‫-آیلا بس کن ‫- حرفی ندارم دیگه
‫ این جلوی چیزی رو نمیگیره
‫آیلا، لطفا
‫بیا با بقیه صحبت کنیم
‫بعضیاشون طرف مان
‫برو... بدو بدو بدو
‫- هی، هی، هی!
‫ افسر گشت درحال تعقیبه. هی
‫ هی ‫وایسا، وایسا
‫همین حالا به اینجا برگرد ‫وایسا
‫بخواب رو زمین
‫وایسا!
‫ای وای، یا عیسی مسیح!
‫فقط برای توئه که بدتر مییشه
‫بخواب رو زمین
‫وایسا
‫ لعنتی
‫ دستاتو نشونم بده
‫حرکت نکن ‫ همونجا بمون
‫دومرتبه نمیخوام بگم ‫همین حالا دستاتو ببر بالا
‫داری اشتباه می کنی
‫زانو بزن
‫ نیاز به نیروی پشتیبانی در یک کیلومتری بلوکِ وِلند
‫بریم. یالا
‫ تکرار نمیکنم
‫همین الان بخواب رو زمین
‫ من باهات نمیام
‫ متاسفم خانمی ‫این روش کار نمیکنه
‫ راستش، دقیقاً همینطوره
‫چون از گزینه جایگزین خوشت نمیاد
‫ بهت قول میدم
‫ هی! برگرد
‫ امشب میخوای بری خونه؟
‫ چیه، تهدیده؟
‫ یک شانسه
‫باشه
‫بهت سه ثانیه فرصت ‫میدم تا روی زمین بشینی
‫می فهمی؟
‫ایست ‫ ایست
‫ اگه یک قدم دیگه برداری، ماشه رو می کشم
‫این همون چیزیه که بهش فکر می کنی، درسته؟
‫تو... نه چندان
‫حالا، چرا
‫- لعنتی! ‫- لعنتی! هی، هی
‫وایسا!
‫ آیلا
‫چی شد؟
‫جدا؟
‫چیه؟
‫تو شروع کردی
‫ تو... بدش به من ‫ گرسنه ام
‫مشکل من نیست
‫ ها-ها
‫چه احساسات خوبی
‫- کجا میری؟ ‫-بهت گفتم که انصراف دادم
‫نمی تونی انصراف بدی ‫ما یک تیمیم
‫-ما عین یه روحیم در دو بدن ‫- ایش
‫میزنم همین روح رو یه بادمجون میکارم پای چشمش
‫اگه از سر راهم نری کنار
‫ چی شد؟
‫فنجون، انتظار نداشتم بندازیش
‫پیش بینی باید ‫یه داستان کاملاً شکل گرفته باشه
‫نه که نسبت به قربانی واکنش نشون بده
‫وقتی کاری رو انجام میدی که ‫مامیتونیم انجامش بدیم، مردم رو قربانی میکنی
‫- میدونم. ‫-می دونم که می دونی
‫فقط داره تکراری میشه
‫ کشش رو احساس کردی؟
‫ آره. نگهش داشتم
‫خوبه. بیا دوباره انجامش بدیم
‫ جدی میگی؟ چرا؟
‫چون کاملاً کنترلی روش نداری
‫این توانایی‌ها فقط در صورتی ‫کار می‌کنن که روشون کنترل داشته باشی
‫اگه اجازه بدی اون قدرت تسخیر شه
‫- مردم ممکنه بمیرن. ‫-میدونم
‫اما تو به من اجازه نمیدی که ‫ ازشون خارج از خونه استفاده کنم
‫ پس فکر کنم جون بشریت در امانه
‫نمایشم در حال اجراست ‫ می دونم که نمایشت در حال اجراست
‫کل چیزی که بهش فکر می کنی، همینه
‫متنفرم وقتی این کار رو می کنی
‫ پس یاد بگیر که چطور بیرون نگهم داری
‫دوباره
‫حدود ده دوازده نوع کسب و کار در مرکز شهر
‫چهارشنبه به خیابانها اومدن ‫و پیاده روها رو پر از شیشه کردند
‫...پس از
‫دوشب اعتراض
‫امروز صبح
‫مردمِ یکم در خیابانها بودن
‫از اونجایی که هیئت مدیره مدارس شهر
‫تمام مدارس منطقه متروی ‫مرکز شهر رو تعطیل کرد.
‫-چرا داری اینو نگاه میکنی؟
‫فقط عصبانیت میکنه
‫خوبه که بدونیم مردم چی میگن
‫ هر روز همین چرندیات رو میگن
‫یه روز شاید یه چیز دیگه بگن
‫ سیستم هشدار اولیه ست
‫هی هی هی
‫من مد متی ام ،استاد فرش
‫و اینجام تا بهت بگم که
‫خطِ فومِ حافظه هیبریدیمون برای فروشه
‫آره، علائم هشدار زودهنگامی رو
‫در مورد آخرین فروش تشکمون داشتیم...
‫وقت مدرسه ست
‫- می دونی، شاید بتونم ‫امروز یه چیز دیگه بخونم؟
‫یه چیز با زمینه داستان واقعی؟
‫ما مثل مردم عادی نیستیم، رو
‫دلیل داره که مجبورت می کنم ‫کتاب هایی رو که میخونم رو بخونی
‫ اخلاق فضیلت و فایده گرایی»؟»
‫من خوب و بد رو تشخیص میدم
‫ نیازی به یه کتاب 300 صفحه ای ندارم ‫ که بهم اینو بگه
‫...نکته اون کتاب
‫این که قدرت یه راه ‫برای کاهش حواسِ اخلاقی داره
‫ اصلاً این یعنی چی؟
‫ اینکه ما یک انتخاب داریم
‫و چطور از این توانایی‌ها استفاده ‌کنیم
‫...وقتی که اون بیرونیم، توی دنیا
‫وقتی فقط من و تو نیستیم...
‫اون انتخاب ها مهمن
‫اگه متوقفت کنن، گرفتار شی، ‫چی کار می کنی؟
‫- مامان ‫- بگو چی کار
‫- بهشون چیزی نمیگم ‫- چی بهشون نشون میدی؟
‫ هیچی
‫- اگه وارد خاطرات بشن چه اتفاقی میفته؟
‫- فراموش میکنم. ‫- چی رو فراموش میکنی؟
‫ هرچی که بتونم
‫- چطوری؟
‫- به یه چیز دیگه فکر می کنم؟
‫از مهارکننده استفاده کن
‫ خاطره مهارکننده ‫ درسته، آره
‫یک خاطره مهارکننده.
‫ و میجنگی
‫ تا جایی که می تونی ‫طولانی و سخت می جنگی
‫و به کجا میرسم؟
‫- ایستگاه اتوبوس خطر 730 ‫از مسیر 80، خروجی 3
‫- درسته
‫ بهت گفتم که انصراف دادم
‫- نمی تونی انصراف بدی! ‫ما یک تیمیم
‫دو نخود در یک غلاف! ‫ - اوه!
‫...اونطوری میشن سیب چشم سفید
‫اگه از سر راهم نری کنار
‫- هی، متاسفم.
‫- حرف میزنی، ولی باور نمیکنم
‫من رفتم ‫ -خب، چطوره...
‫گربه مرده ام چطور؟
‫- تو هیچ وقت گربه نداشتی! ‫- دقیقا منظور همینه!
‫پس بهم کمک کن قبل از برگشتن ‫والدینمون این مشکل رو برطرف کنم
‫- چرا باید کمکت کنم؟
‫-خب چون دقیقا تقصیر من نبود
‫- تو از چیزایی که می خونیم ‫متنفری، اما این آشغال ها رو دوست داری؟
‫- آره
‫این تنها روشم برای دیدن افراد معمولیه
‫رفتی مردم عادی رو دیدی؟
‫اونا اونطوری نیستن
‫... چی؟ تو همیشه
‫- خب، به نوع زندگی ما نزدیکتره
‫-پس چرا تعجب کردی؟ ‫حداقل من ثابت ام
‫- میرم بیرون برای خرید وسایل ‫- حالا، این دیگه مسخره بازیه
‫- منظورت خرید کردنه؟
‫می تونم بیام؟
‫- الآن نه.
‫- چرا نه؟
‫ همینجا پیش ادمای معمولیت بمون
‫ نگرانم کلکی تو سرشون داشته باشن
‫ چی فکر میکنی؟
‫ به نظرم واقعاً خوبه
‫- آره؟ ‫- آره
‫- باشه، خب، مشخصا هنوز باید، مثل
‫روی اشعار و همه این چیزا کار کنم و--
‫و یکی رو پیدا کنم که بتونه بخوندشون
‫تو آواز میخونی؟
‫ وای نه
‫منظورم این که من-- ‫اسمش رو خوانندگی نمیذارم
‫... پس
‫...باشه، من یه جورایی ‫برات یه چیزی درست کردم
‫احمقانه ست
‫تو اینو درست کردی؟
‫- آره
‫ میشه؟
‫خی، من فردا با چندتا از دوستام میرم بیرون.
‫و واقعاً دوست دارم تو هم بیای
‫ نمی دونم
‫خب میدونم خجالتی هستی یا هر چی
‫اما ممکنه واقعا خوش بگذره
‫و فقط تعداد یکم از ما خواهیم بود.
‫ باشه، اما، مثلاً چند نفرن؟
‫ نمی دونم
‫ لیست مهمونی چیزی میخوای؟
‫ نه، من فقط... تو تنها دوستمی
‫و اضافه کردن چیزی بهش کار بزرگیه
‫- خب...
‫فکر کنم بتونی از پسش بر بیای
‫به علاوه، بدترین چیزی که ‫ممکن اتفاق بیفته چیه؟
‫- لعنتی زود اومده خونه ‫من باید برم
‫- اوه، فردا شب؟
‫- اوه، حالا بذار باشه
‫قرار تو مدرسه قدیمیه
‫- باشه!
‫- حوله عالیه
‫جاذب ترین ماده تا الان
‫-از وقتی من رفتم تکون نخوردی.
‫- آره، برنامه مورد علاقه امه
‫این حوله عالی، مایعات رو ‫ مثل آهنربا جذب میکنه
‫...مهم نیست یه نوشابه باشگاهی باشه
‫- درسته ‫-یا حتی دلستر قرمز
‫- لعنتی
‫- خب اسمش چیه؟
‫- اسم کی؟
‫همون پسره که الان پیشش ​​بودی
‫- چیزی نیست ‫-اینجا بازی نمیکنیم
‫-... حوله بدون بوئه
‫...حالا، می تونین ببینین که
‫خب پس یک بازی دیگه رو انتخاب کن
‫ می خوای راز داری کنی؟
‫پس بهتر تو ذهنت ازشون محافظت کن
‫ چطوره اینقد نری تو سرم
‫و بهم حریم خصوصی بدی؟
‫یا، می دونی، چطوره انقدر، یک جا بمونم
‫ تا بتونم دوست پیدا کنم؟
‫یه زندگی داشته باشم؟
‫ جمعه میریم
‫چی؟ چرا؟
‫چرا؟
‫این وسط نظر من مهم نیست؟
‫- نه، نظری نمیدی.
‫...قدرت و نیروی
‫برداشتن و نگه داشتن ‫.بیش از 30 اونس مایع رو داره
‫یه حوله عالی که مایع رو ‫مثل آهنربا جذب میکنه
‫چه نوشابه باشگاهی باشه، یا حتی ‫دلستر قرمز، مهم نیست
‫ این جعبه رو تو اتاق حرکتش بده
‫تا به حال یه چی به این سنگینی رو ‫ جابه جا نکرده ام
‫- ماشین که نیست، رو
‫اگه انقدر قوی هستی که ‫بتونی اونو با بازوهات برداری
‫می تونی با ذهنت هم بلندش کنی
‫برای جابجایی اجسام سنگین تر
‫ باید از اون انرژی استفاده کنی
‫و کنترلت رو از دست ندی
‫از اونجا تا میز قهوه
‫ باشه
‫ خوبه
‫همونجا نگهش دار
‫و وقتی آماده شدی ‫حرکتش رو شروع کن
‫یادت باشه رو، به قدرتت اعتماد کن
‫من به قدرتم اعتماد دارم
‫ رو، به من نگاه کن
‫مبارزه کن، رو
‫لعنتی!
‫ باشه
‫ به همین خاطر که نظری نمیدی
‫ آماده نیستی
‫ می تونستم باهاش مبارزه کنم ‫ به زور بهم فرصتشو دادی
‫تو فکر می کنی اونا بهت فرصتی میدن؟
‫ باشه فهمیدم
‫ باید یاد بگیری که ‫توانایی هات رو
‫بدون من که باشم تا بهت کمک کنم، ‫ کنترلشون کنی
‫یک اشتباه، یکی فقط، و اونا پیدات می کنن
‫متوجه شدی؟
‫ مامان داری بهم صدمه میزنی
‫چت شده تو رو؟
‫... من فقط دارم تلاش میکنم
‫سعی میکنم یه ابزار برای محافظت ‫از خودت در اختیارت بذارم
‫ از جانب کی؟
‫هیچکس دنبال ما نمیاد، مامان ‫اونا وجود ندارن
‫تو و تمام اون مزخرفاتتو، درس هاتو
‫"اینو طرح کن، اونو حرکت بده." ‫من... دیگه حالم به هم می خوره
‫من این قدرت ها رو نخواستم
‫و اگه می تونستم ‫ پسشون بدم، می دادم
‫زندگیم به خاطرشون داغون شده
‫- ...در مورد یکم پیش ‫- فراموشش کن
‫چه آلبومیه؟
‫ دوستشون داری،نه؟
‫شب بخیر
‫ شاید مجبور باشیم زودتر بریم
‫- وای ‫-فقط باید بفهمم
‫- ...نه، می خوام ‫-من می خوام... می خوام
‫ هی! کجا میری؟ ‫ بیا اینجا
‫دیدین؟ بهت گفتم میاد
‫فقط شوکه شده ام، داداش
‫- راستش یک جورایی خوشگله ‫- هی داداش خفه شو
‫پنجاه دلار شرط میبندم، خوشگل نیست داداش
‫سلام
‫ سلام
‫خوبی؟
‫ آره
‫ میخوای بریم یه جایی، فقط خودمون؟
‫ نه. می خوام دوستانتو ببینم
‫- آره؟ ‫- آره
‫ باشه
‫خب این هارونه
‫- هی ‫- اون کالاهه
‫اون دیناست
‫ و اون کیلب
‫ همه شون مایه شرماسریم ان
‫خودت مایه شرماسری مایی
‫ هی بیا اینجا
‫مامانش چقدر بهت پول ‫میده که باهاش بگردی؟
‫- جواب نده، باشه؟ ‫- بهش نگو چی کار کنه.
‫خیلی
‫- میدونستم ‫برات برنامه پرداخت راه انداخته؟
‫هر جمعه حقوق میگیره، خب؟ ‫حالا ولش کن
‫ واسه همینه که مامانت بی پول می مونه
‫ تو که پیش توماس جفرسون نمیری، درسته؟
‫توماس جفرسون؟
‫ آره
‫مدرسه؟
‫اوه، نه من...من تو خونه ‫درس خوندم، گمونم
‫لعنتی. ای کاش منم تو خونه درس می خوندم
‫ به من اعتماد کن، اینطوریام نیست
‫مگر اینکه بخوای ‫مامانت معلمت باشه
‫آره، این، کاره نیست ‫از مامانم متنفرم
‫ من عاشق مامانتم
‫- خفه شو. ‫-خدایا رفیق، دیگه نه
‫اینجا زندگی می کنی؟
‫آره اونجا
‫ تو مجتمع استیونز زندگی می کنی؟
‫ اوه، آره
‫ فکر نمی کردم به جز افراد بی خانمان
‫هنوزم تو اون خونه ها زندگی کنن
‫ داداش، اونجا جای عیاشی نیست
‫احمق، بی خانمان ها خونه ندارن
‫اونجا ممنوعه برای بی خانمانها، بسه
‫- باشه، آقای ووک. ‫- میدونی چی میگم داداش
‫ما... ما بی خانمان نیستیم.
‫ هر چی تو بگی
‫عوق
‫- داداش ‫- چیه؟
‫- هر چه تو اینه، طعم خر میده
‫جز بهتریناست
‫یعنی می دونی بهترینشونم چیه
‫- بهترینه بابا ‫- بهترینش که اینه
‫ فکر کنم خوب پیش نمیره
‫بهترینِ چی؟
‫این همون چیزی که تو لندن می خوردی؟
‫- خب... ‫- داخلش چیه؟
‫- نوشیدنی می خوای؟
‫- ...اوه ‫-فقط نوشابه ست
‫- باشه، زی، می بینمت. ‫-توش چیه؟
‫ نمی خورمش. برو بابا ‫نه. مزخرفه
‫پس کسی اینو نمیخواد؟
‫میخوای... میخوای بشینی؟
‫ اره حتما
‫ باشه.
‫ باید یک ژاکت گرم تر می پوشیدم
‫واقعا دوستش دارم
‫هی سردته؟
‫ دختره عجیبه
‫ شاید باید سعی کنم ‫ دستش رو بگیرم
‫چه خبره؟
‫ خیلی ساده لوحه
‫ چرا هنوز تو تیک تاک معروف نیستم؟
‫از چیه دختره خوشش اومده اصلا؟
‫- خوبی؟ ‫- اونجا چه خبره؟
‫- هیچی. ‫ فقط داریم صحبت می کنیم
‫چی شده؟ آرورا
‫چه مرگش شده؟
‫ هی اونجا چه خبره داداش؟
‫ تو نوشیدنیه چی بود، اشعیا؟
‫- هیچی. باشه؟ ‫- بس کن! بس کن! وایسا!
‫ داداش داره دیوونه میشه.
‫ چش شده؟ ‫ نمی دونم
‫ هی، زی، ببرش خونه داداش
‫ بچه ها بس کنید
‫- خیلی عجیبه ‫- هی
‫هی با من حرف بزن ‫ نفس بکش
‫من همینجام ‫ اشکالی نداره
‫اشعیا
‫همه جا خونه
‫چه کار کردی؟
‫ من... کمک نیاز دارم
‫- ما به آمبولانس نیاز داریم ‫- چه کار کردی؟
‫ اون دوستمون بود
‫ چه خبره؟
‫... من
‫من به کمک نیاز دارم
‫من نیاز ...
‫ رو
‫رو؟
‫رو، صدام رو می شنوی؟
‫رو، لطفا، اگه می تونی بشنوی
‫ فقط بهم پیام بده
‫لعنتی!
‫رو، بیا محل تعیین شده
‫نرو خونه
‫خدایا
‫ سلام؟
‫کسی اونجاست؟ سلام؟
‫مامان؟ مامان تو اونجایی؟
‫من واقعاً کار بدی انجام دادم
‫و متاسفم، اما من واقعاً، واقعاً ‫الان بهت نیاز دارم
‫مامان توروخدا
‫لطفا بهم بگو که میتونی صدامو بشنوی
‫نه
‫بیداری
‫ چه احساسی داری؟
‫حالت خوبه؟
‫- نه ‫- باشه، باشه، باشه.
‫ من کجام؟
‫یه جای امن هستی
‫ چطور سر از اینجا درآوردم؟
‫ صدای کمکت رو شنیدم.
‫آوردمت اینجا
‫- تو مثل منی؟ ‫- آره.
‫کل این مکان به طور خاص
‫برای افرادی مثل ما طراحی شده.
‫پس همونطور که گفتم تو در امانی.
‫لباس تمیز برات آوردم، یک حوله
‫حمام درست اون گوشه ست
‫باشه؟
‫ قراره چه بلایی سرم بیاد؟
‫چیزی نیست که نگرانش بشی
‫خودت رو تر و تمیز کن ‫ بعدا حرف میزنیم
‫آخرین باری که غذا خوردی کی بود؟
‫گرسنه نیستم
‫ اکثر فرا روان بینها رو تو سن کم تشخیص میدم
‫تو پنج یا شش سالگی
‫اما تو، توی سن نوجوانی ‫و من چیزی در موردت نمی دونم
‫شاید بتونیم با اسمت شروع کنیم
‫-آرورا ‫- آرورا
‫از آشنایی باهات خیلی خوشحالم، آرورا
‫من درک ام.
‫از اتفاقی که برای ‫دوستت افتاد خیلی متاسفم.
‫چند بار اینو تو ذهنت تکرار کردی؟
‫قطع نمیشه
‫...اون
‫اون تنها دوستم بود
‫...و باهام مهربون بود. و من
‫من قصد نداشتم
‫من قصد نداشتم و ‫نتونستم کنترلش کنم
‫ موج چیزیه که ما بهش میگیم
‫اینطوری پیدات کردم
‫...اون قدرت
‫اگه ندونی چطور در برابرش مقاومت کنی
‫به داخل می کشونتت و باعث میشه ‫ کنترلت رو از دست بدی
‫دیگه ازشون استفاده نمیکنم
‫وای نه، نه
‫تنها چیزی که نیاز داری ‫آموزش صحیحه
‫آموزش، این همون چیزیه ‫ که اینجا انجام میدی؟
‫ آره
‫و از الان می تونم بگم که تو استثنایی هستی
‫ چون تو کل این مکالمه
‫ تونستی منو از ذهنت دور کنی
‫...و این
‫والدینت کیانن، آرورا؟
‫تو با کی زندگی می کنی؟
‫ هیچکس ‫ من...من...من فرار کردم
‫ کسی هست که بخوای بهش زنگ بزنم؟
‫هیچکس اصلا؟
‫نه؟
‫خب داره دیر میشه
‫ می خوام یکی از مهماندارها
‫ اتاقت رو بهت نشون بده
‫اگه، راستش، دوست داری، اینجا بمون
‫و امیدوارم بمونی
‫چند تا بچه اینجا هم سنت هستن
‫ می خوام یه جورایی بهت معرفیشون کنم.
‫باشه؟
‫...درمورد
‫در مورد کاری که با ‫اشعیا کردم چطور؟
‫ آره
‫من بهش رسیدگی میکنم.
‫باشه.
‫این گلوریا ست
‫به تدبیر روی صورتش اهمیت نده
‫همه همراهان ما غیر فرا روان بین ان
‫ اینا رو می پوشن تا ما رو
‫ از ذهنشون دور نگه دارن
‫می برتت به اتاقت
‫ آماده ای؟
‫حمام اون دره
‫اگه چیز دیگه ای نیاز داری، بهمون اطلاع بده
‫از اینکه اینجایی خوشحالیم
‫صبح بخیر ‫ یکم خوابیدی؟
‫ یکم
‫- غذا خوردی؟ ‫- یکم
‫ آرورا، اتفاقی که افتاد تقصیر تو نبود
‫این توانایی ها... پیچیده ان
‫ متحول کننده ان
‫و همونطور که دیدی، ‫می تونن خطرناک باشن
‫ می تونم در مورد توانایی هات بپرسم؟
‫...همه ما
‫یا باید بگم، همه نمی تونم به همین ‫موارد دسترسی داشته باشم
‫ چی می خوای بدونی؟
‫خوب، من از قبل می دونم که ‫ می تونی ذهن خوانی کنی
‫چون از وقتی که با هم آشنا شدیم ‫سعی می‌کردی وارد ذهنم بشی.
‫اشکالی نداره.
‫منم اگه جای تو بودم ‫همین کار رو می کردم
‫اما می تونی اجسام رو جابجا کنی؟
‫تو این کار خوب نیستم
‫اگه سنگین باشه نه
‫ آینده نگری؟
‫ دوست دارم پیشنمایی کنم
‫ واقعا؟
‫خوب، خانم جوان، خیلی علاقه مندم که
‫بدونم چه کارهای دیگه ای ‫می تونی انجام بدی
‫.با توجه به تمرکز مناسب، فرصت مناسب
‫چطور می تونی تلپورت کنی؟ ‫*جابه جایی اجسام یا افراد با استفاده از روان و فکر*
‫ اوه
‫با تمرکز، کنترل، اراده و خیلی زیاد
‫از نظر انرژی مورد نیاز ‫ با پیشنمایی اختری رقابت میکنه.
‫ نمی دونم این چیه
‫ برون فکنی اختری؟
‫اوه، این... خیلی باحال
‫تو شکلت، حضورت رو
‫دور از بدن فیزیکیت، تجسم میکنی
‫مثل این که ‫همزمان در دو مکان باشی
‫از نظر فیزیکی خیلی سخته ‫و تسلط برش خیلی دشواره
‫میتونی انجامش بدی؟
‫خوب نیست
‫بیا بریم قدم بزنیم
‫یالا
‫خب چه احساسی نسبت به اینجا داری؟
‫گفتی اینجا بچه های دیگه همسن من هم بودن؟
‫درسته
‫کی می تونم ببینمشون؟
‫ خب، اکثراً درفعلار سر کلاسن.
‫اینجا آموزش در اولویته
‫اما اگه مایلی، می تونی غذاتو
‫تو سالن غذاخوری
‫امروز عصر پیش اونا بخوری؟
‫ خوبه؟
‫ باشه.
‫میدونی حافظه چطور کار میکنه آرورا؟
‫و منظورم از نظر شیمیایی مغز نیست
‫منظورم تو خواب، مفهوم فرویدی، تداعی کردنه
‫ نه
‫خب مثلا اگه بهت بگم
‫" با کی زندگی می کنی؟" ‫یه خاطره درت جرقه میزنه
‫همه چیزو برات میگم اصلا
‫می دونم که وقتی پرسیدم
‫با کیزندگی می کنی باهام صادق نبودی.
‫اشکالی نداره. چرا باید باشی؟
‫می تونم یه چیزی بهت نشون بدم؟
‫ این چیه؟ ما کجاییم؟
‫ ما تو خاطراتتیم
‫- کجا میری؟ ‫- بهت گفتم، انصراف دادم
‫نمی تونی انصراف بدی ‫ما یک تیمیم
‫ما عین یه روحیم در دو بدن
‫میزنم همین روح رو یه بادمجون میکارم پای چشمش
‫اگه از سر راهم نری کنار
‫ وقتی ازت پرسیدم کجا ‫زندگی میکنی به چی فکر کردی؟
‫کمدی دوست داری؟
‫ گربه مرده ام چطور؟
‫«و «متافیزیک اخلاق
‫جالبه
‫آها
‫اینجا قرار چیو باور کنم؟
‫اینکه تو این بهشت ​​فلسفه و چیپس
‫تنهایی زندگی می کنی؟
‫ نیازی به باورش نیست. ‫واقعیته
‫ این دختره اینجا، همه این کتابها رو داره
‫این همه غذا، تلویزیون
‫ من تلویزیون رو دوست دارم.
‫درست گفتم که تواستثنایی هستی
‫ به طور فعال، حافظه ات رو تو زمان واقعی
‫ دستکاری میکنی، نه؟
‫همونطور که تو این خاطره ات ایستاده ایم
‫ صفحه 45 رو می خونی
‫و با این حال، صفحه همیشه یکسانه
‫... خب، درمورد
‫ گربه مرده ام چطور؟
‫الان سه بار این جمله رو شنیدم
‫تو اینجا با یکی زندگی میکنی
‫و یه جایی تو این خاطره ات، باهاته
‫بر اساس سرنخ های بصریت
‫ هر کسی که پنهانش میکنی ‫از اونجا وارد میشه
‫چرا مهمه؟
‫ فقط به این دلیل مهمه
‫که فکر می کنید دروغ گفتن ‫به اندازه کافی مهمه
‫ مهم نیست.
‫- می خوام چند کلمه بگم...
‫و ببینیم کدوم یکی ‫ باعث برانگیختن خاطراتِ درست میشن
‫پدر
‫مامان.
‫مادرت چه شکلیه؟
‫ میگی از مطالبی که می خونیم متنفری ‫اما با این حال اون آشغال ها رو دوست داری؟
‫خوبه خیلی هم خوبه
‫اما واقعاً مامانت چه شکلیه؟
‫میگی از مطالبی که می خونیم متنفری ‫...اما با این حال
‫آرورا
‫ تو این لحظه بهت چی میگه؟
‫ هیچی
‫صداش چطوریه؟
‫اون عکس روی دیوار
‫آیلا
‫میشناسیش؟
‫آره
‫ نباید ازش محافظت کنی
‫ این چیه؟
‫ مامانت این سه نفر رو به قتل رسوند
‫ چی؟
‫او این کار رو نمیکنه
‫ ای کاش درست بود
‫ نباید از اینطوری متوجه میشدی
‫-متاسفم ‫- اون این کار رو نمیکنه
‫تا به حال گذاشته که وارد ذهنش شی؟
‫تا به حال فکر کردی، چرا؟
‫این مامورها فقط کارشون رو انجام می دادن
‫هر دوشون خانواده و بچه داشتن
‫این مرد سوم اونجا ‫اون دوستمون بود
‫بس کن
‫فکر کنم شماها خیلی جابجا شدین.
‫خب حالا میدونی چرا
‫آرورا، می فهمی که من اینجا
‫چی بهت پیشنهاد می کنم، درسته؟
‫آزادی، یه فرصت برای تعلق داشتن
‫ داشتن دوستانی مثل تو
‫بهمون کمک کن مامانت رو پیدا کنیم
‫ من نمی تونم
‫نمیتونی یا نمیخوای؟
‫ اون مامانمه
‫ من می دونم که چب ازت میخوام ‫و می دونم که سخته
‫من و مامانت یه زمانی با هم دوست بودیم
‫ فکر می‌کردم که یه چشم‌انداز ‫ برای آینده‌ای داریم که
‫ درش فرا روان بینها ‫می‌تونن شاد و ایمن باشن
‫اون راه دیگه رو انتخاب کرد
‫میخوام برم
‫خب، من نمیتونم اجازه بدم بری
‫نه تا وقتی که اون هنوز اونجاست
‫بیا
‫جوزف اتاقتو نشونت میده
‫ سه ثانیه بهت فرصت میدم
‫تا روی زمین بشینی
‫...سه
‫...دو
‫یک
‫لعنتی! هی، هی
‫نه، بس کن
‫آیلا
‫چی شد؟
‫اون کیه؟
‫به این تصویر از آرامش داخلی نگاه کنید
‫ اوه، این...عالیه، نه؟
‫ من بهش اعتماد ندارم
‫ اوه، سلام مامان
‫اصلا ندیدم بیای تو
‫- آهان ‫ - بله
‫چطور بود؟ ‫- اوه، فوق العاده بود
‫موسیقی، دکور.
‫چی؟
‫ نقض امنیتی، قسمت شرقی، بخش 426
‫نقض امنیتی، قسمت شرقی، بخش 426
‫بیا بریم
‫ کمک
‫ تو واقعی نیستی
‫هیچ کدوم اینا واقعی نیست ‫هیچ کدوم اینا واقعی نیست
‫ بدو بدو
‫ برو کمک بیار ‫ کمک بیار
‫من به کمک نیاز دارم
‫من دیگه نمی خوام اینجا باشم. ‫لطفا لطفا.
‫ منو از اینجا بیار بیرون
‫کمک کن بیام بیرون
‫یالا منو از اینجا بیار بیرون
‫- میکشمت. ‫- هی. هی. هی من اینجام
‫هی. هی بیا اینجا
‫ فکر کردم داریم پیشرفت می کنیم
‫ واقعاً اینجا چه قبرسوتنیه؟
‫ چطور از اتاقت بیرون اومدی؟
‫مگر اینکه بتونی تله پورت کنی
‫اون قفل ها به 1500 پوند نیرو نیاز دارن
‫ اینجا کجاست؟
‫ انسان بدون آگاهی چیه؟
‫ چی؟
‫ انسان بدون آگاهی چیه؟
‫خطرناکه
‫پس یک فرا روان بین بدون آگاهی چیه؟
‫چه اتفاقی میفته وقتی یک ‫فرا روان بین تصمیم می‌گیره
‫ از قدرت‌هایش به گونه‌ای استفاده کنه ‫که برخلاف اصول اولیه باشه
‫که حاکم بر رفتار اخلاقیه؟
‫کی می تونه جلوشون رو بگیره؟
‫وقتی تعداد زیادی از مردم ‫ فکر می کنن چیزی خطرناکه
‫ برای منع قانونیش، تلاش می کنند
‫و کسانی رو که این قانون رو زیر پا می ذارن ‫ مجازات میکنن
‫ چه قانونی؟
‫ نه اون طور که تو کتاب ها نوشته شده.
‫ و اون آدمهای توی اون سلول ها
‫اونا فرا روان بین ان؟
‫ آره
‫چه کار کردند؟
‫ وجود داشتن
‫ وجود داشتن؟ همین؟
‫ فرا روان بینان برای زندگی آزاد ‫در جهان خیلی خطرناکن
‫اگه از عبارت کتابهات قرض بگیریم
‫یه تصمیم سودمنده
‫بهترین نتیجه برای اکثر مردمه
‫اونا رو پیدا می کنم و به اینجا میارمشون
‫ و ازشون مراقبت می کنم.
‫ اما تو یک فرا روان بینی.
‫ بهش، حفظ نفس میگن
‫اگه من نبودم یکی دیگه بود
‫بیست سال پیش، اونا منو
‫برای ردیابی فرا روان بینانی استخدام کردن
‫که از قدرتشون تو راه هایی ‫استفاده می کردن که غیراخلاقی بود
‫نمیشه اونا رو به زندان انداخت، ‫پس یک ایده پیشنهاد شد
‫ما این تأسیسات رو می‌سازیم، برای ‫اجراش، فرا روان بینان رو پیدا می‌کنیم
‫من سعی کردم به مامانت کمک کنم
‫بهش این فرصت رو بدم ‫که با من باشه تو این کار
‫سازش... قوی ترین ویژگیش نیست
‫- تو به من دروغ گفتی ‫- نه
‫ هر چیزی که در مورد اینجا گفتی
‫در مورد کمک به من ‫همه چیز چرند بود
‫ نه
‫هر کدوم از اون افراد
‫درون پیش بینی هاشون زندگی می کنن
‫تو خاطراتشون، تو خیالاتشون زندگی می کنن
‫-اونا خوشحالن ‫- این زندگی نیست
‫ اونا هیچ عواقبی برای تصمیماتشون ندارن
‫فرصتی برای صدمه زدن به کسی ندارن
‫و این کل حقیقته
‫حالا آیلا کجاست؟
‫آیلا کجاست؟ ‫آیلا کجاست؟
‫آیلا! آیلا! آیلا
‫ بهت گفت که اگه ‫گرفتار شدی چه کار کنی؟
‫نه؟
‫من بهشون چیزی نمیگم.
‫- چی بهشون نشون میدی؟ ‫- هیچی.
‫ اگه وارد خاطراتت برن چه اتفاقی میفته؟
‫- فراموش میکنم. ‫- چی رو فراموش میکنی؟
‫- هر چقدر که بتونم ‫- چطوری؟
‫- به هر چیز دیگه ای فکر میکنم. ‫- از حافظه مهارکننده استفاده کن.
‫ خاطره مهارکننده ‫ درسته، آره
‫ اوه، آیلای آتیشین همینه
‫با استفاده از این حافظه به عنوان سپر
‫خودتو لو میدی
‫این نشون دهنده چیزیه که ‫بیشتر از همه می خواستی زندگیتون باشه
‫ از سر ذهنم برو بیرون
‫خوب، این کار جواب نمیده
‫...چی
‫بسه، ولم کنین
‫این کار میشد آسون باشه
‫حالا هر اتفاقی بیفته ‫ تو انتخابش کردی
‫ چی...چی...چی ‫...چی کار
‫نه نه نه نه!
‫- هر چی بیشتر مقابله کنی ‫بیشتر درد می کشی
‫آهای؟
‫سلام
‫چی شده؟
‫ نه. تو واقعی نیستی
‫ بله، که هستم
‫ واقعیه
‫نه؟
‫ بس کن
‫ چرا؟ چی شده؟
‫فقط خودمونیم
‫همونطور که همیشه میخواستی
‫ نه
‫چرا اینکار رو با من می کنی؟
‫نه
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، ‫نه، نه، نه، نه، نه، نه
‫- کمکم کن آرورا. ‫- تو خوبی
‫تو خوبی، ‫تو خوبی،
‫تو خوبی، تو خوبی
‫من... متاسفم، متاسفم، متاسفم
‫متاسفم، متاسفم، متاسفم،
‫من... متاسفم، متاسفم
‫متاسفم، متاسفم، متاسفم.
‫متاسفم.
‫رو، میری در رو باز کنی؟
‫مامان؟
‫همراهته، رو
‫بهتره بازش کنی
‫ سلام
‫وای، عالی شدی
‫ اوه، رو
‫رفتی دوست پسرت رو کشتی؟
‫بازم؟
‫ولی چه انتظاری میشه
‫... از کسی داشت که
‫♪ ضعیفه؟ ♪
‫اوه، باز یکی دیگه
‫سعی کن از... پیو، پیو، پیو
‫با این حال، تنها یک راه برای ‫متوقف کردنش هست
‫بهمون بگو کجاست ‫بهمون بگو کجاست
‫ سلام آرورا
‫ چرا به ما ملحق نمیشی؟
‫اینجا برات یک صندلی داریم
‫بیا پیش ما
‫این همون چیزی که می خواستی، نه؟
‫دوست؟
‫ بذار بیام بیرون
‫آرورا
‫اسم باحالیه
‫...ایزایا
‫خیلی متاسفم
‫من نمی تونستم ‫کنترلش کنم و قصدی هم نداشتم.
‫ درست میشه، رو
‫فقط بهمون بگو
‫ لطفا
‫فقط بهمون بگو
‫آرورا
‫چه کار کردی؟
‫مامان؟
‫ تو هیچوقت گوش نمیدی
‫تو... تو واقعی نیستی
‫...تو از خونه رفتی بیرون، وقتی بهت گفتم
‫بهت گفتم که نری!
‫ولی میدونستم ضعیفی
‫مگه بهت نگفتم؟ ‫ تو ضعیفی
‫ مامان لطفا
‫و درست گفتم
‫تو اون پسر رو کشتی
‫بس کن
‫تقصیر توئه
‫تو تنها پشیمونی منی
‫ خواهش می کنم ‫فقط تنهام بذار
‫...لطفا فقط
‫ یالا، رو، بیا بریم ‫کار داریم
‫تو ضعیفی! ناچیزی
‫تو چیزی جز ناامیدی نیستی
‫ بهمون بگو ‫این گناه رو از خودت دور کن
‫ما تو رو قوی میکنیم
‫بهمون بگو ‫ بهمون بگو
‫آرورا
‫ لطفا بس کن
‫بهمون بگو ‫ تو ضعیفی
‫تو هیچی نیستی ‫ بهمون بگو
‫آرورا بهمون بگو ‫ بهمون بگو.
‫آرورا
‫رو
‫اشکالی نداره رو
‫می تونی بهشون بگی
‫من اینجام
‫ باشه
‫ اگه وارد خاطرات بشن چه اتفاقی میفته؟
‫وقتی بگیریش چی کار میکنی؟
‫ سلام عزیزم
‫تازه شام ​​درست کردم
‫ مامان؟
‫خودمم و خودم
‫بیا، این بهت حالتو خوب میکنه
‫ این واقعی نیست
‫این همون زندگی که می خواستی
‫چرا باهاش میجنگی؟
‫ آیلا
‫چیکار کردی باهاش؟
‫ اوه، منم از دیدنت خوشحالم.
‫می دونی که می کشمت، درسته؟
‫خب شوخی هم که حالیت نمیشه
‫خب، حداقل سازگار هستی
‫خب، من و دخترت
‫صحبت‌های روشنگرانه‌ای داشتیم
‫ میدونم که داشتی
‫هیچ کس دنبال توصیه های ‫... ناخواسته والدین نیست
‫اما، خدایا، آیلا، اون بچه رو داغونش کردی
‫ کاری که لازم بود انجام دادم ‫ تا ازت دورش کنم
‫آره؟ چطوری؟
‫ببین، برای همینه که والد نیستم
‫چون بچه ها اصلا گوش نمیدن، نه؟
‫اما خب بازم، هیچکس گوش بده نیست
‫ بذار بره ‫ منو ببر
‫ چرا؟ ‫چرا باید آن کار رو کنم؟
‫- امید ‫- امید؟
‫اوه، آیلا، چه طعنه آمیز
‫...یعنی
‫ما هر دو به دنیای بهتر امیدوار بودیم
‫...تفاوتش اینه
‫من یکیشون رو ساختم
‫ اون کجاست؟
‫میدونی که کجاست
‫و می دونی که چطور تموم میشه
‫ما باهم دوره خوبی داشتیم آیلا
‫ واقعا
‫اعتراف میکنم دلم براش تنگ شده
‫ بهت یه راه برای خروج پیشنهاد دادم
‫ چیه، کار کردن برای تو؟
‫ کار کردن در کنار من
‫تو اون سوراخ جهنمی گندیده ‫ که بهش افتخار می کنی؟
‫ من می تونستم ‫ اون شب بکشمت
‫ چرا نکشتی؟
‫ من آماده کشتن دوستم نبودم
‫ از ثابت قدم بودن من حرف میزنی؟
‫اما تو، تو سازگاری ‫تو یک ترسویی
‫تو همیشه ترسو بودی
‫و به جای جنگیدن باهاشون، شدی پادوشون
‫ من خوبی بزرگتر رو تبلیغ کردم
‫ بیدار شو
‫ من بیدارم
‫چیزی که میخوای ‫منجر به جنگ مییشه
‫تمام دنیا، علیه فرا روان بینان
‫این مبارزه ای نیست ‫که ما پیروز میشیم
‫تو خبر نداری
‫راه های دیگه ای هم هست.
‫الان باید بیدار بشی
‫به من نگاه کن
‫- مامان؟ ‫ تو... این واقعیه؟
‫ بله، واقعیه
‫ چی گفتی؟
‫ خداحافظ درک
‫ این مکان رو مهر و موم کنید
‫آیلا!
‫ نه نه نه نه!
‫آیلا
‫ می دونم که تو ساختمانی
‫ ذهنت رو ببند، رو، یالا
‫آیلا
‫آیلا؟
‫ خیلی نزدیکه
‫ پیشنمایی های اختری رو یادته؟
‫مامانت برامون آموزش فشرده گذاشته
‫اوه، اما نمیخواد ضرورت
‫ کاری که اینجا انجام میدم رو رو ببینه
‫بسه، بسه
‫نیازی به این کارا نبود، آیلا.
‫لازم نبود اینجوری تموم بشه
‫اما ایده تو از آزادی، تنها وقتی کار میکنه که
‫ با یه وظیفه همراه باشه
‫بس کن
‫ دنیا به خاطر من امن تر و بهتره
‫اوه، اما تو هیچوقت به ‫مطلق اعتقاد نداشتی
‫مشکلت همین بود
‫ رو
‫به قدرتت اعتماد کن
‫... گفتم
‫بس کن
‫ حالت خوبه؟
‫ مامان
‫ کجاییم، رو؟
‫ تنها جایی که میتونستم بهش فکر کنم.
‫مزرعه. ‫ برگشتیم میسوری
‫ چطور این کار رو کردی؟
‫نمی دونم، نمی دونم
‫من فقط ... من فقط ... من
‫می دونستم که برای ‫یک بارهم که شده باید قوی باشم و...
‫و از ترس ناامید کردنت دست کشیدم
‫باید بریم
‫ تو میدونستی که میشکنم
‫می دونستی که درباره ایستگاه ‫اتوبوس بهشون میگم
‫ باید یه راهی پیدا می کردم
‫تا نقطه ضعفت رو به یک امتیاز ویژه تبدیل کنه
‫ وای
‫ منظورم این نبود
‫اون شب هیچوقت نباید از ‫خونه بیرون می رفتی
‫ الان جدی هستی؟
‫میدونم چه کار کردی
‫قتل ها
‫مامان، باید حقیقتتو بگی بهم
‫دیگه دروغ نگو وگرنه ‫از این ماشین پیاده میشم
‫ چی می خوای بدونی؟
‫ همه چيز رو
‫همه چیز رو بهم بگو
‫ ذهنم بازه
‫همه چیز اونجاست
‫ ما کجاییم؟
‫جایی که الان بودی
‫ آیلا!
‫ امکاناتش تو 15 سال پیش
‫حرفی ندارم
‫این چیزی رو متوقف نمیکنه
‫ تو سعی داشتی جلوش رو بگیری.
‫قرار بود یه مکان برای کمک ‫به فرا روان بینان خطرناک باشه
‫و بعد شروع کرد به دنبال کردن همه مون.
‫حتی اونایی که هیچ ‫اشتباهی نکرده بودن
‫تو بچه بودی
‫نمی‌تونستم کاری کنم کارت برسه به اینجا
‫برو ‫بدو بدو بدو
‫افسر گشت زنی درحال تعقیبه. هی!
‫ هی! وایسا! وایسا
‫ اگه یک قدم دیگه برداره، ماشه رو می کشم.
‫این همون چیزی که بهش فکر می کنی، نه؟
‫تو، نه چندان
‫حالا، چرا
‫- لعنتی! ‫- لعنتی! هی، هی
‫نکن! وایسا
‫ آیلا!
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫با من حرف بزن
‫چرا... چرا این کار رو کردی؟
‫ که یک نکته رو بهت نشون بدم
‫فرا روان بین ها خطرناک ان، نه؟
‫ اون دوست ما بود
‫نه، اون دوست تو بود. ‫اونم مثل تو سر راهم بود.
‫وقتی مردم می پرسن ‫اینجا چه اتفاقی افتاده،
‫ بهشون میگم دقیقاً کی مسئولشه
‫ تو دیوونه ای ‫من اونا رو نکشتم
‫پنج نفر میدونن تو این اتاق چه اتفاقی افتاده.
‫سه نفر از اونا مردن
‫و فراموش نکنیم که الان سعی کردی
‫ ساختمانمو ببری رو هوا
‫...خیلی وقته فرار کردم
‫ نمی دونم چطور بایستم
‫چرا بهم نگفتی؟
‫مجبور نبودی منو حبس کنی
‫و تو تمام زندگیم، تو ‫باعث شدی احساس کنم...
‫انگار کار اشتباهی کردم
‫و می دونم که فکر می کنی ضعیفم ‫ اما می تونستم کمک کنم
‫من می تونم کمک کنم.
‫ ببین من فقط سعی کردم ازت محافظت کنم
‫چطور اینطوری شد؟
‫من تنها دوستم رو کشتم
‫ متاسفم.
‫برای همه اش
‫آرورا، لطفا
‫به من نگاه کن.
‫تو ضعیف نیستی.
‫هیچوقت فکر نمیکردم ضعیف باشی
‫...فقط
‫نمی خواستم درد منو ببینی
‫من ضعیف بودم
‫ من برنمی گردم به اون زندگی که بودیم.
‫داشتم فکر می کردم وقتی تموم شد
‫ باید بریم سمت شمال
‫داشتم به پورتلند فکر می کردم
‫مین؟
‫ اورگان
‫اورگان
‫ چند نفر رو اونجا می شناسم
‫شهر بزرگیه
‫اون میاد دنبالمون، رو
‫ این بار متفاوت خواهد بود
‫من راه دیگه ای بلد نیستم، رو
‫دیگه مسلط شدی
‫منو از ذهنت خارج میکنی
‫ من به فرار ادامه نمیدم
‫ چرا این کار رو کردی؟
‫ که بدونه کجاییم.
‫ سلام
‫ لعنتی، رو
‫باید حرف بزنیم
‫آره
‫یه عمر قرار و قایم شدن
‫دیگهچندان جذاب به نظر نمی رسه، نه؟
‫نه چندان، نه
‫ آره
‫ واقعاً چشمگیر بود
‫کاری که اونجا کردی ‫ انتقال از راه دور.
‫دنیایی هست که من و تو ‫می تونیم با هم کار کنیم
‫- رو ‫- چطور با هم کار کنیم؟
‫ جانشینی
‫ که حقوق بازنشستگی داره؟
‫ خوب، ثبات داره
‫و خودمختاری
‫من قرار نیست برای همیشه زنده بمونم
‫وقتی من رفتم یکی باید ‫مسئولیت رو به عهده بگیره
‫و تو به یک معلم نیاز داری، رو
‫آره، نه، اینطوری... برای من جواب نمیده
‫و منو، رو صدا نکن
‫ باشه
‫ازت میخوام که بذاری بریم
‫ بذارم کجا بری؟
‫دست از سرمون برداری
‫یا؟
‫رو، باید بریم
‫ فقط به من اعتماد کن
‫پس چی شد؟
‫ چه کار می کنیم؟
‫ فکر کنم میدونی
‫تو ضعیف نیستی
‫ ما یک انتخاب داریم که چطور ‫از این قدرت ها استفاده کنیم
‫این همون چیزی که تو گفتی
‫اون قرار نبود متوقف شه
‫من به اورگان نمیرم