‫می‌دونم داری به چی فکر می‌کنی.
‫چطور خانوادمون تبدیل به یه ‫داستان واقعی مجرمانه‌ی قرن شد؟
‫بیشتر مردم تو شهر بهش ‫قسمت روانی میگن.
‫ولی بعد دوباره، ‫سیلم تاریخی ار
‫پخش شایعه‌هایی داره که ‫درست نیستن.
‫اسم من بیلیه.
‫من و برادرم‌هام تو این ‫خونه بدنیا اومدیم.
‫همون خونه‌ایه که پدرمون ‫توش بزرگ شده.
‫و پدرش قبل از خودش.
‫ولی پدرمون، حالا رفته.
‫اون عوضی وقتی که ‫هوشیارتر بود
‫و فهمید سه تا بچه داره رفت.
‫اگه جان فلچر رو دیدین، ‫بهش بگین تو جهنم بپوسه.
‫اون مامانه. ‫اون موند.
‫اون برادرشه، باب.
‫یه مدتیه کار نکرده.
‫اون‌ها برادرهای منن.
‫اون مارکوسه.
‫اون کوچیکه جونائه.
‫بهش میگیم جو.
‫همه‌ی بچه‌های سیلم داستان ‫اون زن‌هارو میدونن...
‫اون‌هایی که صدها سال پیش ‫به دار آویخته شدن،
‫سوخته شدن و غرق شدن.
‫این داستان خانواده‌ی ماست.
‫تنها جنایت واقعی ‫گذشته‌ی لعنتیه سیلم
‫و اون‌هایی که قبل از ‫ما نفرین شدن
‫همین بلا به سرشون اومد.
‫حتی اینجا تو سیلم، اون‌ها بهمون ‫کل تاریخمون رو یاد ندادن.
‫بعضی از داستان‌ها در طول ‫زمان از بین رفتن.
‫بازی می‌کنم. ‫ولش نمی‌کنم.
‫بازی می‌کنم.
‫استعفا نمی‌دم.
‫بازی می‌کنم. ‫بازی می‌کنم.
‫تسلیم نمیشم.
‫بازی می‌کنم. ‫بازی می‌کنم.
‫استعفا نمیدم.
‫بازی می‌کنم. ‫بازی می‌کنم.
‫شاید اگه هر اتفاقی که ‫افتاده بوده رو،
‫بهمون‌ گفته بودن،
‫برادرم اون چاقو رو همون جایی ‫که پیداش کرده بود ولش میکرد.
‫جونا.
‫بیا پیدام کن، جو.
‫اینجا‌، جو.
‫این استخون انسانه؟
‫شبیهش بنظر میاد.
‫خب، خیلی حال بهم‌زنه.
‫اون چیه؟
‫- یه دفترچه خاطرات؟ ‫- دفترچه خاطرات کی؟
‫یه نفر خیلی پیر.
‫《کسی که اعلامش میکنه ‫باید کشتیش رو هم فراهم کنه.
‫کشتی نفرین شده‌ست، با ‫یه جادوگر می‌آید.》
‫- چندش آوره، درسته؟ ‫- میفهمی اینجا بی اجازه
‫وارد خونه‌ی یه نفر شدی. ‫این جرمه.
‫- اینجا خونه‌‌‌ی هیچکس نیست. ‫- فکر نمی‌کنم درست باشه.
‫هرکسی اینجا زندگی می‌کرده یا ‫دیوونه بوده یا یه شرور‌.
‫و قطعا اون چاقورو از
‫استخون یکی از قربانی‌هاشون درست کردن، ‫پس بذارش سرجاش.
‫بریم.
‫آره، نه، درواقع
‫دیشب درباره‌‌ی خودمون ‫یه خواب دیدم.
‫نه، از اونجور خواب‌ها نبود‌.
‫باشه، شاید، مثلا یکم.
‫آره.
‫آره، میخوام التماس کنی. ‫آره، من...
‫- سوفی. ‫- حال بهم‌زن بود.
‫- بی‌ادب. چیه؟ ‫- اشتباه بود.
‫نمیخوام وقتی داری به ‫یکی پیام میدی باهات حرف بزنم.
‫باشه، خیلی خب. حالا هرچی.
‫ولی حدس بزن امشب کی ‫به جشن پیلار
‫- تو گالو میره. ‫- من که نه.
‫ساعت نه صبح مصاحبه دارم.
‫اوه، درسته، درسته.
‫برای... مترو بود؟
‫- لعنت بهت. لعنت بهت. ‫- میخوای هنرمند ساندویچ بشی یا...؟
‫- دانش آموز سابق اسمیث. ‫- آره، میدونم.
‫میخوای اینو بپوشی بری ‫مدرسه‌ای که
‫- پر از دخترای قرتیه. ‫- اول از همه، احمقی.
‫دخترای معمولیم به مدرسه‌ی ‫اسمیث میرن.
‫دومین چیز، ‫خودم به عنوان یه دختر قرتی،
‫این خیلی عالی بنظر میاد.
‫باشه، زود باش، سوف.
‫هیچوقت هیچکاری نمی‌کنیم.
‫هیچوقت به جشن‌ها نمیریم.
‫آره، چون سرده و ‫خیلی مزخرفن.
‫و اگه میخواستم یه صحبت ‫بی‌معنی داشته باشیم،
‫- با پدر و مادرم وقت میگذروندم. ‫- باشه.
‫- واو. 《بی‌معنی》فکر کنم از مدرسه‌ی اسمیثی. ‫- بامزه.
‫و همینطور نمیخوام ببینم
‫تو پیت خیلی باهم ‫گرم میگیرین.
‫فقط ببین، ‫تو دوست صمیمیه منی.
‫لطفا.
‫لطفا، بدون تو اصلا ‫حال نمیده.
‫باهام بیا.
‫اوه، واو. تدابیر خوبی داری.
‫دوست صمیمی.
‫ویلهلمنیا؟
‫ویلهلمینا؟
‫- مامان. ‫- باشه، بیلی.
‫《ویلهلمینا》رو دوست دارم. ‫بنظرم قشنگه.
‫من... منم همینطور، سوفی.
‫- برادرهات رو دیدی؟ ‫- نه.
‫منظورم اینه، خوشبختانه، ‫از صبحانه ندیدمشون.
‫این نوشیدنی‌ها همیشه ‫دل درد برام میارن.
‫چی؟
‫به اون احمق‌های لعنتی نگاه کن.
‫هی، فلچر، ‫شنیدم خواهرت
‫- عاشق پیت شده. ‫- اوه، پیت.
‫عاشقم شو.
‫- جو! ‫- چیه؟
‫- درباره‌ی خواهرم اونجوری حرف نزن، عوضی! ‫- جو!
‫- توی لعنتی عقلتو از دست دادی؟ ‫- من از اون‌ها نمی‌ترسم.
‫تازه با جزئیات فهمیدمش.
‫تقاصشو پس میدی، فلچر.
‫البته. آره.
‫درست پیش بابات ‫بهش رسیدگی می‌کنم.
‫لعنتی تو داری بهم میخندی؟
‫هی، خیلی آشغالی.
‫بهش دست نزن.
‫- آره. ‫- میدونی چیه؟
‫فکر می‌کنم دلیلی که شما ‫دوتا خیلی اوضاعتون خرابه
‫اینه که تو زندگیتون
‫یه رول مدل مرد ندارین.
‫شاید باید بیام خونتون و به ‫مادرتون یه کمکی بکنم.
‫عالی بود.
‫- پدرشونو درآوردی. ‫- باشه، جو.
‫میدونی چیه؟ دفعه‌ی بعدی، ‫روشون حرکاته کاراته میزنم
‫و مثل پنکیک میپیچونمشون.
‫- 《اوه، دماغم!》 ‫- بس کن!
‫مشکلت چیه؟
‫مشکل من چیه؟ ‫مشکل لعنتیه من چیه؟
‫تویی، جو.
‫چرا اون نوشیدنی ‫رو پرت کردی؟
‫همیشه این کارای ‫مزخرف رو میکنی.
‫مثلا چی؟
‫بی‌اجازه وارد خونه‌ی یکی شدن، ‫دعوا شروع کردن.
‫باید میذاشتم حسابتو برسن.
‫جونا.
‫هی، مرد کوچک.
‫تو اون کیف چیه؟
‫شمع‌های رومن، ام‌۸۰‌اس.
‫خوبه.
‫صحبت از 《بی‌معنی》بودن شد،
‫باید با پدر و مادرم برم ‫شام بخورم. خداحافظ، مامان.
‫- آره. ‫- بعدا میبینمت. ‫- میبینمت.
‫امشب کجا میخوای بری؟
‫جشن تو گالو.
‫آره، نه.
‫- مامان. ‫- نه، امروز یه شیفت دیگه برداشتم.
‫- اینجا باید پیش بردارت بمونی. ‫- مامان.
‫وایسا، مارکوس داره چیکار میکنه؟
‫فکر نمی‌کنم جو نیاز داشته باشه ‫دوتای ما مراقبش باشیم.
‫اون برنامه‌هایی داشت. ‫مجبورش کردم کنسلشون کنه.
‫ماله تورم کنسل می‌کنم.
‫چه برنامه‌هایی؟ چه برنامه‌هایی؟
‫اون تو زیرزمین رندی ‫مواد میکشه و تظاهر میکنه
‫تو یه گروهیه که هیچکس ‫اسمش رو نشنیده.
‫قرار نیست هردفعه که یه کاری ‫ازت میخوام
‫باهات دعوا کنم، باشه، بیلی؟ ‫من خسته‌ام.
‫فقط دو ساعته. ‫لطفا.
‫خیلی ناعادلانست‌.
‫میدونی چی ناعادلانست؟
‫- باشه، ببخشید. ‫- نباش.
‫لازمت دارم، بچه، باشه؟
‫تنها کسی هستی که میتونم ‫روش حساب باز کنم.
‫یا مسیح.
‫- مارکوس، چه اتفاقی افتاده؟ ‫- کتک خوردم.
‫- جو؟ ‫- اون حساب نیک لیبرتینی رو رسید.
‫- بخاطره همین نمی‌تونم این دوتارو تنها بذارم. ‫- خیلی خفن بود.
‫مارکوس باید بزرگ بشه، باشه؟ ‫نمی‌تونی به نوازشش ادامه بدی...
‫الان داری چاپلوسی مامان رو ‫میکنی چون میخوای
‫بری امشب با اون دوست‌ عوضیت ‫تو جنگل وقت بگذرونی؟
‫چی...
‫- خیلی عوضی‌ای. ‫- مارکوس.
‫- هی، حداقل من یه دوستی دارم. ‫- لعنت بهت.
‫میدونی چیه؟ ‫باشه، هردوتاتون،
‫همین الان گوشی‌هاتون رو... ‫بدینشون به من.
‫- چی؟ نه. ‫- جدا؟
‫- درباره‌ی درست حرف زدنت جلو برادرت هشدار دادم. ‫- مامان.
‫باشه، چطور بدون گوشی‌‌هامون قراره ‫مواظب جو باشیم؟
‫نمیدونم. ‫حاضر و آماده باشی؟
‫و اگه اتفاق اورژانسی‌ای افتاد، ‫از تلفن ثابت استفاده کن.
‫بیخیال‌.
‫همین حالا.
‫فقط برای اینکه بدونی، این تابستون من ‫با پیت به نیویورک میرم.
‫تو قطعا احمق‌ترین آدمی ‫هستی که میشناسم.
‫آره؟ و اونوقت چرا؟ ‫چون درواقع میخوام از اینجا
‫بزنم بیرون و درواقع یه ‫کاری دربارش بکنم؟
‫نه، چون تنها کاریه که میکنی
‫دنبال کردن اون یارو مثل ‫یه توله سگه.
‫- داری از اینجا میری؟ ‫- نه، از اینجا نمیره، باشه؟
‫لطفا برادرت رو ناراحت نکن.
‫اون‌ اهمیتی به من نمیده.
‫- میتونم اتاقت رو بردارم؟ ‫- میبینی؟
‫پس، میخوای از دبیرستان ‫ترک تحصیل کنی
‫تا با یه عوضیه لوس ‫بری یه جای دیگه
‫کسی که اولین فرصتی که بدست بیاره ‫تورو میندازه دور؟
‫و آره، آیندت قراره ‫چی بشه، احمق؟
‫چی، خودت میخوای با نمرات عالی ‫رفتاریت بری بنزین بزنی؟
‫یا شاید دفعه‌ی بعد
‫که زدی یه نفرو ناکار کردی،
‫بهت اتهام وارد میکنن ‫و تو میری زندان.
‫یا بدتر، پناهنده بشی.
‫- آره. ‫- دیوونه.
‫باشه، بیلی، بسه.
‫مامان، لطفا اینکارو ‫باهام نکن.
‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫دیرم شده. لطفا روی لب‌های ‫مارکوس یکم یخ بذار،
‫و مطمئن شو که دایی باب تو ‫خونه سیگار روشن نمیکنه.
‫کار دیگه‌ایه هست که بخوای ‫به لیست اضافه کنی؟
‫اوه، آره.
‫برای جو یه ساندویچ درست کن.
‫دوست دارم.
‫میتونم یه ساندویچ دوریتو ‫داشته باشم؟
‫بیا پیدا کن، جو.
‫جو...
‫هی.
‫- چیه؟ ‫- تو خوبی؟
‫آره.
‫تو...
‫من...
‫اوه، هیچی، هیچی.
‫باشه.
‫چرا انقدر ازش متنفری؟
‫اون کلیش رو بهت نداد؟
‫آره، ما بچه بودیم، جو.
‫اون بهم ندادش.
‫و این بهونه‌ای نیست که یه ‫عوضی باشی، میدونی؟
‫جو.
‫- مامان رفته؟ ‫- آره.
‫《انجامش میدم...》
‫《انجامش نمیدم...》
‫تسلیم نمیشم.》
‫《بازی می‌کنم
‫تسلیم نمیشم.》
‫بازی می‌کنی!
‫استعفا نمیدی!
‫بازی می‌کنی! ‫استعفا نمیدی!
‫بازی می‌کنی! ‫تسلیم نمیشی!
‫بازی می‌کنی! ‫تسلیم‌ نمیشی!
‫ساکت شو! ساکت شو!
‫جو.
‫《بهم بگو...》
‫《...شیطان...》
‫میخوای یه فیلم‌ نگاه کنی؟
‫حالت خوبه؟
‫خوب بنظر نمیای.
‫خوبم.
‫ببخشید یکم پیش از دستش دادم.
‫مشکلی نداره.
‫هنوز یه دیوونه‌ای.
‫خب، سوفی، این دیوونگیه. ‫چه اتفاقی...
‫جونا.
‫خب حالا عصبانیه.
‫که، منظورم اینه، ‫به نظرم خودم اینجوریه.
‫بیا پیدام کن، جو.
‫هی. جو.
‫جو.
‫جو؟
‫جو.
‫هی. جو.
‫هی، میخوای برات،
‫مثلا، پیتزای یخ‌زده یا ‫چیزی آماده کنم؟
‫نه.
‫باشه.
‫چی شده؟
‫- دوسش ندارم. ‫- چی...
‫باید زنگ بزنیم پلیس؟
‫آره، بیا زنگ بزنیم پلیس، ‫بهشون بگیم
‫یکی داره درمون رو میزنه.
‫حتما اون عوضی‌های قبرستونن.
‫کیه؟
‫هیچی نیست.
‫رفیق، پیته. ‫میخوای من رو بکشی؟
‫اوه، خدای من، ‫خیلی عوضی‌ای.
‫میخوای دوربین فیلم‌برداری بگیری؟
‫میخوای به نیویورک بری و ‫دوربین فیلم‌برداری بگیری؟
‫- آره، چطور قراره پولش رو بدی؟ ‫- اوه، سوفی.
‫- آره، نه... ‫- چی، میخوای... میخوای یه اتاق تاریک
‫تو یه غار درست کنی و اونجا ‫باید زندگی کنی؟
‫- خیلی بامزه گفتی، سوفی. ‫- واو.
‫میدونی من فکر می‌کنم باید ‫الان چیکار کنیم؟
‫- چی؟ ‫- از اینجا بریم بیرون، بریم جشن.
‫مادرت کی میاد خونه؟
‫- نزدیک ۲. ‫- ۲ نصفه شب.
‫قبل از اون برمی‌گردونمت.
‫اون قرار بود مراقب من باشه.
‫تو بهش یه چیزی بگو.
‫تو نیاز نداری هیچکس ‫مراقبت باشه، مرد کوچک.
‫دیگه سیزده سالته.
‫منظورم اینه، خیلی خوبه. ‫میتونیم فقط خوش بگذرونیم.
‫بیا، یه نوشیدنی بخور. ‫یکم آهنگ گوش بده.
‫فقط یه نوشیدنی، سوفی.
‫- داری یه کاری میکنی مثل تو رفتار کنم؟ ‫- نه.
‫جواب میده.
‫هی، شما بچه‌ها کارت ‫شناسایی دارین؟
‫- چه خبره، بابی؟ ‫- هی، پدرو.
‫- سلام. ‫- اوه، نگران نباش.
‫نگاه نمی‌کنم. ‫نگران نباش. نگران نباش.
‫فقط شوخی کردم. فقط یه ‫نوشیدنی بهم بده. زود باش.
‫- ممنون. ‫- هی، باب.
‫یادت مونده که مامان دوست نداره ‫تو خونه سیگار بکشی؟
‫یه پنجره رو باز کن.
‫رفیق، بیخیال.
‫- جو اینجاست. ‫- باشه.
‫ولی شاید مارکو ‫یکمی بخواد...
‫- نه. نه، بذارش کنار. ‫- چرا؟
‫نه، واقعا، بیخیال.
‫- نمایش دادنو بس کن. ‫- باشه، مامان.
‫- خب، یکم بزرگ شو. زود باش. ‫- هی.
‫- ممنون. ‫- بزنش.
‫- یو، بابی. ‫- چیه؟
‫میخوای امشب باهامون به ‫جشن بیای؟
‫اون قیافه‌ی خوبی نیست، رفیق.
‫- میتونی توش موفق بشی. ‫- اوه، ممنون.
‫مارکوس، تو چی میگی؟ ‫پایه‌ای؟
‫- چی؟ ‫- خب، نه.
‫اون... دعوت نشده.
‫- تازه دعوت شدم‌. ‫- دعوت شدی.
‫دعوت شدم. ‫بریم.
‫بدجنس نباش. ‫منم میخوام بیام جشن.
‫دوست‌هات چیکار می‌کنن؟ ‫اوه، یادم رفت.
‫- هیچ دوستی نداری. ‫- اوه، لعنت بهت.
‫- دوست‌هام سرشون شلوغه. ‫- اوه.
‫آره،‌ منم میخوام به جشن برم.
‫وقتی تو میخوای بری بیرون ‫چرا من اینجا بمونم؟
‫چون یه نفر باید ‫مراقب جو باشه.
‫- باب. ‫- چیه؟
‫- چیه؟ چیه؟ ‫- میتونی مراقب جو باشی، درسته؟
‫- داری شوخی میکنی؟ ‫- دیوونه‌ای؟
‫باب... اون دیگه بزرگ شده.
‫من واقعا یه بزرگسالم.
‫- اصلا. نه. ‫- من یه بزرگسالم.
‫بیخیال. ‫بدجنس نباش.
‫جو، تو مشکلی که نداری، درسته؟
‫باشه، خیلی خب. ‫باشه.
‫باب، تو حواست به جو میمونه.
‫نذار جایی برن.
‫هی!
‫مجبود به بازی بکنشون.
‫مجبور به بازی بکنشون.
‫هیچکس هیچ‌جایی نمیره.
‫شماها برین، من به ‫مامان زنگ می‌زنم.
‫اصلا باحال نیست، رفیق.
‫جو، خوش میگذرونیم‌، ‫خیلی خب؟
‫مامان نمیخواد باب ‫مراقب من باشه.
‫فکر میکنه اون یه بدبخته.
‫- باشه، جو. ‫- تو الان بهم چی گفتی؟
‫- رفیق. هی... ‫- جو، مراقب حرف زدنت باش.
‫- بیخیال، اونجوری نباش. ‫- مثلا چجوری؟
‫کسی که تو بخاطرش میتونی به ‫نیویورک بری تا ازش فرار کنی؟
‫یا کسی که مارکوس بخاطره همه‌ی ‫مشکلاتش میتونه سرزنش کنه؟
‫هی، این عادلانه نیست.
‫چی عادلانه نیست؟
‫که من تنها دوست توام
‫و هنوز اینجوری مزخرف ‫باهام رفتار میکنی؟
‫یعنی چی؟ چه خبره؟
‫همتون میخواین تنهام بذارین، ‫و من اجازه نمیدم.
‫- جو. ‫- ما...
‫- فقط داریم به یه جشن میریم. ‫- آره، ما...
‫- زود برمی‌گردیم. ‫- آره، ولت نمی‌کنیم.
‫- آره. ‫- میتونی اینجا وقتتو با باب بگذرونی.
‫چندتا بازی کن. ‫《فورت‌نایت》بازی کن.
‫نمیخوام 《فورت‌نایت》بازی کنم.
‫میخوام یه بازی متفاوت بازی کنم.
‫اگه باهام بازی کنی، ‫میزارم به جشن بری
‫و به مامان زنگ نمی‌زنم.
‫باشه، جو.
‫دوست داری چی بازی کنی؟
‫بیخیال، عزیزم. من اردک، اردک، ‫غاز بازی نمی‌کنم.
‫فقط یه جوری سرگرمش کن.
‫حالا میخوام به طور عمومی ‫بازی‌ای رو انجام بدم
‫من واقعا کارم تو بازی‌ها خوب نیست. ‫ولی تلاشم رو می‌کنم، جو.
‫توام همینطور، باب.
‫منم داور میشم.
‫درباره‌ی پول به ‫مامان‌ میگی.
‫به مامان درباره‌ی ‫پول میگم.
‫پول چی؟
‫اونی که وقتی حواسش نبود از ‫کیفش دزدیدی.
‫بعضی اوقات یه عوضی کوچولو ‫میشی، اینو میدونی؟
‫اون یه بچست.
‫جو. بیخیال.
‫چطور باید این رو بازی کنیم؟
‫یکی یکی،
‫همتون میگین، ‫《من بازی می‌کنم، استعفا نمیدم.》
‫سوفی.
‫سوفی‌، کلماتت رو بگو.
‫بازی می‌کنم. ‫تسلیم‌ نمیشم.
‫بازی می‌کنم. ‫تسلیم نمیشم.
‫بازی می‌کنم.
‫پیت.
‫بازی می‌کنم. ‫تسلیم نمیشم.
‫- چی؟ ‫- جو؟
‫جونا، قسم میخورم، اگه داری ‫سربه‌سرمون میذاری،
‫اصلا باحال نیست.
‫- اون یه چاقوئه؟ ‫- باشه.
‫- مسیح، جو. ‫- باشه‌، نه.
‫بهت گفتم... بدش به من.
‫بیلی، ‫دارن صدا درمیارن.
‫هنوز کارمون تموم نشده.
‫بازی تمومه، جو، باشه؟
‫حالا داریم میریم.
‫یا مسیح.
‫داری میای؟
‫هی. مارکوس.
‫مارکوس.
‫توام داری میای؟
‫من با جو میمونم. ‫شماها برین.
‫منظورم اینه، باب هست.
‫نه، مشکلی نداره.
‫گرفتمش.
‫باشه. خوبه.
‫پسر خوبی باش، جو.
‫باشه؟
‫یا مسیح، جو. ‫مشکلت چیه؟
‫- مجبورش کن کلمات رو بگه. ‫- اون کلمات رو تکرار کن.
‫- منظورت چیه؟ ‫- کلمات رو بگو.
‫- بس کن! چی رو بگم؟ ‫- بگو!
‫- با چاقو! ‫- بس کن. بس کن. باشه.
‫- چی؟ 《بازی می‌کنم. خارج نمیشم.》 ‫- نه.
‫مجبورش کن بقیش رو بگه.
‫بقیش رو بگو. ‫با چاقو.
‫- بقیش رو بگو. ‫- باشه. بس کن.
‫- بگو! بگو! ‫- بس کن. باشه.
‫《بهم بگو، شیطان، من هستم؟》
‫مار... مارکوس؟
‫بازی می‌کنی. ‫از بازی خارج نمیشی.
‫بازی میکنی. ‫از بازی استعفا نمیدی.
‫مارکوس.
‫چطور اومدم به تخت؟
‫بیهوش شدی.
‫باب کمک کرد بیارمت اینجا.
‫میخواست ببرتت بیمارستان،
‫ولی بهش گفتم خیلی ‫هوشیار نیست.
‫فقط وقتی بهوش اومدی ‫باید بهش می‌گفتم.
‫چاقو کجاست؟
‫فکر کنم باید از شر ‫چاقو خلاص بشیم.
‫حس خیلی عجیبی بهم داد.
‫آره، من...
‫از شرش خلاص شدم.
‫ولی باید ببینمش.
‫کجاست؟
‫بهم بگو.
‫جو.
‫زیر تختم.
‫باشه.
‫خوبه.
‫برو بخواب.
‫دیروقته.
‫برو.
‫من خیلی خوشحالم، ‫من خیلی خوشحالم
‫اونجا تو اون راه ‫چوبی ایستادم...
‫باشه، باشه. ‫گرفتمش، گفتمش، گرفتمش.
‫اینو ببین.
‫- اوه! خیلی نزدیک بود. ‫- واقعا نزدیک بود.
‫پیلار، خیلی خب.
‫خب، دخترا اگه خیلی آروم حرکت کنیم، ‫برنده‌ ماییم، دخترا.
‫قوانین گالوئه دیگه.
‫امشب خیلی داره ‫بهم‌ خوش میگذره.
‫واقعا متعجب شدم که ‫تونستین انجامش بدین.
‫من خیلی دوست‌های ‫دختر ندارم.
‫نمی‌تونم تصورش کنم چرا.
‫- سوفی، خوب باش. ‫- واو.
‫- چی؟ ‫- آره، من گاز‌ نمیگیرم.
‫تا وقتی که خودت ازم بخوای.
‫- الان میخوای مخمو بزنی؟ ‫- میخوای اینکارو بکنم؟
‫هی، میشه بازی رو ‫تموم‌ کنیم؟
‫آره.
‫- اوه، آره، آره، آره! ‫- خیلی خب!
‫- لعنت بهت! ‫- عالی بهت.
‫تو بردی، عزیزم. ‫دوسش دارم.
‫ولی متاسفانه...
‫...باید بنوشی.
‫این خیلی ناعادلانست، باشه؟ ‫سوفی تو این بازی افتضاحه.
‫متاسفم تو ورزش‌های ‫با نوشیدنی خوب نیستم.
‫همینطور یکمم سربه‌هوام.
‫نکته‌ی این موضوع چی بود؟
‫متاسفم.
‫مارکوس؟
‫مارکوس.
‫مارکوس! ‫لطفا درو باز کن.
‫میدونم چاقو دستته. ‫درو باز کن.
‫حالا مجبورشون کن بازی کنن.
‫چیکار کردی؟
‫بیا بازی کنیم.
‫باب.
‫باب، باب‌، بلند شو. ‫بلند شو، بلند شو.
‫جو، چی... این چیه؟ ‫چیه؟ چیه؟
‫- مارکوس... چاقو. ‫- چی؟
‫- چیه؟ چیه؟ ‫- نمیدونم چه اتفاقی داره می‌افته.
‫- درباره چی حرف میزنی؟ ‫- جو.
‫- یه چیزی درست نیست. ‫- آروم باش.
‫اون کیه؟ مارکوسه؟
‫تو دست‌هات چی داری، رفیق؟
‫- نه، باید بریم، باب. ‫- هی، باهام حرف بزن، مارک...
‫- باب، باید بریم. ‫- هی، هی. باشه، وایسا، وایسا.
‫- نه، تو نمیفهمی. ‫- من باید... من باید. من باید.
‫لعنتی، داره چه اتفاقی می‌افته؟
‫نه، باب، تو...
‫باشه...
‫هی، رفیق. هی.
‫داری چیکار میکنی، مرد؟
‫فقط داری... فقط داری سربه‌سرمون ‫میذاری، درسته؟
‫بیا بازی کنیم، باب.
‫مسیح، مارکوس، پیشونیت.
‫یکم بازی مامور اعدام... چطوره؟
‫مارکوس، داری خون ریزی میکنی.
‫واقعا؟
‫- لعنتی! ‫- مارکوس، بس کن!
‫مارکوس، نه! بس کن!
‫مارکوس، بس کن.
‫ولم کن، مرد. ولم...
‫مارکوس، لطفا بذار برم.
‫بذار برم.
‫دارم به چه کلمه‌ای فکر می‌کنم، ‫باب؟
‫- چهار حرف داره. ‫- مارکوس،‌ کمک.
‫- کمک، مارکوس. ‫- این نیست.
‫مارکوس! بس کن!
‫اون دایی بابه!
‫بذارش پایین!
‫یه حرف رو حدس بزن، باب.
‫《اچ.》《اچ.》
‫خوبه.
‫دوباره.
‫مارکوس، فقط ولش کن.
‫می‌تونیم یه بازی دیگه بکنیم.
‫دوباره.
‫《ای.》《ای.》《ای.》
‫- نه. ‫- نه، نه، نه!
‫داری میکشیش!
‫بس کن!
‫صدات رو نمی‌شنوم.
‫اون یه چیزی هست.
‫رفیق!
‫ببخشید. ‫قرار نبود اتفاق بی‌افته.
‫فقط نفهمیده بودم اون ‫و پیت خیلی بهم...
‫نزدیک بودن.
‫آره، باهمدیگه بزرگ‌ شدن.
‫حرکت بزرگتون کیه؟
‫خب...
‫خب، مثلا، داشتیم به هفته‌ی ‫اول ژوئن فکر می‌کردیم.
‫پیت به مادر و پدرش میگه؟
‫نه، اون یه جورایی منتظر
‫لحظه‌ی آخره‌.
‫ولی مادر و پدرش خیلی عوضی‌ان.
‫- اوه، شوکه شدم. ‫- ساکت شو.
‫- چاگ، چاگ، چاگ، چاگ، چاگ! ‫- برو، برو! آره، آره، آره!
‫منظورم اینه، تو همیشه ‫باید با من بیای.
‫به اسمیث؟
‫این واقعا ایده‌ی احمقانه‌ایه؟
‫منظورم اینه، فکر می‌کنم ‫مستحکم‌تر از
‫انتخاب‌های دیگست.
‫دوست دارم.
‫میدونم داری.
‫شما دخترا تا الان کجا بودین؟
‫اوه، نه.
‫اوه، خدایا.
‫میخوام پیت رو پیدا کنم.
‫باشه. برو پیت رو پیدا کن.
‫گفت میره دستشویی.
‫دستشویی.
‫- چه خبر، سوفی؟ ‫- حتی فکرشو نکن.
‫باشه.
‫بیخیال، بس کن.
‫بس کن.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫منم دلم برات تنگ شده بود‌.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫اون خیلی بامزست، نه؟
‫آره، خیلی جذابه.
‫کی این دلقک رو دعوت کرده؟
‫اینجاست تا به حسابش رسیده بشه.
‫مشکل صورتش چیه؟
‫خدایا، مارکوس.
‫- رفیق، لعنت بهش. ‫- تو...
‫داری خون ریزی می‌کنی.
‫هی، سوفی.
‫آماده‌ای تا بازی کنی؟
‫درباره چی صحبت می‌کنی؟
‫بازی می‌کنم.
‫خارج نمیشم.
‫ایده‌ای داری؟
‫باید ببریمت بیمارستان.
‫توی عوضی، فلچر؟
‫- ساکت شو. ‫- اون کیه؟
‫برادر بیلی.
‫فاچر اصلا هوشیار نیست. ‫رو سرش یه 《اکس》حک کرده‌.
‫تو خوبی، داداش؟
‫هی، پیت.
‫آماده‌ای بازی کنی؟
‫مارکوس، چرا اون ‫چاقو رو داری؟
‫چی...
‫معمولا چاقوها برای چی‌ان؟
‫باشه، تو باید بری.
‫این یه ملک شخصیه.
‫صدام رو شنیدی؟
‫آره، صدات رو شنیدم.
‫صدات مجبورم میکنه ‫گلوت رو پاره کنم.
‫- الان چی گفتی؟ ‫- کیه...
‫مارکوس!
‫آروم باش، مرد! ولش کن بره!
‫- پیت! ‫- داریم به پلیس زنگ میزنیم، فلچر.
‫کارت تمومه.
‫اون گوشی رو بنداز تو آتیش.
‫- لعنت بهت. ‫- نیک، بس کن.
‫حالا.
‫نیک، فقط انجامش بده.
‫یه گوشی لعنتی بهم بدهکاری، ‫فلچر.
‫و بقیه‌تون.
‫گوشی‌ها تو آتیش.
‫حالا.
‫لعنتی.
‫سوفی.
‫و تو، سوفی.
‫چرا داری اینکارو میکنی؟ ‫چرا داری اینکارو میکنی؟
‫چون...
‫... وقت بازیه...
‫...قایم و موشکه.
‫- شاید... شاید بتونیم دربارش حرف بزنیم. ‫- آره.
‫شاید بتونیم به یه ‫نتیجه‌ای برسیم.
‫آره، فقط بهمون بگو چه اتفاقی ‫افتاده. شاید ما...
‫- شاید بتونیم کمک کنیم. ‫- آره. میتونیم کمک کنیم.
‫پیت.
‫- بس کن! نه، تمومش کن! ‫- بس کن!
‫لعنتی! لعنتی!
‫- لعنتی! لعنتی! ‫- لعنتی.
‫- مارکوس، داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫ - اوه، خدای من‌.
‫مارکوس، داری چه غلطی می‌کنی؟
‫بیا شروع کنیم.
‫چی رو شروع کنیم؟
‫ده.
‫نه.
‫هشت.
‫بازی نمی‌کنی.
‫- میخوایم‌ چی بازی کنیم؟ ‫- قایم و موشک.
‫برو قایم شو‌‌.
‫هفت.
‫برو.
‫- شش. ‫- قایم شو!
‫- پیت. ‫- مارکوس!
‫پیت، ترکم نکن.
‫نه، نه! پیت!
‫مارکوس. مارکوس.
‫پنج.
‫- باید ولش کنی. ‫- چهار.
‫باید ولش کنی بره چون ‫باید قایم بشه، درسته؟
‫و اگه میخوای بازی کنه، ‫پس اگه میتونی...
‫اگه میخوای بازی کنه، ‫باید بذاری قایم بشه.
‫آره، میخوام بازی کنم، مارکوس.
‫لطفا، لطفا بذار بازی کنم.
‫باید ولش کنی بره تا... ‫تا بتونه بازی کنه.
‫مارکوس.
‫لطفا.
‫برو.
‫سه.
‫دو.
‫یک.
‫بیلی! بیلی! بیلی، بیلی،
‫- بیلی، بیلی، بیلی. ‫- جو؟ جو.
‫- جو، اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- بیلی. بیلی.
‫باب مرده.
‫چی؟
‫مارکوس کشتش.
‫جو، این اصلا بامزه نیست، باشه؟
‫بیلی، مارکوس باب رو کشت.
‫به دار انداختش.
‫بسه، جو، باشه؟
‫دارم حقیقت رو بهت میگم. ‫فقط گوش کن.
‫تو ولم کردی، عوضی.
‫باید بریم. همین الان باید بریم! ‫باشه؟ بریم.
‫باید بریم.
‫اون باب رو کشت. من...
‫دیدمش.
‫باشه، باشه. باشه، جو.
‫جو.
‫- داری میترسونیم، جو. ‫- بیلی!
‫بیلی! مارکوسه.
‫مارکوسه. داره می‌کشتشون.
‫باشه، چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫چیزی که‌ گفتم رو نشنیدی؟
‫نمیدونم، ‫شاید یه چیزی کشیده
‫یا یکی بهش مواد داده، ولی... ‫چشم‌هاش، مجنونانه بودن،
‫و مجبورمون کرد قایم و ‫موشک بازی کنیم،
‫و... و همه فرار کردن، و اون...
‫و اون... با خودش چاقو داره.
‫با خودش چاقو داره، ‫و دنبال ما میگرده‌،
‫و ما باید بریم.
‫داری شوخی میکنی؟ مارکوس؟
‫- مارکوس اینکارو نمیکنه. ‫- خودم دیدمش!
‫بهم نگاه کن. ‫کل بدنم از خون پوشیده شده.
‫ما باید بریم.
‫گوشیت رو بهم بده. ‫باید به پلیس زنگ بزنیم.
‫لعنتی. مامانم گرفتتش.
‫خب، نمی‌تونیم بریم پیش پلیس.
‫اگه این ‌کاری که تو داری ‫میگی رو انجام میده،
‫اگه داره مردم رو میکشه، ‫ما باید چیکار کنیم؟
‫اون خودش نیست.
‫اون به کمکمون احتیاج داره، بیلی.
‫ما چطور میتونیم کمکش کنیم؟
‫وقتی چاقو رو پیدا کردیم، ‫یه کتاب اونجا بود، یه دفترچه خاطرات.
‫باید بریم!
‫دفترچه خاطرات کجاست، جو؟
‫اون...
‫دنبالم بیا.
‫بهت نشون میدم ‫کجا پیداش کردم.
‫پیدات کردم.
‫اون دفترچه خاطراته، جو؟
‫آره. خودشه.
‫《دفترچه خاطرات جوآنا گود.》
‫۱۶۹۲؟
‫《اون کسی که اعلام می‌کنه
‫《باید کشتی رو هم فراهم کنه.
‫《کشتیه جهنمی،
‫《با حمله‌ی جادوگر میاد.
‫《بهم رفیق شیطان میگن
‫《و باور دارن که پسرم دنیل ‫با جادوگری دنیا اومده.
‫《کشیش آتش رو برای
‫《رستگاری ما اعلام کرده،
‫《قول میده که مارو در آتش بسوزونه.
‫《میگن من یه جادوگرم
‫《یه مردی دیشب اومد و
‫علامت جادوگری رو روی ‫سرم حکاکی کرد؟》
‫《 با دنیل به عمیق‌ترین
‫《قسمت جنگل‌ها رفتیم،
‫《جایی که هیچ آدم شهری‌ای ‫جرئت رفتن بهش رو نداره.
‫《امروز دوازده سالش شد.
‫تنها آرامشم تو امن ‫نگه داشتن دنیله.》
‫《بچه‌های شرور شهری ‫بالاخره پیداش کردن.
‫《وسوسش کردن که بازی کنه ولی به ‫عنوان یه حقه.
‫《اول، یه علامت 《اکس》
‫《روی سرش جوری که رو من نشونه ‫گذاشتن علامت زدن.
‫《بعد بازی مامور اعدام رو بازی ‫کردن و دار زدنش،
‫《ولی اون تسلیم نمیشد،
‫《آوردنش پایین و باهاش قایم ‫و موشک بازی کردن.
‫وقتی پیداش کردن، دندون‌هاش رو ‫یکی یکی از جا کندن.》
‫این خیلی بده، جو. ‫نمیخوام بخونمش.
‫نه، بخونش، بیلی. ‫ممکنه تنها
‫راهی باشه که بتونیم ‫مارکوس رو نجات بدیم.
‫نه، نه. این... ‫دیوونگیه، باشه؟
‫کتاب رو بخون! ‫کتاب رو بخون، کتاب رو بخون!
‫- کتاب رو بخون! ‫- کتاب رو بخون!
‫کتاب رو بخون! کتاب رو بخون!
‫کتاب رو بخون!
‫کتاب رو بخون! کتاب رو بخون!
‫خوندن رو ادامه بده.
‫《وقتی شب شد، با
‫《چراغ قوه دنبال بدن آسیب دیده ‫و لنگانش رفتن، سوزوندنش.
‫《در آخر، ‫زندگی‌ ناراحتش رو تموم کردن.
‫پسر عزیزم دنیل مرده.》
‫من...
‫انتقام میگیرم.
‫و اون بچه‌های بی‌احساس ‫و بدکاره،
‫که میخواستن با دنیل ‫من بد بازی کنن
‫تا همیشه باهاش بازی می‌کنن.
‫مدتی جادوگر نبودم،
‫وقتی به بودنش ‫متهمم کردن،
‫قول میدم یکی از اون‌ها بشم،
‫و باید خشم یه جادوگر ‫واقعی رو حس کن.
‫چاقو رو از استخون‌های ‫دنیل درست کردم
‫و روی تیغه‌اش یه ‫نفرین حک کردم.
‫من اون وسیله‌ی نوک تیز ‫رو برای اون بچه‌ها آوردم
‫و مجبورشون کردم بازی کنن.
‫خیلی بلند نفرین رو خوندن ‫و دنیل من رو صدا کردن.
‫اون جوری که خودشون باهاش ‫بازی کرده بودن باهاشون بازی کرد.
‫و حالا تا همیشه باهم ‫بازی می‌کنن.
‫برادرمون چی؟
‫اون بازی می‌کنه. تسلیم نمیشه.
‫فقط وقتی دنیل ببره ‫این بازی تموم میشه.
‫اگه ما ببریم چی؟
‫- برگرد! ‫- بس کن. بس کن.
‫اگه ما ببریم چی؟
‫اون بچه‌هایی که تو آخرین بازی با ‫دنیل بازی کردن،
‫با چراغ قوه دنبالش کردن و ‫لمسش کردن،مثل یه...
‫...علامت.
‫مثل یه علامت. ‫یه ایده‌ای دارم.
‫- باید بریم. ‫- کجا؟
‫خونه.
‫از کجا باید بدونیم اونجا ‫جاییه که اون هست؟
‫فقط یه راه برای ‫فهمیدنش هست.
‫سوفی.
‫- با این‌ها باید چیکار کنیم؟ ‫- بیلی.
‫علامت چراغ قوه.
‫همیشه با پدرمون ‫بازی می‌کردیم.
‫هیچکس نمی‌تونست جو ‫رو شکست بده.
‫آماده‌ای؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫زود باش.
‫دنیل، میخوام بازی کنم.
‫بازی رو انتخاب کن.
‫بازی.
‫شنیدم علامت رو دوست داری.
‫علامت چراغ قوه چطوره؟
‫زود باش.
‫دنیل؟
‫لعنتی!
‫جو! جو، بس کن!
‫میسوزه، جو!
‫جو، منم!
‫منم! بس کن!
‫لطفا، جو! جو!
‫مارکوس؟
‫مراقب باش!
‫اگه چراغ بهت بخوره، ‫میسوزونه.
‫حالا!
‫چراغ قوت روش نگه دار.
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫بس کن! جو، مارکوسه. زود باش.
‫شما بچه‌ها، وایسید!
‫داره نفس میکشه.
‫مارکوس.
‫- مارکوس! ‫- خودمم.
‫مارکوس! مارکوس!
‫- مارکوس، لطفا، لطفا. ‫- بس کن. بس کن!
‫مارکوس، نه!
‫باشه.
‫اوه، باید چیکار کنیم، بیلی؟
‫میمیریم.
‫باید یه کاری بکنیم، ‫یا اون نفرین میشه.
‫مارکوس نفرین شده. ‫مارکوس نفرین شده.
‫اگه نفرین تو چاقو باشه،
‫شاید چاقو بتونه نفرین ‫رو از بین ببره.
‫بیا یه بازی جدید کنیم.
‫- یه چیز خیلی جالب. ‫- کشتی.
‫مارکوس کلمات روی چاقو رو خوند، ‫تبدیل با کشتی شد‌.
‫دزد دریاییه..
‫قرمز چطوره، جو؟
‫دزد دریاییه قرمز.
‫چاقو، مارکوس کلمات ‫روی چاقو رو گفت.
‫دزد دریاییه قرمز.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟ اوه، نه!
‫- کمک! کمکم کنید! ‫- بیلی، تمومش کن!
‫جونا رو...
‫بفرست اینجا.
‫- بازی می‌کنم. ‫- چی؟
‫- استعفا نمیدم. ‫- بس کن، بس کن، بس کن!
‫- بهم بگو، شیطان... ‫- نه، بیلی!
‫...خودشم!
‫بازی می‌کنم خارج نمیشم.
‫بهم بگو، شیطان، خودشم؟
‫خودشم؟
‫خودشم؟ خودشم؟
‫مارکوس؟
‫لطفا، بلند شو.
‫مشکلی نیست.
‫مارکوس! هیچی نیست. ‫منم.
‫منم. منم.
‫- باشه؟ تو حالت خوبه. ‫- جو. جو.
‫- تو حالت خوبه، باشه؟ باشه؟ ‫- جو.
‫- من برگشتم؟ ‫- هی.
‫- تو برگشتی. ‫- جو.
‫- هی.
‫من برگشتم؟
‫سوفی.
‫بیلی کجاست؟
‫بیلی؟
‫منتظرت بودیم.
‫حالا میتونی باهامون بازی کنی.
‫بازی می‌کنی. ‫خارج نمیشی.
‫حلقه دور گل سرخ ‫یه جیب پر از دسته گل
‫خاکستر، خاکستر، ‫هممون میمیریم.
‫بذار مارکت کنم.
‫و بعد میتونی باهام بازی کنی.
‫بیلی؟
‫منم‌، سوفی. ‫خاموشش کن.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫داشتم بهش آسیب میزدم، ‫و داشتم میکشتمش.
‫و بعد اینجا بیدار شدم.
‫بیلی.
‫مارکوس.
‫لعنتی.
‫نه، وایسا، بیلی، وایسا‌.
‫جو. وایسا، وایسا، جو، صبر کن!
‫زود باش.
‫وایسا،‌ وایسا، وایسا.
‫باشه.
‫وایسا. وایسا.
‫- باشه. ‫- آره، برو.
‫بازی کن!
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫باز نمیشه!
‫لعنتی!
‫زود باش.
‫مارکوس، کمک!
‫من چیکار کردم؟
‫داری چیکار می‌کنی؟ زود باش!
‫من دایی باب رو کشتم.
‫چی؟
‫و پیت رو کشتم.
‫نه، تو اینکارو نکردی.
‫اون تو نبودی.
‫من کردم. ‫من کردم.
‫اون شیطان بود.
‫بلند شو! بلند شو!
‫مارکوس، فراموشش کن.
‫بذار مارکت کنم!
‫ازم دور شو!
‫- کمکم کن! ‫- مارکوس، کمک! همین حالا!
‫- بذار روت علامت بزنم! ‫- نه!
‫مارکوس!
‫پس میتونیم همیشه بازی کنیم.
‫- کمک! ‫- میخوام بازی کنم.
‫- نه. ‫- جو.
‫- دزد دریایی قرمز. ‫- نه.
‫جو، نه.
‫دزد دریایی قرمز، دزد دریایی قرمز...
‫بذار روت علامت بذارم.
‫...دنیل رو بفرست...
‫نه. جو، نه.
‫...همینجا.
‫ماما. ماما.
‫لطفا.
‫ما...
‫ماما.
‫ما...
‫ماما.
‫حتی اینجا تو سیلم،
‫همه‌ی تاریخمون رو ‫بهمون یاد ندادن.
‫بعضی از داستان ها در طول ‫تاریخ از بین رفتن.
‫تا وقتی که یکی از اون‌ها ‫پیداش کرد.
‫یا واقعا...
‫ما پیداش کردیم.
‫مارکوس برگشت.
‫و حالا منتظر محاکمه‌ایم.
‫یه داستان دیگه تو سیلم که هیچکس ‫حقیقی بودنش رو باور نداشت.
‫ولی اهمیتی نداشت.
‫ما واقعا میدونستیم ‫چه اتفاقی افتاد.
‫مردم میگن خانوادمون‌ رو ‫قوی‌تر میکنه،
‫ولی نمیدونم.
‫این چیزیه که درباره‌ی ‫آسیب روحی وجود داره.
‫حتی بعد از اینکه ‫باهاش مواجه میشی،
‫باید یاد بگیری باهاش ‫زندگی کنی،
‫حتی اگه نمیخوای.
‫حتی اگه برای تو نبود ‫تا باهاش شروع کنی.