شما هم باید برید.
آره، آره.
میشه بادکنک‌ها رو به داماد بدی؟
برو عزیزم، تو هم توی عکس باش.
بیا، برو توی عکس.
بله.
لبخند بزن. یه کم نزدیکتر.
میشه نور رو یکم اون طرف بچرخونی؟
می‌دونی دیشب یکی رو دیدم...
- با هم شام رفتیم بیرون -مزخرفه.
خیلی معذرت می‌خوام، آقا.
آره، با اون بودیم، یادته؟
کجا بودی پسر؟ تا الان باید می‌رسیدی.
اینجام، مامان.
منو می‌بره همه رو باهام آشنا می‌کنه.
هی می‌گه، دیگه دختر منه.
می‌خوای بهش بگی پدر جودت؟
نمی‌دونم، شاید.
خیلی مهربونه، خیلی خوبه.
باور کن، فقط دارم می‌گم چون واقعا همین‌طور فکر می‌کنم.
و من بدون پدر بزرگ شدم. هیچ‌وقت نشناختمش.
فکر کنم برای همین اینو هم دوست دارم.
پس بهش بگو بابا.
چرا بهش میگی پدر جودت؟
فکر کنم با گذر زمان بگم.
تو بهش چی میگی؟ بهش میگی بابا، نه؟
آدم خوبیه، ولی یه کم بداخلاقه.
ولی مامانشون دیوونه‌ست.
بهت می‌گم.
حالت خوبه؟
خوبم عزیزم، مرسی.
رویا، هروقت خواستی می‌تونی با من حرف بزنی.
یعنی، بالاخره ما...
الان باجناق شدیم، نه؟
نه، نمی‌خواستم اینو بگم.
می‌خواستم بگم از الان دوستیم.
اگه تو بخوای، البته.
یعنی، ببخشید، من...
داشتم چرت و پرت می‌گفتم.
آره، دوست دارم.
آره، دوستیم.
نه، چرت و پرت نمی‌گفتی.
مامانشون واقعا یه کم عجیبه.
سلام، تو از شرکت هستی، نه؟
خوش بگذره.
-به تو هم. -خوش بگذره.
چی؟
چی شده؟
یادت میاد لباسم کثیف شد؟
بی‌خیالش شو، عزیزم، کسی ندید. نگران نباش.
مزخرف! چی میگی کسی ندید؟
همه دیدن.
شب بخیر.
اینجا خوبه. هر شب اینجایی؟
منو می‌شناسی، داداش؟
بیایم آشنا بشیم.
من احمدم.
به هر حال، مستقیم میرم سر اصل مطلب.
فضای خوب، موسیقی خوب، اجرای خوب.
و راستش، یه همنشین.
ما داریم میریم، پس چطوری این کارو کنیم؟
ها، داداش؟
چی میخوای بگی، مرد؟ چی داری میگی؟
چطوری واضح‌تر بگم، داداش؟
وقتمو تلف نکن، داره دیر میشه و فردا باید کار کنم.
پس اینجا معامله رو انجام بدیم و بریم.
ما داریم میریم آتاکوی، پس چطوری این کارو کنیم؟
باید برسونیمش یا با خودمون ببریمش؟ ماشین جلو دره.
لعنتی...
داری چیکار میکنی؟
می‌دونم چیکارت کنم! عوضی!
برو کنار! طارق!
وایستا! لطفا!
تو دخالت نکن!
لطفا وایستا!
داری چیکار می‌کنی؟ همتون دارین علیه اون متحد می‌شین؟
همتون روانی هستین؟
روانی‌های واقعی پشت سرتونن!
-اون عوضی بی‌دلیل منو زد! -هنوزم میگه بی‌دلیل؟
-تاریک، بس کن! -می‌کشمت، مرد!
-نابودت می‌کنم! -تاریک، خواهش می‌کنم، بس کن!
برو کنار، تو نمی‌دونی چی شده!
مهم نیست چی شده. خواهش می‌کنم بس کن!
بهت گفت عوضی.
پس می‌خواستی بکشی‌اش؟
-میگم بهت گفت عوضی. -تاریک، برام مهم نیست چی گفت.
فقط چون به من گفت عوضی یعنی من هستم؟ نه؟
شبمون خراب شد. ارزشش رو داشت؟
ببین دستت چه شکلی شده، ارزشش رو داشت؟
اون پسره عوضی خواست بهم پول بده.
-فکر می‌کرد من دلالم. -تاریک، بسه دیگه!
درباره چی حرف میزنی، امل؟ خواهش می‌کنم!
رفتی دستشویی و اون اومد پیشم.
اگه می‌شنیدی چی گفت، عصبانی می‌شدی.
میگم بهت گفت عوضی و خواست درگیر بشه.
-باشه. -باید چیکار می‌کردم؟
عصبی شدم!
و هنوزم میگه همه‌اش بی‌دلیل بود!
ببین چطور ترسید و عقب رفت وقتی بهش نزدیک شدم؟
آشغالای لعنتی!
عزیزم، می‌دونم ترسیدی ولی خواهش می‌کنم، به خاطر خدا...
عزیزم، آچار کوچیکه رو بده بهم.
فکر کنم شماره هشت باشه.
بابا، همه‌شون کثیفن، همه‌جا روغنی شدم.
روغنی؟ داری برق میزنی. عصبانی‌ام نکن،
فقط آچار رو بده. همونجاست.
چطور پیش می‌ره؟
خوش اومدی.
ماشین راه می‌افته؟
امیدوارم.
اگه بعد از این راه نیفتاد،
همین ماشین لعنتی رو بفروش به من منم می‌برم آتیشش می‌زنم اونجا.
راه می‌افته، ولی اگه هم نیفتاد اشکالی نداره.
بازی خواستی و من برات خریدم.
می‌تونستیم بازی کنیم، اگه بلد بودی.
خیلی ممنون.
خواهش می‌کنم.
پسره عوضی لعنتی!
مثل موش اومدی تو خونه‌ام و داری کارآگاه‌بازی درمیاری، هان؟
هیش، ساکت!
کار می‌کنه!
بابا راهش انداخته، کار می‌کنه!
خدای من...
حتی اتوبوس مدرسه هم موزیک داره.
اینجا چیزی برای گوش دادن نیست؟
برای چی موزیک می‌خوای؟ بیرون رو نگاه کن، بوی هوای جنگل رو استشمام کن.
پنجره رو پایین بکش. پایین بکش و هوا رو نفس بکش.
بابا، موزیک می‌خوام! این چه ربطی به هوا داره؟
صبر کن دختر کوچولو، یه چیزی برات پیدا می‌کنیم.
دست نزن، خواهش می‌کنم دست نزن.
ما همه کارها رو براش انجام دادیم، اونو لوس کردیم.
اینقدر سخت نگیر بهش.
الیف، ما خونه مامانت نیستیم، باشه؟
نباید اینجوری دستور بدیم، باشه؟
این چرت و پرته، بابا!
الیف!
این‌ها یه کم قدیمی‌ان، ولی اگه چیزی پیدا کنی، می‌تونیم گوش بدیم.
تاریک، تو هم یه نگاهی بنداز.
وای، نوار کاست!
تاریک، صدای منو می‌شنوی؟
دارم با دیوار حرف نمی‌زنم!
می‌شنوم، بابا.
می‌گم یه موزیک انتخاب کن.
-می‌کنی؟ -تو انتخاب کن.
وای!
بابا، نگاه کن به سزن آکسو!
کاملاً شبیه یه نفر دیگه شده.
این رو می‌خوای؟
چقدر از هم دور بودیم؟
بیا این دلتنگی رو تموم کنیم و الان با هم باشیم.
-چقدر از هم دور بودیم؟ -بابا.
-خاموشش کن. -چی؟
خاموشش کن، بابا، خاموشش کن.
لوس‌بازی درنیار، چیز بهتری برای گوش دادن نداریم.
هیچی جز این نداریم.
داریم گوش می‌دیم، اشکالی نداره.
-گفتم خاموشش کن! -داری چیکار می‌کنی؟
دیوانه‌ای؟ داری چیکار می‌کنی؟
-خاموشش کن! -یوسف، بس کن! بس کن، بس کن!
-بابا؟ -دیوانه لعنتی!
فکر می‌کنی شاید آهنگ یاد زنش انداخته؟
-شاید با هم گوش می‌دادن؟ -بی‌خیال آهنگ...
طارق!
-بیا اینجا، پسر. سوار ماشین شو! -نمی‌خوام!
طارق!
نمی‌خوام، بابا! بهم کاری نداشته باش!
به خودت کاری نداشته باش!
نذار اون شیاطین توی ذهنت عقلتو خراب کنن!
-سوار ماشین شو! -نمی‌خوام، بابا!
حالم خوب نیست.
خیلی‌خب، پیاده می‌رم. ببخشید.
خیلی‌خب، اینجا وایستا.
جایی نرو، همونجا وایستا!
وایستا!
اون نوارها رو بده به من، دختر.
بده اینجا.
این رو بذار. پخشش کن!
صداشو بلند کن! صداشو بلند کن!
بلند!
بچرخ!
چی کار می‌کنی، بابا؟
بچرخ وگرنه پاهاتو می‌شکنم!
باید به پدرت گوش کنی!
بیا!
بچرخ! دستاتو بالا بگیر و بچرخ!
یوسف، از ماشین بیا بیرون. دختر، تو هم بیا، زود باش!
چیکار داریم می‌کنیم؟
بیا بریم بیرون.
بیا بچرخ، بچرخ!
همینه، بچرخ!
-چی کار داریم می‌کنیم؟ -داریم ورجه وورجه میکنیم.
بیاید بریم!
همینه.
آره،همینطوری!
چی کار داری می‌کنی؟
ان‌شاءالله نمازش قبول باشه، مامان.
پسرم؟
یه کم دیگه می‌خوای، عزیزم؟
ترشی هم می‌خوای؟
آره مامان، ترشی هم می‌خوام.
جونم رو برات می‌دم، عزیزم.
حال طارق چطوره؟
خوبه، شکر خدا.
ولی داره نوشیدنی می‌خوره. کاش نمی‌خورد.
داره قرص‌هاشو می‌خوره؟
مامان.
داره قرص‌هاشو می‌خوره؟
بابات میگه نیازی نیست.
خوبه.
اگه فقط نوشیدنی رو هم بذاره کنار...
طارق نمی‌دونه، درسته؟
نه.
بیچاره فکر می‌کنه مردی.
وگرنه ممکنه وقتی حالش خوش نیست یه چیزی لو بده.
ممکنه بیاد دنبالت، ما نمی‌تونیم جلوش رو بگیریم.
فقط یه نوشیدنی می‌خورم، بابا.
نوشیدنی نداریم.
یعنی چی؟ آوردیم.
پنج تا آوردیم و تو سه تاشو خوردی، احمق.
اونقدرا نیاوردیم، گفتم می‌تونم حملشون کنم.
به اندازه کافی آوردیم، ولی تو زیادی خوردی.
اگه حوصله‌ت سر رفته برو بخواب.
یا بشین کنارم بدون اینکه چیزی بخوری تا یه بار برای همیشه بتونیم یه گفت‌وگوی واقعی داشته باشیم.
چشه؟
هیچی، حوصله‌اش سر رفته.
آدم کوه نیست، دریا رو دوست داره.
دوست داره بره با قایق بیرون و ماهیگیری کنه.
شبیه برادرش نیست، نه؟
-دخترت چی کار می‌کنه، خوابه؟ -نه بابا، مثل یه جادوگر کوچولوست.
اونجا داره ناله می‌کنه.
گوشیشو جا گذاشته.
گوشیشو خونه مامانش جا گذاشته.
مشکل خودشه، اگه گوشیشو داشت، حتی نگاهمونم نمی‌کرد.
اون بازی که آوردی یه مدت سرش رو گرم کرده.
داشته بازی می‌کرده ولی زود می‌خوابه.
بالا تپه یه غار هست، فردا می‌تونیم بریم اونجا.
نرمین برامون یه کم غذا بسته، فردا یه صبحونه خوب داریم.
سرش رو گرم می‌کنیم، نگران نباش.
خیلی ممنون.
دلم برای اینجا تنگ شده بود.
بچگی‌ام رو اینجا گذروندم.
بچگی‌ام رو با پسرت اینجا گذروندم.
آره.
آتیش روشن می‌کردیم.
واقعاً نمی‌تونستیم.
یه لنز دور گردنش می‌نداخت.
همه جا می‌بردش، و هیچ وقت درش نمی‌آورد.
یه لنز که به یه نخ زرد بلند وصل بود.
من می‌خواستم آتیش روشن کنم.
واقعاً سختی می‌کشیدم، عرق از سر و روم می‌ریخت، بادش می‌زدم، ولی نمی‌شد.
حتی یه جرقه هم نمی‌تونستم بزنم.
بعد می‌اومد، می‌گفت برو کنار، می‌گفت نگاه نکنم.
می‌خواست یه نمایش بده، یه ترفند از خودش.
جادوی خودش...
و یهو دود می‌اومد.
همون لحظه آتیش روشن می‌شد.
دیوانه می‌شدم، ازش می‌پرسیدم چطور این کار رو می‌کنی؟
ازش خواهش می‌کردم بهم بگه، ولی نه...
بعد یه روز، لنز رو آورد بیرون.
رازشو فهمیدم.
قبلا مجله و اینا می‌خرید.
به همه چی علاقه داشت: کمپینگ، مجله، همه چی...
فکر کنم یه حقه رو تو یکی از اونا یاد گرفته بود، نمی‌دونم.
این جوری خودشو لو داد.
ولی اون دوربین رو گند زد.
چی؟
اون دوربین رو، کاملا خرابش کرد.
سال‌ها پیش...
از خواهرزنم یه دوربین خواستیم.
یه دوربین زنیت. اونا تو آلمان زندگی می‌کنند.
دو حلقه عکس گرفتم،
ولی دوربین قبل از حلقه سوم گم شد.
هیچ جا پیداش نکردم. ازش پرسیدم، ولی نمی‌دونست.
به هر حال، یه روز...
داشتم تو حیاط پشتی درخت انجیر رو هرس می‌کردم.
اونجا دوربین رو پیدا کردم، تیکه‌تیکه شده بود.
عوضی دوربین رو خراب کرد که فقط لنزشو دربیاره.
تا اون ایستگاه قطار قدیمی دنبالش کردم.
مردم اومدن و نجاتش دادن.
عوضی.
خدا بیامرزدش.
خدا عمرت بده به جای اون.
پول نیست پسرم.
بابات همه‌شو به زارع داد.
اونجا دنبالش نگرد.
پسرم، هیچ وقت به بابات چیزی درباره اسلحه نگو.
خواهش می‌کنم.
مامان، باید برم.
نمی‌تونم اینجا بمونم.
دو روز دیگه برمی‌گردن.
طارق دیگه نمی‌تونه اونجا بمونه، بی‌قرار می‌شه.
صبور باش پسرم، بابات بهمون می‌گه کی برمی‌گردن.
یه کارت بکش، نوبت توئه.
بیا دیگه، ضد حال نباش.
ببین، باید یه کارت بکشی...
بعد باید یه چیزی بکشی که توصیفش کنه،
و من سعی می‌کنم حدس بزنم چیه.
یه کارت بکش.
فکر نمی‌کنی داری خیلی وقت می‌ذاری؟
بیا دیگه، بسه دیگه.
وای!
نمیتونم قولی بدم ولی هر کاری بتونم می‌کنم.
هیچی مثل قبل نیست برام، اینقدرو بهت میگم.
الان ازدواج کردم.
یه زن دارم، دیگه نمی‌تونم تنها باشم.
امل خیلی سختی کشید، تو گذشته خیلی اذیت شد.
اتفاقاتی براش افتاد که حقش نبود، دلش شکست.
ولی الان کمی همدردی ازتون انتظار دارم، آقا.
چی، این؟
نه، این مهم نیست.
اون موقع انفجار نزدیک انبار مهمات بودم
و ترکشاش... مهم نیست.
نه، آقا.
درگیری بدون جنگ حل شد. سربازای یونانی تسلیم شدن.
همه چیز رو تو گزارشم شرح دادم، ممنون.
آقا، غذای تند می‌خورید؟
چون دارم یه ذره تندش می‌کنم.
بله، آقا.
به من دروغ گفتی.
نباید خوردن قرص‌ها رو قطع می‌کردی.
ممنوعه.
اونا نمی‌خوان من بخورم.
بابامه.
صبح بخیر.
خب، حسابی خوابیدی.
ما هم خوابیدیم، اکسیژن حسابی ناک‌اوت‌مون کرد.
برو دختره رو بیدار کن، من شروع می‌کنم به پختن سوسیس‌ها.
الیف پیشت نبود؟
نه، مگه تو خونه نمی‌خوابه؟
چی؟
صبح ندیدیش؟
نه.
طارق کجاست؟
احتمالا داره این ور اون ور می‌گرده، زود برمی‌گرده.
الیف؟
کجایی دختر؟
الیف؟
کجایی دختر؟
الیف؟
تا آخر مسیر رفتم. اونجا نیست.
چی شده پسر؟
چرا جوری به من نگاه می‌کنی که انگار می‌خوای بزنی تو صورتم؟
اون پسرت...
چی؟ چی شده؟ چی میگی؟
چون یه کم خل و چله‌...
خب؟
اگه یه کاری باهاش بکنه چی؟
کیو میگی؟ طارق؟
هر دو رو میگم، رئیس.
منظورم هر دوتا پسرت بود.
چی میگی، مرد؟
عمداً ما رو آوردی وسط ناکجا، نه؟
ها؟
یه نفرم این دور و برا نیست.
چی میگی، پسرم؟
رک بهم بگو.
چطوری طارق از خدمت سربازی زودتر آزاد شد؟
-چی؟ -طارق!
چرا از سپاه آزادش کردن؟
چرا فرمانده‌اش ازش شکایت کرد؟
چرا خدمت سربازی‌اش رو انجام نداد؟
داری چی میگی با اون عقل نصفه‌نیمه‌ات؟
ها؟
فکر می‌کنی نمی‌دونم کی تو رو فرستاده اینجا؟
اون عوضی‌ای که فرستادت اینجا اگه جلوش وایستم، دمشو می‌ذاره رو کولش در میره
و در میره.
چطوری اون گزارش از بیمارستان ناپدید شد؟
ها، رئیس؟
قراره پدر باشی، ها؟
بچه بزرگ کنی؟
پدر دختر باشی؟
می‌دونی یه پدر واسه بچه‌اش چی کار می‌کنه؟
همه چی.
می‌تونی از پسش بربیای؟
یوسف!
-الیف! -طارق! چی شده؟
-بیخیال اورژانس، کمکمون کن! -بیارینش اینجا!
یواش، یواش!
بیارینش اینجا!
-الو؟ -نرمین...
اونا می‌دونن.
جودت؟
اونا می‌دونن، می‌دونن که من گزارش‌ها رو ناپدید کردم.
گزارش‌های پسرمون.
اونا می‌دونن.
چرا داری اینو پشت تلفن میگی؟
دیوانه شدی؟
-تقریباً. -مسخره‌بازی در نیار.
خیلی خسته‌ام، نرمین.
گوشی رو قطع کن. کجایی؟ برگشتی شهر؟
رفت تو اتاق عمل.
دکتر گفت بیرون منتظر بمونیم.
یوسف نمی‌تونه ازش جدا بشه.
نگاه کن، تو با بچه کاری کردی؟
چی؟
تو جنگل، صبح امروز، اگه کاری کردی، الان بهم بگو.
-چی میگی بابا؟ -کجا میری؟
-سیگار بکشم! -سیگار کوفت!
من به هیچ‌کس کاری نداشتم. دختره رو تو جنگل پیدا کردم،
برداشتمش، و آوردمش پیش شما.
من کاری نکردم!
اما تو کردی!
دلمو شکستی!
بله؟
سلام!
بسته‌ایم.
نه، فقط می‌خواستم یه چیزی بپرسم.
بله؟
سه روز پیش، با شوهرم اینجا بودم.
کیفم رو اینجا جا گذاشتم.
باید امشب برگردین، اینجا کسی نیست.
راستش یه سند خیلی مهم توش بود.
پس اگه بشه فیلم‌های دوربین مداربسته رو چک کنیم...
ما درست همونجا نشسته بودیم و وقتی گم شد، شلوغ بود.
اگه فقط پول بود برام مهم نبود
اما اون سند برام مهمه.
مربوط به کارمه.
میشه فیلم‌هارو چک کنیم؟
این جواب نمیده.
واقعاً نمی‌دونم چطور با این کار کنم.
فکر کنم بهتره امشب برگردین.
ببین، فکر کنم باید تاریخ رو اونجا وارد کنیم.
بزنیم.
بیست و چهارم.
نه، بیست و چهارم همین ماه. جمعه.
اومد، خوب.
میشه یه کم جلو بزنی؟
بازی رو بذار کنار، پسر، تمومش کن.
-بابا کجاست؟ -رفته بیرون.
-کجا رفته؟ -نمیدونم، پسر.
مگه همیشه بهم میگه کجا میره!
هیچ وقت بهم نمیگه کجا میره.
کاری میکنه که از پرسیدنشم پشیمون میشی.
مامان، یه کم ترشی بده.
-مامان؟ -ترشی تموم کردیم.
منظورت چیه که تموم شده؟
دیروز که داشتیم می‌رفتیم، بود. تو که ترشی نمی‌خوری.
پرتشون کردم دور.
- گفتی تموم شده. - دیگه ترشی نداریم، به خدا!
تو که هیچ وقت غذا نمیاری خونه
باز داری سر ترشی به من گیر میدی؟
دیگه ترشی نداریم. پرتشون کردم دور.
غذات رو تموم کن، ظرف‌ها رو می‌شورم و می‌خوابم.
باشه، چرا داد می‌زنی؟
پس مجبورم نکن!
بیا! بگیرش!
اون دختر کوچولو مثل مرده‌ها افتاده بود اونجا، مامان.
یوسف تو بیمارستان می‌مونه؟
آره.
اتاق خالی نبود ولی می‌گه می‌تونه رو نیمکت بخوابه.
یه لحظه هم ولش نمی‌کنه.
اون بچه‌شه.
اگه تو هم بچه داشتی، می‌فهمیدی.
حتی رو زمین هم می‌خوابیدی.
شاید امشب اصلا نخوابه.
چیزی لازم داری؟
کافه‌تریا داره می‌بنده
و فکر نکنم چیزی خورده باشی، اگه می‌خوای...
آقا، کافه‌تریا این طرفه.
پول رو با دقت خرج کن، نزدیک زمستونه.
من از پول گند نمی‌زنم.
بابا؟
بیا اینجا.
بیا، مامانت اینو برات فرستاده.
مرسی.
ماشین رو درست کردی.
گم شو از اینجا، زیاد این دور و بر نپلک.