تقصیر تو بود
نمی‌خوام ببینم گریه می‌کنی، باشه؟
حقش بود.
آره، می‌دونم.
باید جلوش وایسی و براش یه بار برای همیشه خداحافظی کنی.
یه روزی. قول میدم.
چه سال مزخرفی، نه؟
نمی‌دونم بدون تو چیکار می‌کردم.
ولی من برای تو کافی نیستم، نه؟
ماه‌هاست که به ندرت نیکو دیدم، لعنتی.
نمی‌دونم چرا اینو برمی‌دارم.
چون وقتی همدیگرو می‌بینید، شبیه دیوونه ها میشین.
وقت تلف نمی‌کنید.
داره بهترین استفاده رو از زمان می‌کنه.
بهترین استفاده زمان، نه، عزیزم؟
تمام جونشو می‌کشی بیرون.
بیا. به سن قانونی رسیدن.
وقتی که میتونی هر کاری دلت می‌خواد بکنی،
ولی همون کارایی رو می‌کنی که بقیه می‌خوان.
قرص جادویی.
اینجا تنها چیکار می‌کنی؟
ما کتابا رو می‌سوزوندیم.
پنج سال گذشته و معلومه، نه؟
فکر می‌کنی؟
نگران نباش. اون NPC ها هیچ ارزشی ندارن.
یعنی فاصله، مرد.
نوح اینجا می‌مونه در حالی که تو میری کارآموزی اونور آب.
جنا میره مدرسه پزشکی، و من نمی‌تونم گاراژ رو ترک کنم.
اونا تنهایی پرواز می‌کنن، نیک.
فاصله همه‌چیزو خراب می‌کنه.
چطوری برادر؟
هیچ‌وقت بهتر از این نبودم.
بیمه رو دیدی؟
نه بابا. نشدنیه. دیگه ماشین نمی‌فرستن.
عوضی‌ها.
حالم خوب نیست، لوکا. نمی‌تونم این کارو بکنم.
- این حرفو نزن لعنتی. - همه ازت می‌پرسن.
وقتی نیستی، ماشیناشونو می‌برن جای دیگه.
قوی باش، داداش. یک سال دیگه میام بیرون.
سعی می‌کنم، ولی...
فکر نکنم گاراژ اینقدر دوام بیاره.
راستش، مطمئن نیستم حتی یک ماه هم دووم بیاره.
حتی یک ماه هم نه؟
اجاره دوباره رفته بالا.
گند زدم، مرد. گند زدم.
گوش کن، عوضی.
من گند زدم. تو نه، باشه؟
اگه پول نفرستیم، مامان نگران میشه.
شاید انتقال مالکیت...
گاراژ رو نمی‌بندیم.
شنیدی چی گفتم؟
هرگز.
نمی‌فهمم چطور می‌تونن اون ماشین‌های لوکس رو بدن به آدمای 18 ساله.
این پدر و مادرا دیوونه شدن.
بچه‌های لوس و ننر.
وای، انگار سورپرایز رو لو دادی.
وای.
می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
بگو بهم.
یه مدت بهش فکر کردم.
لعنتی، اینقدر تند نرو، خواهش می‌کنم.
بچه نباش.
ما تقریباً یک ساله قایم می‌شیم.
خسته شدم از اینکه پاورچین پاورچین توی راهرو راه برم، و توی باغچه این کارو بکنم.
علاوه بر همه اینا، مادرت مارتین رو گذاشته که مارو زیر نظر بگیره.
- کار پدرت بود. - نه، ببخشید.
اون کل روز مارو کنترل می‌کنه.
پدرت خواست. مورتی بهم گفت.
باشه.
- فرقی نداره. - فرق داره. ولی ادامه بده.
لعنتی، می‌تونی وایسی؟ می‌خوای ما رو بکشنی.
من برنمی‌گردم سان فرانسیسکو.
این مادرم رو داغون می‌کنه.
اگه بخوام کارآموز باشم، ترجیح می‌دم اینجا بمونم. از اینکه ازت دور باشم متنفرم، کک‌مکی.
علاوه بر این، به این نور نگاه کن.
ببین، هر کدومتون یه اتاق مطالعه دارین.
- این یکی و این یکی. - چه باحاله.
و ببین اتاق خوابت چقدر بزرگه. واو.
نظرت چیه؟
با این مبلغ، می‌تونم چهار تا واسه خودم اجاره کنم، مامان.
خب بله. ولی تو سن تو، بهتره که شریکی زندگی کنی.
فکر کردم تابستون هیچ‌وقت تموم نمیشه.
منم همین‌طور.
- از کدوم مدرسه اومدی؟ - سنت مری.
- آه. ما هم همین‌طور. - واقعاً؟
آره. خب، اون.
همدیگه رو دیدین؟
اِه... چی؟ فکر نکنم.
خب، ما پارسال اومدیم اینجا.
پارسال اینجا نبودیم. یه سال مرخصی گرفتیم.
دو سال بود.
آره، دو سال.
هیچ‌وقت به علوم انسانی علاقه نداشت، و حالا می‌خواد زبان‌شناسی بخونه.
عالیه، مگه نه؟ نگهش داریم؟
عاشقشم.
من نوآه‌ام. از آشناییت خوشبختم.
برایر. اسمم برایره.
بیا تو، لطفاً. نیک، نگاه کن.
این سوفیا زابالاست.
کمکت می‌کنه با کارآموزیت.
اون کارمند جدیدمونه، تازه از هاروارد فارغ‌التحصیل شده.
زابالا. دختر وزیر هستی؟
من به خاطر شایستگی‌های خودم اینجام. تو چی؟
تو یکی از تولدهاش بودی وقتی کوچیک بودی.
- نمی‌دونم یادت میاد یا نه. - اِه، نه.
یادمه خواهرش رو با چشم‌های... مثل...
لوچ؟
آره. و یکی از اون دستگاه‌های قدیمی ارتودنسی، درسته؟
- آره. - من هیچ خواهری ندارم.
اون خودت بودی.
دو تا ضربه دقیق.
مواظب باش باهاش. قراره وکیل بزرگی بشه.
نمی‌ذاری ناراحت بشم، درسته، سوف؟
اول، اسمم سوفیاست، نه سوف.
دوم، شهرتت رو می‌دونم، پس بهم زل نزن.
از خود راضی.
منو زیر نظر داشتی؟
من نه. چند تا پاپاراتزی. خداروشکر ویل تونست جلویشو بگیره.
می‌تونی تیترها رو تصور کنی؟
اول مادر، حالا دختر، دنبال پول‌های لیستر.
و این می‌تونه سهام شرکت رو پایین بیاره، نه؟
مراقب‌تر می‌شم. ولی من ۱۸ سالمه. باشه، مامان؟
آره. منم وقتی با پدرت آشنا شدم سنم همین بود.
وقتی فکر می‌کردم اون آدم درستی برای من بود.
نیک مثل بابا نیست.
آره. می‌دونم.
ولی فکر می‌کنم اونم می‌تونه بهت آسیب بزنه.
فکر می‌کنی واقعاً دست از دعوا و مسابقات غیرقانونی برداشته؟
- بهش اعتماد دارم. - اوه.
- چون می‌دونم دوستم داره. - هممم.
واقعاً؟ مطمئنی؟
و منم دوستش دارم.
نه زیر سقف من.
- سلام. - کار تموم شد.
به پدرم گفتم نمی‌خوام برگردم سان فرانسیسکو.
- چی گفت؟ - فکر کنم انتظارش رو داشت.
مطمئنی؟
نمی‌خوام به خاطر من یه قدم به عقب برداری.
اصلاً.
تنها چیزی که هست باید دفترمو با یه کارآموز دیگه شریک بشم.
مهربونه؟
خب...
و خوشگل؟
نه بابا. چشماش لوچه و پاش بو می‌ده.
هی، بعداً همدیگه رو می‌بینیم؟
ام، بعداً؟
سرم شلوغه بعداً. باید...
فکر نکنم بتونم.
باید... باید کار کنم.
باید کارها رو تقسیم کنم.
به تماس صوتی می‌زنم.
هی، دلم برات تنگ شده.
منم دلم برات تنگ شده.
خواهرم.
دوستت دارم.
منم همینطور.
خیلی خانواده نزدیکی هستیم.
می‌دونم این بهونه نیست، ولی گفتن تا هفته بعد نمیای.
می‌دونم. فقط...
همه چی کمی عجله‌ای شده.
بجنب. اشکالی نداره.
چون زندگی خیلی قشنگه که بخوای با غم هدرش بدی.
ببین، همیشه اینجوری فکر نمی‌کردم.
بعضی وقتا یه سری آدم‌های عوضی پیدا می‌شن که مجبورت می‌کنن کارای دیوونه‌بازی کنی.
ولی، به هر حال، این مال خیلی وقت پیشه، و الان دیگه فراموش شده.
ببخشید.
ام... دنبال کتم می‌گشتم.
بی‌خیالش شو. همسایس. داره روانشناسی می‌خونه.
فقط تظاهر می‌کنم ندیدم.
مایکل.
نوآ. از آشناییت خوشبختم.
و اون داره توی دانشگاهمون کارآموزی می‌کنه.
به عنوان مشاور. پس اگه چیزی خواستی...
خیلی آدم خوبیه.
- چاو. - چاو.
و خیلی خوش‌تیپ هم هست.
بفرما. بنوش.
ببخشید. دوباره زن سابقت زنگ زد.
این پنجمین بار این هفته‌ست.
امروز، نیک رو خواست.
وصلش نکن. می‌دونی. هممم؟
- لطفاً. - باشه.
دوباره فکر کردم. در مورد پرونده اورتگا کمک می‌کنم.
هممم. حیف شد. تمپلتون برای من.
بینشون شیمی هست.
ایده خیلی خوبی داشتی.
- با من حرف بزن، لوکا. - خوب گوش کن.
شاید یه فرصت باشه که گاراژ رو نجات بدیم.
برو داخل، عزیزم.
سلام پسرم.
بریم.
اون چیزی نیست که فکر می‌کنی. گوش کن، لطفاً.
چطور یه مادر می‌تونه اینطوری غیب بشه؟
شاید چیزی هست که ما نمیدونیم.
بوی عطر خوشبو نمیده.
بیشتر بوی جوراب عرقی میده. دارم بالا میارم.
تمام سفر چیزی نخوردم.
مطمئنم این دانشجوها حتی یه ساندویچ هم تو یخچال ندارن.
دقیقا همون چیزی که گفتم، حتی یه ساندویچ لعنتی هم ندارن.
اوه، سلام.
اوه، این هم‌اتاقی من، بریاره.
ریک، درسته؟
- نیک. - درسته. نیک.
خیلی دیره، پس...
- داری میری؟ - بله.
فردا اولین روز دانشگاهته. باید بخوابی.
باشه. می‌خوای برات تاکسی بگیرم؟
استبان میاد دنبالم. تو راهه.
اوه، اوه...
چیزی ناراحتت کرده، قربان؟
بریار رو یادت میاد؟
بریار؟ بله، البته.
بیچاره دختر. اون کار درست نبود.
کجا رفت؟
لاین هست، قربان.
- لعنتی، گوشیم. - بیا.
یه ساعت دارم زنگ میزنم. کجایی، رفیق؟
چی شده؟
گند زدم، مرد. گند زدم، مرد!
- داری خونریزی می‌کنی! - نه، چیزی نیست، نیک.
خودمو با باز کردن این بسته لعنتی بریدم.
این چیه؟
برادرم بهم گفت بازش نکنم و ببرمش به اونجا.
ولی بازش کردی.
می‌خواستم مطمئن بشم که چیز دیگه‌ای نیست.
نمی‌دونم، یه بسته با تلفن، با خاویار ...
خاویار؟ چطور می‌تونی اینقدر احمق باشی؟
بده به من.
نه! دست نزن.
آروم باش. کسی نمی‌فهمه.
لعنتی، می‌دونستم. لعنتی می‌دونستم!
تو یه احمقی!
اگه نون می‌خواستی، چرا از من نپرسیدی؟
چون نمی‌خوام صدقه‌ی تو رو بگیرم. بهت گفتم.
چاره‌ی دیگه‌ای ندارم، درسته؟
باید برم اونجا و تحویلش بدم.
اون آدما خلافکار واقعی هستن.
ممکنه هرگز بیرون نیام.
به نوآه قول دادم که دردسر درست نکنم.
باشه.
می‌بینمت، رفیق.
میگه با اونه.
سلام، رفیق.
عضو دیگه‌ای از خانواده یا...
ببخشید.
پیدات نکردم، داداش.
ببین کی اینجاست.
خود نیکولاس لیستر و این بچه‌اش.
رانی؟
ببخشید، فکر کردم همون عوضیه...
- برادرشه. - چه تصادفی.
وقتی به رانی بگم، خیلی حال میکنه.
آره، منم یادش میفتم حال میکنم.
چون هنوز تو زندونه، درسته؟
شاید به زودی بتونی ببینیش.
حکم‌ش کم کردن.
بنده خدا انگار دهن‌شو بسته بودن.
اونم یکی از قربانی‌های بابات بود.
مثل تو.
اگه تا یه سال دادگاهش نباشه، مجبورن آزادش کنن.
من اینجام.
تا اون موقع، بزنیم تو کار، اوکی؟
بازه.
جدی؟
بهت نگفته بودن بازش نکنی؟
طرفی که بهم داد، خیلی کم حرف بود.
صد گرم کمه.
طبیعیه. اگه همه بخوان مزه‌شو بچشن، آخرش...
صد گرم فقط یه مثاله، اوکی؟
داری میگی ما میخوایم سرت کلاه بذاریم؟
بستگی به قیمتش داره.
صد گرم، ده هزار یورو.
- فکر کردم یه چیز دیگه‌ست، نه این. - خالصه، عزیزم.
صبر کن، چی شده؟ پولمو نمیگیرم؟
- بدون پولم نمی‌رم، اوکی؟ - آروم باش.
- به حقت می‌رسی. - همه آروم باشیم، اوکی؟
- دستگاه فقط سه هزار میده. - پولت رو نمی‌خوام.
ولی من می‌خوام. سه تا از تو...
و سه تا از اون.
حرکت کنین، خانما.
کی با شش هزار یورو میتونه مراقبشون بشه؟
داداش، واسه این پول خودم انجامش میدم.
برو.
نه بابا، سوف. نمی‌تونیم قبول کنیم.
یه دِین به من داری.
مرسی، سوف. جدی میگم.
- هی، میای بالا؟ - آره.
آره؟
پلیسا خیلی خوب بودن. ما رو تا ماشینمون رسوندن.
خوان لوئیس و پائولا. درسته؟
بجنب، کک‌مکی.
گروه نیک برابر گروه رانی؟ جدی؟
گفتم این کار لوکاسه.
پس اینجوری پول درمیاری واسه مسابقاتت.
من احمق نیستم. به پول احتیاج ندارم.
نه، واسه سرگرمی این کارو می‌کنی.
- خیلی نامردی بود. - خیلی عصبانیم.
اولین روز دانشگاهم رو از دست دادم.
می‌دونی که دعوا رو تو شروع کردی، نه؟
- نقشه‌ی بهتری داشتی؟ - نه، فقط تعجب کردم.
من تضادها رو جمع میکنم.
فکر می‌کنی به من درد نمی‌کشه؟ می‌تونستن تو رو بکشن، نیک.
به این راحتی‌ها نمی‌تونن منو از تو جدا کنن.
به تو علاقمند بودن سخت‌ترین کاریه که انجام دادم.
به تو علاقمند بودن زیباترین کاریه که انجام دادم.
خیلی پاچه‌خواری.
چرا منو اینجا آوردی؟
چون حالا نوبت توئه که جون یه نفر رو نجات بدی.
نه، این نیست. ما فقط نمی‌شناسیمش و...
چرا؟ چیزی گفت؟
فقط گفت که تصادف کرده با نامزدش
توی یه مسابقه غیرقانونی، شاید بشناسیش.
نه. نه، باید زمانی بوده که تو مکزیک زندگی می‌کردم.
اون راننده بود.
دو ماه تو بیمارستان بود
و وقتی بیرون اومد، اون یکی دختر داشت.
میتونی تصور کنی؟ چه عوضی‌ای.
حالا که گفتی، آشنا به نظر میاد.
انگار دیوونه شده و شروع کرده به تعقیبش.
اوه، اون اینو به من نگفت.
چیزی که می‌دونم اینه که غیبش زد، انگار زمین بلعیدتش.
مادرت یه خواهری داره که دقیقاً شبیه خودشه.
سلام، نوآ!
هی، مهمونی داری؟ مزاحمت نمیشم.
نه، اومده تو رو ببینه.
- آنابل، از آشناییت خوشحال شدم. - منم همینطور، عزیزم.
گوشی منو داری اگه نیاز داشتی.
به عنوان نشانه حسن نیت، می‌ذارم مگی یه هفته کامل نیک رو ببینه.
این باج‌خواهیه.
عزیزم، بهتره دعا کنی که هیچ وقت منو در حال باج‌خواهی نبینی.
حالا دیگه تهدیده.
باهوشی، نوآ. فکر کن بهش.
نیک نیاز به کمک داره.
مطمئنی نمی‌خوای حقیقت رو بدونی؟
فقط حقیقت نیک برام مهمه.
چون لیسترها هیچ وقت دروغ نمیگن، درسته؟
راستی، می‌دونی مادرت و ویل چقدر وقته همدیگه رو می‌شناسن؟
وقتی آماده شدی بهم زنگ بزن.
خوشبختم.
پس تو همونی هستی که پاهای بدبو داری.
و نفس بدبو.
معلومه که دستات هم عرق میکنه.
خوشبختم.
ببخشید. اون ما رو از دردسر نجات داد.
باید جبران می‌کردم.
برای شام نمی‌مونی، درسته عزیزم؟
من خیلی خرم.
یادم رفت.
اشکالی نداره.
ذهن مشغول داشتی.
نوح، این راست نیست. واقعاً درست نیست.
والدینمون ما رو به هم چسبوندن.
فکر می‌کنی این عادیه؟
سوفیا فقط یه آدم خودخواه اجتماعیه.
آره، دیدم که تا گوش تو بالا رفت.
داشت بهم می‌گفت که تو و من چه زوج خوبی هستیم.
- باشه. - چرا بهم اعتماد نداری؟
بهت اعتماد دارم.
شک ندارم که وقتی 12 سالش بود چشماش چپ و پاهاش پرانتزی بود.
می‌خواستم از حسادت نجاتت بدم.
خیلی ممنون، ها؟ شکر خدا.
جلوی اون منو مثل یه بچه نشون میدی، انگار نیاز به محافظت دارم.
نه، مهم نیست. حق با اوناست. شما یه زوج عالی هستین.
بین ما چیزی نیست.
گوش کن، واقعاً میگم، نیک لیستر.
یک دروغ دیگه، و تمومه.
پس، اگه چیزی برای اعتراف داری، الان وقتشه.
چیزی نیست.
میدونی؟
با هر دروغی فقط به من ثابت می‌کنی که تو اون کسی هستی که به من اعتماد نداری.
انگار همیشه یه بهونه می‌خوای که فاصله‌ات رو حفظ کنی.
ته دلت، نمی‌خوای بهت نزدیک باشم.
- نوح، میدونی که دوستت دارم. - آره.
پدرم هم یه زمانی دوستم داشت.
خالکوبی با گره رو به خاطر اون زدی؟
چرا؟
سعی کرد تو رو بکشه.
به خاطر مادرت زدی، مگه نه؟
چرا، اگه تو رو ترک کرد؟
میدونی؟
وقتی کسی رو خیلی محکم ببندی،
یا از درد تلاش میکنه آزاد بشه یا برای همیشه گیر میفته.
ما داریم چی کار می‌کنیم، نیک؟
تو گره‌هامون گیر میکنیم
یا با حقیقت مواجه میشیم حتی اگه به ما آسیب بزنه؟
خسته شدم از اینکه دیگران برام تصمیم بگیرن.
تمومه.
می‌خوام شجاع باشم و بفهمم که چی داره بین ما می‌گذره.
- آروم باش. اینجا کسی نیست. - چه‌قدر آثار هنری.
ثور! عزیزم! دلت برام تنگ شده بود؟
اینجا تو رو گذاشتن مراقب موزه باشی؟
بهتره من برم.
نگران نباش. همینجا منتظر می‌مونم.
کشوی وسطی یه کف کاذب داره.
پرونده دادگاه رو می‌بینی که درخواست حضانت نیکو کردم.
و اون مدارکی که بعد از اخاذی ازم امضا گرفتن، البته.
تو که پدربزرگ اندرو و لشکر وکلاییش رو نمی‌شناسی.
از پسرش، ویل، بدش میاد چون مثل خودش نیست،
ولی نوه‌ش داستانش فرق داره.
اون وارثشه.
هیچ‌وقت اجازه نمی‌داد من اونو ببرم.
ضد چروک، انقدر ارزون.
مسواک صورتی. مسواک سفید.
آماده‌ای؟
همه چی رو پیدا کردی؟
حقیقت همیشه درد داره.
باور کن، با تمام توانم واسه حضانت نیکو جنگیدم.
فقط می‌خوام این نامه رو بهش بدی. همه چی توش توضیح داده شده.
نمیدونم چی بدتره،
اینکه از تو متنفره یا از خانواده‌ش.
این تصمیم خودشه.
اگه بفهمه که بهت کمک کردم، هیچ‌وقت منو نمی‌بخشه.
لازم نیست خودت بهش بدی، نوح.
فقط مطمئن شو که پیداش می‌کنه و می‌خونه.
پدر و مادرش. میدونی دارن طلاق می‌گیرن؟
چی؟
پدرش رکا رو به عنوان وکیلش استخدام کرده.
می‌خوان آنابل رو نابود کنن.
مراقب باش. مطمئنم که یه نقشه‌ای داره. آره؟
سوفیا! امروز روز شانس توئه.
- جنکینز تو عمله. پریتونیت. - بیچاره.
پرونده راجرز از دست رفته، ولی خیلی چیزا بهت یاد میده.
اون مشکیه، لطفاً.
- جلسه کیه؟ - پس‌فردا.
۴۸ ساعت وقت داری آماده شی.
- ولی تو لندنه؟ - آره.
اولین پرونده بزرگت میشه. چی میگی؟
رو من حساب کن.
سلام، خال‌خالی.
چطوری؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
هیچی. خواستم مگی رو ببینم قبل از اینکه بره.
رفت با استبان بستنی بخوره. می‌تونی پنج دیقه بهم بدی؟
اون چیه؟
دست‌خط مامانمه.
کی اینو آورده؟
- اوه... - یه پیک الان بهم داد.
گذاشتمش رو میز. باید افتاده باشه.
می‌خوای برات بخونمش؟
باید مهم باشه، نیک.
یه لطفی بکن.
از شرش خلاص شو.
سلام مامان.
من فقط چند روز موندم.
سر شام با وزیر، یه خط قرمز رو رد کردی که نمی‌تونم تحمل کنم.
نمی‌دونی چقدر سخته احساسات رو کنترل کنی
وقتی باید از دیگران پنهانشون کنی.
یا می‌دونی؟
وقتی پدرم داشت با چاقو بهم حمله می‌کرد؟
با کی بودی توی یه رستوران لوکس، مامان؟
می‌دونم چقدر با پدرم زجر کشیدی.
واسه همین هیچ‌وقت نخواستم آزارت بدم.
ولی حالا که اینو می‌دونم، احساس آزادی می‌کنم که هر کی رو بخوام دوست داشته باشم.
بی‌قید و شرط.
آخرش کمتر همدیگه رو می‌بینید.
عاشق اینم که چیزایی که می‌گی رو بشنوم.
اون زن عالیه.
و دیگه نیازی نیست قایم کنی.
بابابزرگ، می‌خواستم یه چیزی بهت بگم.
بریار رو یادت میاد؟
مواظبش بودم، که دیگه مزاحمت نشه.
- فراموشش کن. - یه چیز دیگه اتفاق افتاده، نه؟
چرا ازم خواستی یه مدت غیبم بزنه؟
ببین، نیک، یه روزی که تو مسئول شرکت بشی،
باید با همه مشکلات کنار بیای.
ولی تا اون موقع، بذار من اینو حل کنم.
اگه چیز دیگه‌ای هست، می‌خوام بدونم.
بریار دو سال تو بیمارستان بستری بود.
قبل از اینکه تو رو ببینه حال خوبی نداشت. پس خودتو عذاب نده.
ربطی به تو نداره.
هنوز تو آپارتمان پدربزرگت هستی؟
وای.
به نظر می‌رسه نیک روحسابی تو مشتش گرفته، نه، عزیزم؟
همیشه همین‌طوریه.
یه کلمه می‌گه و می‌بردت رو ابرها...
یا پنج متر زیر زمین دفنت می‌کنه.
ولی نمی‌ذاریم ببره. درسته، بریار؟
ما باید اونو دفن کنیم پنج متر زیر زمین.
تو یه احمقی.
- ببخشید، فقط خواستم اذیتت کنم. - باشه.
می‌دونم که اینجوری نیستی.
ببین، نیک، نوح رو دوست داری؟
دیوانه‌وار.
ببین، نیک، یه نصیحت.
حداقل با نوح، سعی کن بدون فکر کاری نکنی.
تجربه من اینه که، وقتی یه رابطه داری
که خیلی‌ها می‌خوان خرابش کنن، معمولاً خوب تموم نمی‌شه.
نوشته.
- نه. - آره!
- آره؟ - آره!
نوح!
ببین، نیک، من فکر کردم، و فکر می‌کنم باید یه وقفه بگیریم.
بذار ببینم این حلقه زمانی رو درست فهمیدم.
اون لحظه قبلی الان تبدیل به وقفه شده؟
ما دائم به هم دروغ می‌گیم. تو به من اعتماد نداری، منم به تو.
و دیگه حتی به هم خوش نمی‌گذره.
تو حالت خوب نیست. بخواب تا حالت جا بیاد.
آره، درسته؟ بهتره حرفام رو نادیده بگیری.
می‌خوای برات بنویسمشون یا اونم پاره می‌کنی؟
نیک، جدی می‌گم.
این جواب نمی‌ده. داریم از هم جدا می‌شیم.
به من یه موقعیت تو لندن پیشنهاد شده.
تو لندن. تبریک.
یه هفته وقت دارم جواب بدم.
پس یه هفته وقت داری تصمیم بگیری.
یه اولتیماتوم.
عالی.
گالای سالانه شرکت یه هفته دیگه‌ست،
پس اگه این بار تصمیم گرفتی بیای، اونجا حرف می‌زنیم.
چی پوشیدی، داداش؟
چی شده؟ تا حالا منو توی لباس کارم ندیدی؟
این لباس کار منه.
چی کار داری اینجا؟
این روزا خوب نمی‌خوابم.
- چی شده؟ مشکلات بچه پولدارا؟ - هی، من اینجام، باشه؟
ممنون که با حضورت افتخار دادی. مرسی.
و تو نوح و منو تو اون دردسر انداختی.
واسه همین آقازاده جواب تلفن‌هامو نمی‌ده؟
من با نوح اوضاع خوبی ندارم، و نمی‌خوام دردسر بشه.
من روی تو اثر بد می‌ذارم؟
برگرد به حباب خودت. نمی‌خوام کثیفش کنم.
این ایتالیاییه. چه مرگته؟
چی شده؟ گاراژ داره ورشکست می‌شه. نمی‌تونم دخل و خرجمو جور کنم.
و باید با نامزد میلیونرم همراه باشم.
دیگه نمی‌تونم تحمل کنم!
وقتی تو مکزیک بودم و یه تک تومنی تو جیبم نبود، کمکم کردی.
- چرا نمی‌ذاری الان کمکت کنم؟ - نه، داداش.
کمکت کردم رو پات وایسی. بقیه‌شو خودت انجام دادی.
و منم می‌خوام همین کار رو بکنم.
هی. هی.
اووه!
- هی، داداش؟ - نه دیگه مسابقه.
بیا داداش. این آخرین بار می‌شه. قسم می‌خورم.
- جنا می‌کشتت. - نه، چون همه‌ چیزو برنامه‌ریزی کردم.
مسابقه شب گالا‌ست، درسته؟
پس، وقتی نوح و جنا آماده می‌شن، به خودشون می‌رسن و خوشحالن،
ما آماده می‌شیم و با یه بهانه می‌ریم.
مسابقه می‌دیم و قبل از فتوکال برمی‌گردیم، داداش. بی‌نقص.
ما؟
من و بهترین دوستم.
نه به هیچ وجه. علاوه بر این، ماشین هم ندارم.
- از مایکل قرض بگیر. - نمی‌خوام.
شنیدم رونی هم می‌خواد شرکت کنه.
همون روز آزاد می‌شه.
از وقتی نوح رو دزدید اون لعنتی رو ندیدی.
بهم بگو نمی‌خوای دوباره بفرستیش زندان.
تو بیلیارد دلم برات تنگ شده بود.
- بهت خوش نگذشت، آره؟ - حالا چی کار می‌کنی؟
تاکسیدو می‌فروشی؟
از گاراژ به اندازه کافی درنمیاره که مادرش رو از مکزیک بیاره.
و کار و بار تو خیلی خوب پیش می‌ره.
پول‌هایی که پدر نوح بهت قول داده بود چی شد
اگه بهش کمک کنی اون رو بدزده؟
نیک، با ماشین قدیمیت مسابقه بدم، مشکلی نداری؟
- حالش رو ببر. - ها؟
شاید آخرین باری باشه که چند سال ازش استفاده می‌کنی.
آروم باش، باشه؟ اومدیم مسابقه بدیم.
به محض اینکه همه حاضر بشن، قوانین رو می‌گیم.
همه اینجان. هر چی زودتر تموم شه، بهتره.
یه راننده کم داریم.
عمراً.
خب، مسیر رو بلدی.
- می‌دونی چجوریه. - سلام بچه‌ها.
برنده می‌بره ۱۵۰۰۰ یورو .
دوست داری دوباره ریسک کنی، رانی؟
با تو، همیشه.
باید یه دور کامل بزنی و برگردی خط پایان.
خیلی خطرناکه.
و تو عاشق خطری، نه نیک؟ همیشه با آتش بازی می‌کنی.
آماده‌ایم تا خیابون‌ها رو ببندیم،
ولی یادتون باشه، اگه پلیس بیاد، خودتونین.
و فقط پول هست اگه مسابقه رو تموم کنی.
موفق باشید و بهترین برنده بشه.
لعنت.
گاز بده! گاز بده!
خب، دخترا.
پلیس؟ یه سری آدم دیوونه دارن غیرقانونی مسابقه می‌دن.
رد کن - پیام - قبول کن
خیابون‌ها قراره بسته بشن.
برو قبل از اینکه تصادف بشه.
اولین تصادفت می‌شه، نیک؟
کک‌مکی
اون و یه دختر مو قرمز سال‌ها پیش تصادف کردن.
یه روز داستانش رو برات تعریف می‌کنم.
آره.
واحدهای دو و چهار، از خیابون بعدی برید.
اخیراً خیلی به خودت مطمئنی، مو طلایی؟
لعنتی، دختر. لعنت.
برو! برو! برو! برو! برو! برو!
بریم.
دارم میام سراغت، مو طلایی.
ایست، پلیس. ماشین رو متوقف کن!
دیگه از دستم ناراحت نیستی، نه؟
نه. ناراحت؟ چرا؟
خب، می‌تونی بری کنار؟ باید رد بشم. ها؟
- هیچی. اصلاً گوش نمی‌کنن. برو. - دارم از نیترو استفاده می‌کنم.
لعنتی، نیترو.
بریم!
عوضی شماره یک، می‌دونی چرا اینجا هستیم، نه؟
دیگه هیچ‌وقت یه همچین فرصتی گیرمون نمیاد.
پس بیایید بهترین استفاده رو ببریم، خواهر کوچیکه.
هی! داری چیکار می‌کنی؟
اونا دارن چیکار می‌کنن؟
هی! هی!
نه! نه!
آروم‌تر!
برو بیرون. زود باش!
پاشو!
مگی چی شده؟
اون دخترمه.
آره. دختر من یه لایستره.
دروغه. نیست، بابا؟
همیشه به مگی شک داشتم.
حالا که شوهرت داره پرتت می‌کنه بیرون، اینو می‌گی.
این کارو برای خودم نمی‌کنم. اون نامرد آزمایش خواسته.
و من دخترمو بی‌دفاع نمی‌ذارم.
ممکنه؟
شاید. تو باهاما.
قبل از طلاق.
اون تعطیلاتو دوست داشتم.
چطور DNA منو گرفتی؟
مسواک صورتی.
مسواک سفید.
یواشکی وارد عمارت شدی؟
من بودم.
چی؟
من راه دادمش.
چطور تونستی؟
نامه‌ای که گفته بود واقعی بود، نیک. اون تورو ترک نکرده بود.
تو نامه رو آوردی؟
فکر کردم حقیقت بهت کمک می‌کنه.
به چی کمکم کنه؟
که بفهمم پدربزرگم یه هیولاست؟
که پدرم تمام عمرم بهم دروغ گفته؟
که مادرم هنوزم دوستم نداره
و فقط می‌خواد آینده دخترشو حفظ کنه؟
من باورش کردم! فکر کردم می‌خواد تورو دوباره به دست بیاره.
تو بهش کمک کردی، نوآ.
می‌دونی چی به راه انداختی؟
تو زندگیمونو خراب کردی!
خونواده‌مون.
ما.
نه، نه ما.
همش تقصیر توئه.
صبر کن، لطفاً.
من مشکلی نداشتم. فقط می‌خواستم شجاع باشیم.
این فرصته توئه که شجاع باشی.
و اگه نباشی، واقعاً مهم نیست.
من تو رو بیشتر از زندگیم دوست دارم، و نمی‌تونم تورو ترک کنم.
این بدتر از ترک کردنه.
تو به من خیانت کردی.
خیلی احمقی، داداش! چرا سوفیا رو وارد قضیه کردی؟
نوآ با مادرم گند زد. حقشه.
مادرت. همیشه مادرت. واقعاً مشکل داری، پسر.
- باید بزرگ بشی. - به من درس نده. خودت چی؟
من؟ حتی نتونستم نیم ساعت از جنا عصبانی بمونم.
ترجیح دادم غرورمو قورت بدم.
خوش به حالت. امیدوارم با هم خوشبخت بشید.
یادت میاد گفتم اونا بچه‌ان و می‌پرن می‌رن؟
خب، پریدن.
و بهمون نشون دادن که خیلی از ما بالغ‌ترن.
می‌دونی؟
وقتی جنا گفت تمومه، حس کردم...
انگار...
انگار یه موج بزرگ منو بلعید.
بگو این حسی نیست که وقتی با نوآ تموم کردی داشتی.
لعنت.
نوح! نوح!
نوح!
ببخشید. می‌دونم فقط می‌خواستی کمکم کنی.
دوستت دارم.
چی کار کردیم ویل؟
همه چیزو خراب کردیم.
می‌دونی اینو، درسته؟
هر چی سرشون بیاد از این به بعد تقصیر ماست.
خداحافظ، بابا.
نورت در تاریکی - نیک