه!
‫بیا اینجا.
‫اوه، نگاه کن، چه خوشگلی.
‫وقتی هم‌سن تو بودم، یه عکسی دیدم از یه گوسفند...
‫گوسفندی روی یه تپه‌ی بزرگ، با چمنای سرسبز،
‫باد خیلی زیبا می‌وزید...
‫و رویای من این بود که...
‫اونجا رو پیدا کنم.
‫اومدم آمریکا دنبالش بگردم،
‫امّا هیچوقت پیداش نکردم.
‫امّا می‌دونی چیه؟
‫چیز خیلی بهتری پیدا کردم.
‫خونواده‌ام رو.
‫و می‌دونی، همه‌ی این دنیای بزرگ...
‫... همه‌ی جهان مال توئه.
‫و پدرت همه‌اش رو برات به دست میاره.
‫آره، باز بهت زنگ می‌زنم. باشه.
‫سلام، می‌تونم کمکتون کنم؟
‫من دنبال دیگو هرناندز می‌گردم.
‫من کسی به اسم دیگو نمی‌شناسم، متاسفم.
‫این آدرس شما نیست؟
‫چرا.
‫بله، خودشه.
‫اون باید اینجا باشه.
‫صاحب قبلی اینجا یه مستاجر داشت.
‫منم نمی‌دونم کجا رفته. همینطوری خونه رو خریدم.
‫چی واست بیارم، عزیزم؟
‫یه لیوان آب یا یکم نوشابه می‌خوای؟
‫نه، ممنونم.
‫هی، من واقعاً متاسفم که بیشتر ‫از این نمی‌تونم کمکی بکنم.
‫دیگو ممکنه جای دیگه‌ای داشته باشه؟
‫مامان و بابات کس دیگه‌ای رو نمی‌شناسن ‫که بشه باهاش ارتباط گرفت؟
‫ای کاش می‌شناختن.
‫هی، بهم بگو چه اتفاقی افتاده.
‫من و بابا یه دعوای خیلی بد کردیم.
‫زاشیا منو دعوت کرد به یه کنسرت.
‫بابا اجازه نداد و هی گفت نه.
‫همیشه می‌ترسید یه اتفاقی بیفته.
‫منم خیلی عصبانی شدم،نیاز داشتم ‫یکم از همه‌چی دور باشم.
‫هیچکدوم از تماس‌هاشون رو جواب ندادم،
‫و وقتی برگشتم، مامورای مهاجرها اونجا بودن.
‫و من دیدم... دیدم که مَتی و مامان و بابا...
‫... پشت یه کامیون سوارن، و قبل از ‫ اینکه بتونم تصمیمی بگیرم...
‫بردندشون.
‫ببین، این تقصیر تو نبوده.
‫تو که این بلا رو سرشون نیاوردی.
‫احساس می‌کردم تقصیر منه.
‫خونواده‌ات سرزنشت نمی‌کنن.
‫اگه بکنن چی؟
‫النا.
‫ولم کن، تو فقط یه پیرمرد احمقی.
‫هی هی هی هی، اینجا رو بزن. اینجا رو.
‫دوباره.
‫محکم‌تر.
‫دوباره.
‫دوباره. دوباره. دوباره.
‫بزن، دوباره بزن.
‫دوباره، یالا. خودتو تخلیه کن. بزن.
‫یالا، یالا، یالا.
‫طوری نیست.
‫خونواده‌ام یه نقشه‌ای داشتن.
‫بابا تو مرکز کر می‌کرد؛ می‌گفت ‫کامیونا از همه‌جای کشور میان.
‫از همه‌جای کشور.
‫فکر کردم اگه اوضاع خراب شد، می‌رم پیش دیگو.
‫اون جزوی از خونواده‌اس و ازم مراقبت می‌کنه.
‫چرا با کامیون من؟
‫تو منو یاد بابا انداختی.
‫من بهش گفتم ازش متنفرم.
‫تو که واقعاً همچو منظوری نداشتی.
‫ولی نکنه اون -
‫- هی.
‫اون عاشقته.
‫این چیزا براش مهم نیست.
‫نمی‌خوام اون آخرین حرفی باشه که بهش زدم.
‫چی می‌خوای؟
‫خونواده‌ام رو می‌خوام.
‫ما به همه‌ی مراکز بازداشت، ‫سناتورها و وکیل‌ها زنگ می‌زنیم.
‫هر کاری از دستم بر بیاد می‌کنم تا پیداشون کنم.
‫عکستو بده من.
‫[کیران. خیابان اول بیکرزفیلد، کالیفرنیا]
‫تو هم الان جزو خونواده‌ای.
‫هی.
‫تو همیشه پشت من بودی،
‫حتی اگه فقط واسه یه سری میوه‌‌ی خشک باشه.
‫هنوزم هستم.
‫من می‌ترسم، پریتی.
‫نمی‌خوام تبدیل به پدرم بشم.
‫نمی‌شی.
‫ما اشتباهات اونا رو تکرار نمی‌کنیم، باشه؟
‫ما ازش مراقبت می‌کنیم، مراقبش هستیم.
‫هر روز بهش نشون می‌دیم که دوستش داریم.
‫من، آه...
‫یه رنگ انتخاب کردم.
‫توی نمونه‌ها نیست، ولی...
‫اوه، برات فرستادم.
‫باشه.
‫یاسی، ها؟
‫آره...
‫به نظر رنگ درستی می‌اومد.
‫خب، مامانت احتمالاً خیال می‌کنه این بدشگونه.
‫عموش چطوره؟
‫اونجا نبود.
‫اون دختر قوی‌ایه.
‫یه اتاق براش حاضر می‌کنم، باشه؟
‫باشه.
‫و کیران، من...
‫... خیلی خوشحالم از اینکه کمکش می‌کنی.
‫دوستت دارم.
‫[یه بار دارم از شیکاگو به سن دیه‌گو. می‌بریش؟]
‫[می‌خوام یکم استراحت کنم و کنار خونواده‌ام باشم.]
‫اگه خدا وجود داره و همه کاری می‌کنه،
‫و هر اتفاقی هم به خاطر یه دلیلی میفته،
‫چرا خدا اجازه می‌ده اتفاقای بد بیفتن؟
‫شاید برای هر چیزی دلیلی وجود نداره.
‫جهان مدام در حال بزرگ شدنه.
‫ستاره‌ها به وجود میان، کهکشان‌ها از بین می‌رن.
‫هیچکدوم از این اتفاقا بد یا خوب نیست، فقط هست.
‫اتفاقا می‌افتن،
‫و تنها انتخاب تو اینه که چطور عکس‌العمل نشون بدی.
‫اوه، سلام.
‫آهنگ تموم شد.
‫بسیارخب، بذار بشنویم.
‫امکان نداره، من موسیقی لازم دارم و -
‫- النا.
‫بخون.
‫دارم به سمتت میام...
‫چراغا رو کم‌نور کن و یه راهنما برام بذار...
‫تو واسه من تو رویاهام آواز می‌خونی...
‫امّا زیبایی از ما دوره...
‫بذار سمّ اسب‌ها شن‌ها رو بشکافه...
‫و به این سرزمین آرامش بیاره...
‫قبل از اینکه مال اونا باشه، زمین ما بوده...
‫و ارواح ما سهمشون رو می‌خوان...
‫عشق فرا می‌رسه، فقط نمی‌دونیم از کجا...
‫مادر مقدّس می‌دونه که چه کار کنه...
‫و من دارم به سمتت میام.
‫[خوش اومدی]
‫اوه، خدا.
‫مامان؟
‫مامان!
‫اومدم!
‫چی شده؟
‫اوه، خدای من.
‫چی شده؟ چه خبره؟ چیه؟
‫اوه بیا اینجا. اوه عزیزم، بیا ‫این پتو رو بگیر. بشین.
‫درد شروع شده.
‫از پسش برمیای، عزیزم.
‫اوه، خدا.
‫این آخرین باره، درسته؟
‫هیچی عوض نشده، همه‌چیز مثل قبله.
‫اوهوم.
‫این واقعاً کسل‌کننده‌ترین کار دنیاست.
‫هی، مامان، چی شده؟
‫ما داریم می‌ریم بیمارستان.
‫چی؟ چرا؟
‫پریتی درد زیادی داره. خونریزی کرده.
‫داره وضع حمل می‌کنه.
‫واستا، واستا. حالش خوبه؟
‫من مطمئنم همه‌چیز خوبه. ‫فقط داریم می‌ریم که مطمئن بشیم.
‫از بیمارستان بهت زنگ می‌زنم.
‫واستا مامان، چی شده؟ مامان!
‫چی شده؟
‫پریتی داره وضع حمل می‌کنه.
‫خبر خوبیه، نه؟
‫نه، نه. خیلی زوده. زیادی زوده.
‫حالش خوبه؟
‫آره، آره. حالش خوبه.
‫این یکی که اینجاست، بیا از کامیون بیرون.
‫شنیدی چی گفتم.
‫گمونم دارن کامیونا رو وارسی می‌کنن.
‫معمولاً همینطوری کامیونا رو وارسی می‌کنن؟
‫اوهوم.
‫سلطان کیران؟
‫مدارک، گواهینامه و مجوز.
‫چیزی شده، سرکار؟
‫مدارک، گواهینامه و مجوز.
‫می‌شه بهم بگین چه اتفاقی افتاده؟
‫لطفاً وقتی نوبتتون شد بزنید کنار.
‫هی، کاغذام؟
‫وقتی بازرسی‌ات تموم شد، پسشون می‌گیری.
‫چرا مامورای مهاجرت اینجان؟
‫فقط قراره بارمون رو وزن کنن، باشه؟
‫اگه پیدام کنن...
‫هی، هی، همه‌چی خوب پیش می‌ره، باشه؟
‫دلیلی ندارن واسه اینکه بخوان شک کنن.
‫کاغذای ما همه درسته، نگران نباش.
‫از ماشینت پیاده شو، همین الان!
‫یالا، برو، برو!
‫من نمی‌ذارم هیچ اتفاقی برات بیفته.
‫هی، مامان، چی شده؟
‫دکتر چی گفت؟
‫حالش بالاخره خوبه؟
‫- بچه حالش خوبه؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫نمی‌ذارن من برم تو اتاق -
‫- صبر کن ببینم، چی؟
‫مامان، مامان، مامان، مامان، چرا این کارو می‌کنن؟
‫م نمیام، آره، آره، آره، من میام.
‫بله؟
‫بله بله، من میام، خودمو می‌رسونم.
‫- نمی‌خوام اتفاقی که برای خونواده‌ی من افتاد...
‫... برای تو هم بیفته.
‫باشه، بله، من هر چه زودتر خودمو می‌رسونم.
‫من نمی‌ذارم اتفاقی برای تو بیفته.
‫تو پدر خوبی می‌شی.
‫النا!
‫کدوم گوری داره می‌ره؟ برو دنبالش! برو!
‫النا، النا!
‫النا، برگرد، النا!
‫النا، کجایی؟
‫دستا بالا!
‫دخترم اون بیرونه!
‫گفتم...
‫- دستا بالا! ‫- دخترم اونجاست!
‫- النا! النا! ‫- حالا! حالا!
‫دخترم اون بیرونه، النا!
‫بهت شلیک می‌کنم.
‫همن الان دستاتو ببر بالا.
‫بگیریدش!
‫النا، النا!
‫النا!
‫کیران.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫چه بلایی سرت آوردن؟
‫پریتی چطوره؟
‫- اوه، خوبن... ‫- بچه چی؟
‫همه خوبن.
‫النا رو پیدا کردن؟
‫اون رفته.
‫برو، من پارکینگ پیدا می‌کنم.
‫من و پدرت مشکلاتی داشتیم.
‫آرزومه که ای کاش بهتر عمل می‌کردیم.
‫از اشتباهاتمون یاد می‌گرفتیم.
‫انقدر اشتباهاتت زیاد می‌شه که ‫دیگه به یادشون نمیاری.
‫بعضیا رو هم با خودت به گور می‌بری.
‫و بعد می‌تونی انتخاب کنی که ادامه بدی.
‫قدر این لحظات رو بدونی.
‫من خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫می‌دونم.
‫پیداش کردی؟
‫هی، بازم می‌گردیم، باشه؟
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫خیلی متاسفم که اینجا نبودم.
‫اشکال نداره. اونا حسابی مواظبم بودن.
‫اون -
‫- اون عالیه.
‫برو، برو ببینش.
‫به روشنی سلام کن.
‫ششش.
‫سلام.
‫من به سمتت میام...
‫چراغا رو کم‌نور کن و یه راهنما برام بذار...
‫تو برای من در رویاهام آواز می‌خونی...
‫امّا زیبایی از ما خیلی دوره...
‫بذار سمّ اسب‌ها شن‌ها رو بشکافه...
‫و یکم آرامش به این سرزمین بیاره...
‫قبل از اینکه مال اونا بشه، سرزمین ما بوده...
‫و ارواحمون سهمشون رو می‌خوان...
‫عشق فرا می‌رسه، ولی نمی‌دونیم از کجا...
‫مادر مقدّس می‌دونه چه کار می‌کنه...
‫و من دارم به سمتت میام.